Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
30 maart 2017
Reageer

Gymles op een schommelend schip

Floor de Bruin (33) werkt voor Mercy Ships in Afrika. Aan boord van een gigantisch schip geeft ze computer- en gymles aan kinderen van de bemanning. ‘De les is weleens letterlijk in het water gevallen .’

“Iets bijdragen aan het leer- en groeiproces van kinderen. Dat wilde ik. Met die gedachte koos ik op mijn achttiende voor de pabo. Zendingswerk in het buitenland was altijd een droom van me. Maar waar begon ik? Ik besloot te gaan werken op een basisschool in Bilthoven.”

Het was zo duidelijk dat God tot mij sprak

"Een paar jaar geleden ging ik naar een andere kerk dan die ik normaal bezocht. Daar ging de preek over Jesaja 58: 

Is dit niet het vasten dat ik verkies:

misdadige ketenen losmaken,

de banden van het juk ontbinden,

de verdrukten bevrijden, en ieder juk breken?

Is het niet: je brood delen met de hongerige,

onderdak bieden aan armen zonder huis,

iemand kleden die naakt rondloopt,

je bekommeren om je medemensen?”

 

Na de dienst sprak ik een vrouw die net terug was van haar werk voor Mercy Ships. Toen dacht ik: dit is het voor mij!

Op dat moment was er van alles gaande. Ik moest verhuizen en vond het tijd voor ander werk. Tegelijkertijd las ik een roman, waarin ook Mercy Ships werd genoemd. Zelfs daarin kwam Jesaja 58 terug. Het was zo duidelijk dat God tot mij sprak. Die tekenen gaven mij de moed om alles op te zeggen en de stap te zetten naar Afrika. Ik besloot contact op te nemen met Mercy Ships.

In eerste instantie had Mercy Ships geen extra leraren nodig. Toch bleef ik voor een baan bidden, wachten en hopen. Zodra de organisatie zag dat ik een extra cursus gym had gevolgd, werd ik aangenomen als juf voor de gym- en computerles. Mijn diepste verlangen werd vervuld! Het was lastig om iedereen achter te laten, maar familie en vrienden zagen dat ik was geroepen om te gaan. Drie jaar geleden vertrok ik.”

Ik had nooit gedacht dat ik pubers zou lesgeven!

“Ik geef 35 leerlingen les, verdeeld in kleine klassen. Ik had een paar jaar geleden nooit gedacht dat ik pubers zou lesgeven! De kinderen zijn altijd blij als ik iets nieuws uitprobeer. Ze proberen van elke les wat te maken. Ook al valt mijn les –letterlijk en figuurlijk- in het water. Een keer plonsden bijna alle ballen tijdens de gymles in het water.

Aan boord spreek ik Engels met de kinderen. Dat was aan het begin best een uitdaging. Tja, hoe heet een pion in het Engels… De kinderen konden er gelukkig wel om lachen. Inmiddels denk ik zelfs in het Engels.”

 

Programma

“Doordeweeks ben ik druk bezig met het voorbereiden en geven van lessen.

’s Ochtends begin ik met andere docenten de dag met gebed. Vervolgens houden we een dagopening met de kinderen en starten de lessen. ’s Avonds zijn er altijd mensen aanwezig om mee te kletsen, te sporten of een Bijbelstudie te volgen.

Als ik de community zie op het schip, dan denk ik: daar wil ik deel van zijn.

Maar het is voor mij ook belangrijk om de wereld buiten het schip te zien. Het schip ligt vanaf augustus 2016 tot juni dit jaar in Benin. In het weekend ga ik van boord. Om de week geef ik kinderen van de zondagschool in Benin Engelse les en bid ik in de gevangenis.

In juni stop ik met deze baan. Het was een moeilijk besluit, maar ik heb wel het idee dat het tijd is om verder te gaan. Ik weet nog niet wat de toekomst gaat brengen. Afrika heb ik in mijn hart gesloten, dus ik houd mijn ogen open. Er is zo veel werk te doen in de wereld.”

Vertrouw op Hem en ga

“Ik heb geleerd door uit te stappen en te gaan, dat het avontuur met God je nooit teleur kan stellen. Als Hij je roept, vertrouw op Hem en ga. God weet beter wat je hart verlangt dan jijzelf.”

Reacties