Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo

Stil bidden met een frisse adem

Samen bidden met andere mensen doe ik al m’n leven lang. In mijn kerk bid ik al vijftien jaar lang in een bidgroep. We delen al die jaren lief en leed met elkaar. Dat bidden met elkaar voelt veilig, vertrouwd en warm. Maar ‘zomaar’ voorbede doen voor een onbekende is een ander verhaal. Dat vind ik spannend, terwijl het me ook mooi lijkt. Tijd dus voor een cursus ministrygebed.

Allereerst: wat is ministry?

"Persoonlijke voorbede is de kortste uitleg van ministrygebed. Bidden met mensen in de kracht van de heilige Geest is een andere omschrijving. Kenmerken zijn: de persoon waarvoor gebeden wordt, is ter plekke aanwezig, het bidden gebeurt in tweetallen onder handoplegging. Een hoofdrol speelt de verwachting van de heilige Geest die in het bidden wil werken. Daarom wordt het ook ‘luisterend bidden’ genoemd. Er mogen stiltes vallen, zodat God kan spreken."

Bron: cursusboek Ministrycursus New Wine

“Al een tijd denk ik na over mijn specifieke bijdrage in het koninkrijk van God en hoe ik God en mijn medemens kan dienen. Wat is mijn roeping? Daarnaast verlang ik ernaar om beter de stem van God te verstaan. Als we op een gegeven moment tijdens een zondagse dienst de gelegenheid krijgen om tijdens het avondmaal voor ons te laten bidden, klikt er iets bij me. ‘Hoe mooi moet zijn om betrokken te zijn bij de voorbede?’ En wanneer je iets voor een ander wilt betekenen, is het immers de beste manier om hem of haar bij God te brengen?

Tegelijkertijd roept een stemmetje binnen in mij ‘Jij, bidden voor een ander? Nee joh, daar ben je niet geestelijk genoeg en niet pastoraal voor.’ Ik blijf zitten op mijn stoel en moet denken aan het ministrygebed dat ik heb gezien op onze Eva-evenementen en hoe mooi dat was. Ondertussen laat voorin de kerk een gestage stroom mensen voor zich bidden. Soms onder tranen, soms ook heel rustig. Thuis vertel ik aan mijn man dat ik erover nadenk om een cursus ministrygebed te gaan doen. “Moet je doen,” zeg hij direct.

Twee dagen later brainstormen we als Eva-redactie voor ons kerstnummer. Het thema is: ‘Komt laten wij (aan)bidden”. Voor de rubriek Eva spiegelt ontstaat het idee om iemand een cursus ministry te laten volgen. “Oh, daar denk ik juist over na,” flap ik er uit. En voordat ik het weet heb ik de klus op mijn bordje. Collega’s die de cursus al hebben gedaan, kijken me blijmoedig aan. “Het wordt mooi!” Ik stribbel nog wat tegen, maar alle bezwaren die ik opwerp (de cursus eindigt pas na de deadline, ik heb het al zo druk, ik ondervind nogal veel stress) lossen op of lijken toch minder belangrijk.

Avond 1

Daar ga ik dan! Na een lange werkdag en een snelle hap eten duik ik net iets te laat in de auto. De dag was te kort voor wat er allemaal moest gebeuren. Vlak voor het bereiken van mijn bestemming is er een wegomlegging, de parkeerplaats is overvol en tot overmaat van ramp komt de regen met bakken uit de hemel. Ik ren m’n benen uit mijn lijf en arriveer stijf van de stress en lichtelijk geïrriteerd te laat op de cursuslocatie. Mooi begin van m’n eerste cursusavond ministry, ‘bidden met mensen in de kracht van de heilige Geest!’ Die lijkt op dat moment ver weg. Als ik de kerk binnenkom, word ik hartelijk verwelkomd met een enthousiast: “Precies op tijd!” Ik ben welkom. Dat is duidelijk.

Het allerlaatste plekje achterin de zaal is voor mij. Het zingen is al begonnen. Bij de inleiding blijkt dat we deze avond direct gaan beginnen met ‘oefenen’. Daar had ik niet op gerekend. Ik had bedacht dat we vast eerst wat avonden lekker ‘veilig’ theorie zouden krijgen en pas daarna met de praktijk aan de slag zouden gaan.

Maar eerst volgt een praatje (niet mijn woorden, maar de omschrijving van het team) over de bijbelse basis voor ministry. Nee, het woord ministry wordt niet genoemd in de Bijbel, maar het ministrymodel kan vanuit de Bijbel goed onderbouwd worden.

Een ander teamlid vertelt vervolgens heel praktisch over de do's and don'ts van ministry. Bijvoorbeeld: altijd vragen of je hand op de schouder van iemand mag leggen en met z’n tweeën bidden voor iemand. En grappig: zorg dat je een frisse adem hebt. Nooit doen: twee mannen bidden voor een vrouw. En altijd je ogen open houden tijdens het bidden. En misschien wel het allerbelangrijkste: wees bewust stil! Praat niet alles vol.

Tjonge, het is best een lijst waaraan je allemaal moet denken. Zeker voor iemand zoals ik, die toch al erg geneigd is om ‘in het hoofd’ te blijven zitten. Gelukkig krijgen we een foldertje dat makkelijk in je bijbel past en waar alles kort en krachtig instaat.

