Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
1 december 2015 in Eva's goede doel
Reageer

'Ik ging naar het azc en de vluchtelingen hadden mijn hart'

Jacoline Bakker (27) zet zich al jarenlang in voor vluchtelingen. Ze gaat bij hen op bezoek en helpt hen met praktische zaken. 'Zoiets kleins voor mij, is zo groot voor hen.'

1. Wat houdt jouw werk in voor vluchtelingen in?
"Ik ga bij vluchtelingen op bezoek. Dit is eigenlijk heel simpel, we drinken een kopje thee en kletsen wat. We kletsen over hun leven van nu en hoe het leven vroeger was in hun eigen land. Ze vertellen graag hoe het in hun land was voordat er oorlog uitbrak. Daarnaast help ik ook met het verhuizen van vluchtelingen die een status hebben gekregen. Ook zamel ik verschillende spullen in, zoals kleding, meubels, lakens en dekens. Tot slot rij ik vluchtelingen naar internationale kerkdiensten." 

2. Waarom zet je je in voor vluchtelingen?
"Een paar jaar geleden was ik op een avond van Stichting Gave in de kerk. In hun presentatie zag ik een foto van een vrouw met een baby. Jonathan, mijn tweede zoon, was toen ook een baby. Die vrouw woonde op het azc, maar zij kreeg nog geen bezoek. Het leek me leuk om die vrouw te bezoeken, maar ik vond het erg spannend. Toen ik thuis kwam na de avond in de kerk, las ik in de Bijbel: 'Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen.’Dat sprak mij zo aan. Ik dacht als ik zelf in een ander land zou zijn, zou ik dat ook fijn vinden als iemand bij mij op bezoek kwam. Ik ging naar het azc en de vluchtelingen hadden mijn hart. De volgende dag ging ik weer." 

3. Wat is het mooiste dat je hebt meegemaakt tijdens jouw werk voor vluchtelingen?
"Ik kwam bij een huisje op het azc. Daar woonde een vrouw, ze leek wel 70 jaar. Elke week dat ik haar zag, zei ze: 'Bid alsjeblieft dat mijn kinderen komen.' Haar kinderen waren nog in Eritrea, dit is een gesloten land. Achteraf bleek ze 45 jaar te zijn, maar door haar zorgen zag ze er zo oud uit. Na een tijdje kreeg ze een huis toegewezen ver bij mijn woonplaats vandaan. Op een dag belde ze en vertelde: 'Mijn kinderen komen. Wil je mee om ze op te halen?' Dat wilde ik, ik was bij de hereniging. Dat was zo bijzonder om te zien hoe ze na lange tijd haar kinderen weer kon omarmen. Ik vond het heel bijzonder dat ik erbij mocht zijn. Ze wonen nog steeds in Nederland, elke vakantie komen ze hier langs. In mijn ogen was elke week op visite zoiets kleins, maar voor haar had het zo'n grote betekenis. Een vrouw uit de kerk wou hen een dagje meenemen, en ze koos ervoor om bij mij op bezoek te komen. Ik dacht waarom kies je voor mij en niet voor een landgenoot?" 

4. Wat brengt jou het vrijwilligerswerk?
"Het brengt mij veel vreugde om iets kunnen betekenen voor een ander. Zoiets kleins voor mij, is zo groot voor hen. Ik kan mijn geen leven zonder hen voorstellen, ik houd van ze. Dat dagelijkse contact vind ik onwijs leuk. Daarnaast ben je voor hen van veel waarde. Je bent Nederlander, je hebt toegang tot veel meer zaken dan zij. Bijvoorbeeld tweedehands kleding en meubels."

5. Wat vinden mensen in jouw omgeving dat je dit vrijwilligerswerk doet?
"Ik kan moeilijk nee zeggen, dus ik ga snel op dingen in. Maar ik vind het lastig om een grens te trekken. Soms neem ik te veel hooi op mijn vork, daarom vertel ik niet alles wat ik doe. Een Christen moet doen wat in zijn vermogen ligt, als het maar met liefde gebeurt."

6. Kan je het goed combineren met jouw gezin?
"Mijn man weet dat vluchtelingen mijn hart hebben. Hij staat achter mij. Hij laat mij gewoon mijn gang gaan, daar heb ik geluk mee. Als ik hem niet had, kon ik ook veel dingen niet doen. Als ik 's avonds naar het azc ga of mensen verhuis, dan is hij bij de kinderen. Soms neem ik de kinderen ook mee naar het azc of naar een vluchtelingfamilie op het dorp. De kinderen vinden dat prima." 

7. Heb je tips voor vrouwen in het contact met vluchtelingen?
"Ga gewoon bij een azc langs en ga bij die mensen op visite. Als er geen azc in de buurt is, ga dan eens bij vluchtelingen langs die in je buurt wonen. Door heel Nederland wonen vluchtelingen. Laat zien dat je om hen geeft en er voor hen wil zijn. Het is eigenlijk heel eenvoudig voor ons, drink gewoon een kopje thee met ze, het heeft voor hen een grote betekenis.

Je kunt ook via een organisatie vrijwilligerswerk voor vluchtelingen doen, bijvoorbeeld via Stichting Gave."

8. Heb je wel eens iets bijzonders meegemaakt?
"Ik heb heel recent nog iets bijzonders meegemaakt. Een vriendin van mij (een vluchteling) heeft een broertje van 15 jaar. Hij was op reis naar Nederland, tot hij werd vastgehouden in Libië. Hij had geen geld om de reis naar de overkant te betalen. Hij werd voor de keuze gesteld: of 4000 euro betalen of hij zou worden overgedragen aan IS. Dat was heel heftig. Ze kwam bij mij om hulp, maar ik had dat geld niet. Het raakte mij zo, ik kon hier echt geen nee tegen zeggen. Ik ben samen met een vriend langs bedrijven gegaan en wonder boven wonder hadden we binnen twee dagen 4000 euro bij elkaar. Dit is inmiddels zo'n vier maanden geleden. Hij heeft een spannende reis gemaakt, er had onderweg veel kunnen gebeuren. De boot kon omslaan of hij kon weer opgepakt worden. Gelukkig is hij twee weken terug in Nederland aangekomen. Het was bijzonder om hem in levende lijve te zien. Anders was hij misschien wel vermoord in Libië. God heeft mogelijkheden gegeven, we zijn heel dankbaar dat hij hier nu echt is." 

Jacoline Bakker (27) is getrouwd met Hein Bakker en moeder van 3 kinderen.

Dit artikel hoort bij de verhalen van de vluchtelingen die geportretteerd zijn in Eva 10. Benieuwd naar hun verhalen? Vraag hier gratis een proefnummer aan!

Reacties