Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
4 oktober 2016 in Familie
Reageer

Donorschap: ‘Het heeft alles met liefde te maken’

Het zoontje van Suzanne is nog geen jaar als blijkt dat hij een donornier en -lever nodig heeft. Haar zus Arianne bedenkt zich geen moment en besluit donor te zijn. “Het is niet in woorden uit te drukken wat ze heeft gedaan.”

“Bij de geboorte van Sam was er niets aan hem te zien of te merken. Hij leek een gezonde jongen. Pas na een maand of vier viel het mij op dat hij vaker begon te huilen. Een paar weken later dronk hij ook bijna niet meer. Nadat we een paar keer bij de huisarts waren geweest, werd besloten om bloed te prikken. Sam bleek totaal nierfalen te hebben en zijn hartje stond op het punt om het te begeven. Met spoed moest hij opgenomen worden om diezelfde nacht aan de dialyse te gaan. Helemaal verdwaasd en in shock hoorden wij het aan.

Al snel bleek Sam een zeer zeldzame stofwisselingsziekte te hebben. Hij zou alleen overleven als hij een nieuwe nier en lever kreeg. Maar eerst moest hij door middel van dialyses aansterken. Op dat moment was ik nog helemaal niet bezig met het zoeken van een donor. Ik leefde in een bubbel en wilde terug naar hoe ons leven was. We waren aan het overleven en onze enige hoop was op God gevestigd. Hij gaat Sam toch wel genezen?

Ik weet nog goed dat mijn zus Arianne op een dag tegen mij zei: ‘Het maakt mij niks uit, je mag me opensnijden en alles gebruiken wat Sam nodig heeft’. Dat was zo lief! Als heel je leven beheerst wordt door zorgen, is het zo fijn als iemand zegt: ‘Het maakt niet uit wat ik moet doen, ik doe het voor je.’ Het was een geruststelling en het gaf hoop.

Ariannes uitspraak zorgde ervoor dat ik haar een paar maanden later zonder schroom durfde te vragen of ze donor wilde zijn. In eerste instantie hadden we gekeken of mijn man donor kon zijn, maar hij was helaas niet geschikt. Zelf wilde ik heel graag bij Sam blijven en alleen als het niet anders kon, donor zijn. Arianne zei meteen: ‘Dat doe ik’. Ze wilde er zelfs niet even over nadenken, maar dat moest van mij wel.

Na de transplantatie stond ik aan haar bed en pas toen drong het goed tot me door wat ze voor Sam heeft gedaan. Het is zo’n onbaatzuchtige daad geweest. Het heeft alles met liefde te maken.

Sams gezondheid blijft wiebelig. De dankbaarheid overheerst, maar we realiseren ons ook dat de donornier niet oneindig kan blijven zitten en dat Sam waarschijnlijk over een jaar of vijf weer een transplantatie nodig heeft. We blijven erop vertrouwen dat God voor ons zorgt.”

Sam (8): “Ik was nog maar een baby en weet er niks meer van, maar ik ben heel blij voor wat mijn tante Arianne voor mij heeft gedaan!”

Suzanne van der Molen (38) is getrouwd en moeder van Sam en een pleegdochter. Ze is styliste van beroep.

*Benieuwd naar het verhaal van Arianne? Lees dit in Eva 8. (Vraag hier een proefabonnement aan)

Reacties