Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
24 november 2016 in Huwelijk en relaties
Reageer

‘God was mijn redding’

Mabel* (51) heeft een heftige jeugd achter de rug. Ze kreeg naast fysiek geweld te maken met seksueel misbruik. “Dankzij verschillende therapieën vond ik mezelf terug, maar dat kostte me wel mijn huwelijk.”

“Ik ben de jongste van 14 kinderen en groeide op in een gereformeerd gezin. Toen ik 6 was, emigreerden mijn ouders met de jongste zeven kinderen, inclusief mijzelf, naar Zuid-Afrika. Van kleins af aan werd ik geslagen en soms opgesloten door mijn vader. Zijn wil was wet.

Ik voelde me zo onveilig

Vanaf mijn tiende ben ik zes jaar door mijn getrouwde broer (op dat moment 26) seksueel misbruikt. Ik voelde me zo onveilig, dat ik met mijn verhaal nergens heen kon.

Mijn broer en vader deden alles uit naam van God. Ze vonden dat ze mij moesten straffen, omdat ik een slecht kind zou zijn. God stond - volgens hen - aan hun kant. Ik stond alleen, maar hoorde in mijn binnenste wel een stemmetje: ‘Zo hoort het niet,  zo is God niet’. 

Toen ik 16 was, overleed mijn vader. Mijn moeder verplichtte mijn zusje en mij voor haar te zorgen. Deze taak kwam volgens haar van God. Ik kwam niet meer in de buurt van mijn broer en zo stopte het misbruik. Dat stemmetje zie ik als redding van God.

Op mijn 17e slaagde ik voor mijn examen en ging ik studeren in een dorp 200 kilometer verderop. In een studentenkerk leerde ik de liefdevolle God kennen. In mijn laatste studiejaar ontmoette ik een Nederlandse man, die stage liep in Zuid-Afrika. Ik werd verliefd en vluchtte het huwelijk in op mijn 21e. We emigreerden  naar Nederland en kregen drie kinderen. Ik wist niet wie ik werkelijk was, durfde geen ‘nee’ te zeggen.

Doordat destijds het thema incest werd besproken, kwam ik erachter dat het geweld en misbruik niet mijn schuld is. In 2006 was ik helemaal op en ging ik naar de Hezenberg in Hattem voor therapie. Hier groeide ik verder  maar mijn man groeide niet mee. Mijn ‘nee’ werd niet geaccepteerd in het huwelijk. Dit leidde in 2010 tot onze scheiding.

Ik voelde de beschermende armen van God om mij heen

Begin 2014  ging ik wederom naar de Hezenberg om mijn verleden een plek te geven. Dat lukte. Voor mijn verwerking schreef ik gedichten en boetseerde ik beelden. (zie foto’s onderaan het artikel) Ook overleed mijn broer in deze periode. Ik was in een veilige omgeving op dat moment. Daar voelde ik de beschermende armen van God om mij heen.

Ik heb steeds geworsteld met de vraag: “Waar was God vroeger?” In 2013 luisterde ik naar Michelle van Dusseldorp op de New Wine conferentie. Ze zei iets heel bijzonders: “God kan wel ingrijpen, maar dat doet hij niet altijd. Want dan raak je je autonomie kwijt. God wil autonome mensen die echt voor Hem kiezen." Ik herbeleefde het seksueel misbruik, maar voelde nu dat God mij vasthield.

Met mijn verhaal wil ik uitdragen dat dit ook in christelijke kring gebeurt. Leg je arm om het slachtoffer. Er is herstel mogelijk. Onthoud: het is niet God die dit doet, maar het zijn mensen die dit doen.”

Mabel schreef tijdens het herstel gedichten en maakte beeldjes. Het gedicht ‘Kind’ en verschillende beeldjes vind je hieronder.  

 

*Wegens privacyredenen is de naam gefingeerd.

Reacties