Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
12 mei 2016 in Vergeving
Reageer

Nyasha doopte de moordenaar van haar ouders

“Ik heb je ouders vermoord.” Met die woorden stelt een vreemde man zich aan de Zimbabwaanse Nyasha voor. Vierentwintig jaar nadat haar ouders plotseling verdwenen, probeert de moordenaar nu contact met Nyasha te leggen. Nyasha raakt in een gevecht met zichzelf en God.

“Ik kom uit een gezin van vier kinderen en ben als tweede geboren. Van jongs af aan merkte ik al hoe onrustig het in die tijd in Zimbabwe was (van 1964 tot 1979 woedde in dit land een burgerloorlog, red.). Mijn vader was bijna nooit thuis. Hij was betrokken bij de bevrijdingsstrijd in onze staat. Hij werkte samen met een stel onruststokers, waardoor de overheid het op hem gemunt hadden. Hij moest vluchten, omdat het gerechtshof hem een doodvonnis oplegde.”

Auto-ongeluk

“Voor een tijdje was het rustig rondom mijn vader. Mijn moeder ging wel eens met hem weg, maar op een avond kwamen mijn ouders niet meer thuis. Er werd gezegd dat ze waren omgekomen bij een auto-ongeluk. Dit was verschrikkelijk! Mijn zusjes, broertje en ik waren nog jong, waardoor we in een weeshuis werden geplaatst. Dit betekent voor een Afrikaans kind dat je een outcast bent. Niemand wil voor je zorgen. In het weeshuis konden we blijven tot we onze school hadden afgemaakt.” 

Vreemdeling

“Na mijn schooltijd ging ik werken voor een radioprogramma bij de christelijke omroep en trouwde met een lieve man. Mijn broer en zussen waren naar het buitenland vertrokken vanwege de economische problemen. Maar ik voelde dat ik in Zimbabwe een taak had. Via het radioprogramma bracht ik mensen bij elkaar die elkaar voor lange tijd niet hadden gezien of om vergeving vroegen. Vierentwintig jaar na het verdwijnen van mijn ouders, was er een man te gast in mijn radioprogramma. Hij zei: “Ik ken jou!” Hij wist dat ik in een weeshuis was opgegroeid en hij beweerde dat hij mijn ouders kende. Hij gaf me een envelop met foto’s van mijn ouders, maar deze waren te gruwelijk om naar te kijken. Hij zei: “Ik heb je ouders vermoord. Ze zijn niet verongelukt, het was een aanslag.” 

Reinigingsritueel

“Ik was ontzettend geschokt. Het erge vond ik nog wel dat hij wilde dat ik bij zijn reinigingsritueel was. Door middel van water wilde hij zijn innerlijke rust terugvinden. Omdat hij mijn ouders had vermoord, wilde hij niet dat er een vloek op zijn familie zou rusten. Wat een lef! Hij vroeg niet eens om vergeving. Ik stuurde hem weg.”

Worsteling

“De man bleef me daarna continu bellen. Ik worstelde er enorm mee. Ik vroeg God wat ik moest doen. Ik kon niet geloven dat ik de moordenaar van mijn ouders ooit zou vergeven. Om van het stalkende gedrag af te zijn, ging ik naar het reinigingsritueel. Maar daarna bleef hij me bellen, puur om te vragen hoe het met me ging. Ik werd er nijdig van en haatte hem intens.”

Vaderdag


“In 2010, op Vaderdag, voelde ik dat God wilde dat ik contact met de man opnam. Ik zei hardop: ‘Heer, vraag me dit niet. Dan bent U wreed. Juist op deze dag mis ik mijn vader en dan moet ik naar zijn moordenaar toe?’ Stiekem hoopte ik dat er onderweg iets gebeurde waardoor ik verhinderd was om naar de man toe te gaan. Toen ik bij zijn huis kwam, waren zijn kinderen daar ook. Ze vonden het allemaal heel bijzonder dat ik er was. ‘Je bent een echte christen. Ik wil dat je voor me bidt en dat ik kan bidden tot dezelfde God,’ zei de man tegen me. Dat vond ik moeilijk, maar vanaf dat moment werd hij een kind van God. Een paar weken later kreeg hij een beroerte en ik merkte dat ik dat heel erg vond. We bleven praten en ik zocht hem regelmatig op.”

Dopen

“Zijn manier van leven veranderde totaal. Hij keek naar me om, belde en vroeg hoe het met me ging. Dit ging ik steeds meer waarderen, want ik voelde dat iemand om me gaf. Op een gegeven moment was hij eraan toe om gedoopt te worden. Die dag was heel bijzonder, want ik mocht hem dopen. Op weg naar huis vroeg hij me voor het eerst om vergeving voor het vermoorden van mijn ouders. Op dat moment begreep ik waartoe de Here Jezus ons oproept. Vier dagen na zijn doop is hij gestorven. Dat was de grootste rouw die ik heb meegemaakt. Ik heb hem uitgescholden en gehaat, maar ik ken geen bitterheid meer. God heeft ons bij elkaar gebracht. Deze man liet zien hoe een vader hoort te zijn, ondanks dat hij een moord had gepleegd. Ik hou van hem en ik mis hem.”

 

Door:Lisanne Doff

Reacties