Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
1 oktober 2016 in Familie
Reageer

Donorschap: ‘Marlies gaf mijn leven verlenging’

Janneke is een jaar getrouwd als ze de diagnose leukemie krijgt. Haar leven staat op z’n kop, maar ze wil positief blijven. Om te overleven heeft ze nieuwe stamcellen nodig: “Mijn zus was mijn match.”

“Ik voelde me al een poosje enorm vermoeid en besloot naar de huisarts te gaan. De arts wilde bloedprikken. Nog diezelfde dag ben ik opgenomen met het vermoeden van leukemie. Een dag later kreeg ik een beenmergpunctie en kon met zekerheid de diagnose gesteld worden. Meteen zit je aan een infuus en krijg je een heleboel pillen te slikken. Een paar dagen later kreeg ik al chemo. Ik schrok enorm, maar niet eens zozeer van het feit dat ik leukemie heb, maar vooral ook voor alle gevolgen die het kan hebben. Erik en ik wilden proberen om een kindje te krijgen, maar door de bestralingen die ik krijg, is de kans op onvruchtbaarheid heel groot.

Tijd om dit nieuws te verwerken, was er niet. Er moest meteen gehandeld worden als ik wilde overleven. Er werd me verteld dat ik een stamceltransplantatie nodig had. De zieke stamcellen in mijn beenmerg moesten vernieuwd worden. De grootste kans op een goede match is aanwezig bij broers of zussen. Gelukkig heb ik er drie en wilden ze allemaal getest worden om te kijken of ze een match waren.

Een dikke week nadat ze geprikt hadden, kwam de dokter bijna huppelend de zaal oplopen. Mijn zusje matchte voor honderd procent met mij. Dat was heel bijzonder. Natuurlijk was het nog spannend of mijn lichaam haar stamcellen zouden accepteren, maar deze goede match met mijn zusje voelde voor mij als een bevestiging van God. Een antwoord op mijn gebed en van de vele mensen die voor mij baden.

Inmiddels is de transplantatie een paar maanden geleden en hebben mijn zusjes stamcellen voor 92 procent mijn lichaam overgenomen. Het is nu spannend of we de gewenste 95 procent gaan halen, maar de artsen verwachten van wel. Natuurlijk blijft er altijd een kans dat mijn lichaam de donor afstoot, maar zonder een donor was mijn overlevingskans veel kleiner geweest. Ik heb nog een lange weg te gaan en er zullen nog veel moeilijke momenten komen. Maar op dit moment voel ik vooral dankbaarheid. Dankbaar naar God en dankbaar dat mijn zusje mijn donor wilde zijn. Ze is samen met mijn moeder een van de belangrijkste vrouwen van mijn leven. Mijn moeder gaf mij het leven en Marlies heeft voor de verlenging gezorgd.”

 Janneke Hoekerd-Hop (24) is getrouwd en werkt als medewerker begeleid wonen. Kijk ook op Jannekes blog waar ze stamceldonoren werft: jannekehoekerdhop.wordpress.com

 

 *Benieuwd naar het verhaal van Marlies? Lees dit in Eva 8. (Vraag hier een proefabonnement aan)

 

 

Reacties