Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
25 juni 2017
Reageer

‘Middenin de oorlog, vertellen wij over vrede’

De Amerikaanse Karen Saada is getrouwd met de islamitische Tass, die jarenlang als terrorist werkte voor Yasser Arafat. Tass wil hun kinderen niet in de buurt van een kerk hebben. Dan bekeert hij zich tot het christendom. Inmiddels brengt het echtpaar het evangelie in het Midden-Oosten, met gevaar voor eigen leven.

“Op mijn twintigste werd ik verliefd op een islamitische militair uit Iran, die op verlof was in Amerika. We brachten de hele zomer samen door; het was geweldig. Maar na een paar maanden moest hij terug naar het oorlogsgebied en bleef ik alleen achter. En toen bleek ik zwanger te zijn.”

Oorlog in zijn hoofd

“We hebben elkaar nooit meer gezien. Ik beviel van een zoon: Ben, en een paar maanden later ontmoette ik de Palestijnse Tass, mijn huidige man. Eigenlijk werd hij niet verliefd op mij, maar op Ben. Zijn liefde voor mijn zoontje vond ik zo bijzonder en onverwacht, dat ik besloot hem een kans te geven.”

“Tass en ik trouwden en gingen in Kansas City wonen, waar hij zes dagen per week werkte in een restaurant. Op de zeldzame momenten dat hij thuis was, was hij er niet echt. Hij voerde een oorlog in zijn hoofd. In het Beloofde Land had hij gevochten als sluipschutter voor Yasser Arafat. Over de dingen die hij daar heeft gezien en gedaan, praatte hij nooit, maar het was duidelijk dat hij een enorme last meedroeg.”

Handgranaten naar christenen

“Ik ben met het katholieke geloof opgegroeid en wilde onze kinderen voorlezen uit de Bijbel en hen meenemen naar de kerk, maar Tass wilde dat niet. Hij was moslim en wilde niks van het christelijke geloof weten. Het was een moeilijke tijd. Tass leefde in zijn eigen wereld vol oorlogstrauma’s en zei nooit dat hij van mij hield.”

“Achteraf besef ik dat het leven van Tass draaide om haat en geweld. Als sluipschutter gooide hij handgranaten naar christenen en hij had een intense afkeer van joden. Al dat kwaad kon hij niet zomaar achter zich laten. Een aantal keren liep hij van huis weg en wilde hij scheiden. Maar hoewel ik geen enkele liefde van hem voelde, hield ik wel van hem. Ik kon hem niet laten gaan.” 

Doodmoe van de leegte

“Ik wist dat Tass niks van joden en christenen moest hebben, maar pas toen ik later zijn boek Arafat was mijn held las, wist ik wat voor vreselijke dingen hij had gedaan. Dat was een enorme schok. Over zijn leven als terrorist heeft hij me nooit verteld. Ik kon niet geloven dat het mijn man was.”

“Mijn zoon Ben was de eerste die echt tot geloof kwam. Hij was twintig en leerde via zijn vriendin meer over God. Hij besloot zich te laten dopen. Doodsbang was hij voor de reactie van zijn vader. Maar in diezelfde tijd was Tass ook op zoek gegaan. Doodmoe van de eeuwige leegte, werd hij op een dag geraakt door Jezus en kwam tot geloof.”

Compleet ander mens

“Ben was zich in de badkamer aan het scheren toen Tass naar hem toe kwam om te vertellen over deze bijzondere gebeurtenis. Ik was boven en hoorde plotseling luid geschreeuw en gejuich. Ik rende naar beneden en daar stonden Tass en Ben in omhelzing. Vlokken scheerschuim dwarrelden in het rond en tranen stroomden over hun wangen. Zonder het van elkaar te weten, was de Here God in dezelfde tijd in hun leven gekomen.”

“Daarna is het heel snel gegaan. Drie maanden later heb ik me ook laten dopen en datzelfde jaar kwam ook onze dochter Farah tot geloof. Het was de grootste verandering in ons leven. Voor het eerst voelde ik de liefde van Tass: hij was een compleet ander mens geworden.” 

Evangeliseren in het geheim

“In 2005 kreeg Tass steeds meer het gevoel dat hij terug moest naar het Beloofde Land om daar het evangelie te brengen. Na veel gebed besloten we in 2006 te gaan. Twee jaar woonden we in de Gaza-strook waar we veel mensen mochten helpen en vertellen over Jezus en Zijn boodschap van vrede Dat kon niet in het openbaar, maar moest allemaal in het geheim. Ontzettend veel moslims zijn die jaren tot geloof gekomen.”

“Regelmatig was het heel onveilig en een aantal keer kregen we sterk het gevoel dat we moesten vluchten of moesten schuilen in de kelder. Achteraf bleek dan dat er enkele meters van ons huis een bom was ontploft of een schietpartij was geweest. Keer op keer hebben we zo ervaren hoe God voor ons zorgde.”

Te onveilig in Gaza

 “Na twee jaar werd het te onveilig om in Gaza te wonen. Het leger van Hamas had ontdekt dat Tass in de buurt was en dat hij christen was geworden. Ze waren  naar hem op zoek. We zijn daarom vertrokken naar Jericho, waar het een stuk veiliger is.”

“In Jeruzalem en op de Westoever (het grootste grondgebied van de Palestijnen) hebben we culturele centra opgericht en kleuterscholen. We vertellen volwassenen en kinderen over vrede.”

“In Jeruzalem kunnen we dat expliciet uit naam van Jezus doen. Op de Westoever zijn we verplicht om met de kinderen uit de Koran te lezen en Allah te eren. Maar door ons doen en laten proberen we Jezus te laten zien.”

Karen en Tass pendelen heen en weer tussen de Verenigde Staten en Jericho. Ze zijn inmiddels trotse grootouders en vinden het geweldig dat hun beide kinderen ook God dienen. Tass Seeda schreef over zijn ervaringen in het leger van Arafat in zijn boek ‘Arafat was mijn held’ en over terrorisme: ‘Een geest van terreur’.

Reacties