En dan is het zover. Onder leiding van teamlid A. gaan we aan de slag. Onze rollen wisselen: de ene keer zijn we bidder, de andere keer brengen we zelf een gebedspunt in. Ik merk dat ik in eerste instantie wat afstand houd. Ook iets wat bij me past: eerst het liefst de kat uit de boom kijken. Hoe doen anderen het en wat gebeurt er precies? Maar na twee rondes is er geen ontkomen meer aan. Of ik nu voorbede wil doen? Het voelt nog wat onwennig. Vooral aan het bidden met de ogen open moet ik wennen. Ogen dicht doen is zo’n automatisme. En hoe lang moeten de stiltes zijn die je laat vallen? Maar goed, alle begin is moeilijk. We mogen met lege handen komen en het van God verwachten. Dat geeft rust.

Avond 2

Iets minder gehaast kom ik binnen. Ik maak nog een praatje en installeer me. De broeder naast me heeft een handje suikerklontjes meegenomen van de koffietafel. Een voor een verdwijnen ze naar binnen. Tja, zo’n ministry avond is best een aanslag op je energiepeil.

Deze avond opent met een inleiding over de heilige Geest met daarbij ook aandacht voor tongentaal. Niet een van mijn favoriete onderwerpen in de Bijbel. Maar New Wine maakt er ruimte voor in de ministry-cursus, omdat er zo weinig over gesproken wordt in de kerk. Terwijl het wel een gave van de Geest is! Daarna volgt nog een praatje over de gave van genezing. De vrouw die vertelt,verloor zelf haar man door kanker. Toch moedigt ze ons aan om vrijmoedig te bidden om genezing.

Dan mogen we weer oefenen met elkaar. We worden aangemoedigd elke avond met andere deelnemers en een ander teamlid te bidden, zodat we steeds met andere mensen oefenen en van elkaar kunnen leren. Ik bespeur bij mezelf een voorkeur voor wat oudere, wijze dames. We bidden weer voor elkaar. Ik voel me deze avond bewuster van wat ik doe, verantwoordelijker ook en daardoor misschien wat minder ontspannen tijdens het programma. Oeps, en dat terwijl we bidden in de kracht van de heilige Geest. Even resetten dan maar.

Deze keer wordt er ook voor mij gebeden. En dat is heel bijzonder, ik mag ervaren hoe God werkt. Door de handoplegging is het alsof ik een liefdevolle aanraking krijg van God zelf. Al bijna een jaar ervaar ik veel stress en druk door allerlei omstandigheden. Ik raak in tranen. Maar daarna voel ik diepe vrede en rust in mijn lijf. Die nacht slaap ik voor het eerst sinds tijden in één ruk door. 

Avond 3

Het thema van deze avond is Luisteren naar God. Mooi thema, hier gaat het om bij ministry! Aan het begin van de avond wordt gevraagd tot wie God wel eens gesproken heeft. Een groot deel van de handen gaat omhoog! Dat betekent niet dat alle aanwezigen regelmatig een hoorbare stem horen. We kunnen God ‘horen’ in de vorm van een zin, een woord, een lied, een bijbeltekst of een beeld, vertelt de inleider. God is Geest en Hij spreekt tot onze geest. Daar heeft Hij onze oren niet voor nodig. En Gods spreken is eigenlijk heel normaal, want vanuit de Bijbel mogen we weten dat God ernaar verlangt om met ons te spreken. Belangrijk is om altijd te toetsen of datgene wat we zeggen of doen tijdens het ministrygebed opbouwend, troostend en bemoedigend is. Bewandel het pad van de liefde. Realiseer je dat God houdt van de persoon die voor je staat.

En dan mogen we het luisteren naar Gods stem gaan toepassen. Deze keer zitten we in een kringetje. Een voor een is iedereen het onderwerp van ons luisteren (twee minuten per persoon) en stellen we ons open voor wat God wil zeggen. Ik merk dat mijn gedachten nog alle kanten op gaan. Is wat ik denk nou een gedachte van God? Ik merk dat ik ook de behoefte voel om met iets zinnigs en waardevols te komen. En ik wil niemand teleurstellen. Ondertussen merk ik wel dat er regelmatige liederen naar boven borrelen.

Als de twee minuten om zijn, vertellen we een voor een aan elkaar welke gedachtes, beelden en teksten we hebben gehad en dat wordt opgeschreven. Daarna mag de persoon om wie het gaat reageren. Het levert iedereen een briefje op met woorden, gedachtes en beelden. Sommigen woorden of beelden klikken, sommige ook niet. Dat merk ik ook als ik naar mijn eigen briefje kijk. Niet alles kan ik plaatsen, maar dat geeft ook niet.

Na afloop bid ik op verzoek nog samen met een iemand voor een deelneemster die een ernstige gekneusde voet heeft. Mijn geloof is eerlijk gezegd klein. Als we klaar zijn, hipt ze nog net zo kreupel weg als voor het bidden. 

Avond 4

Elke avond beginnen we met zingen. Daarna wordt gevraagd of mensen een getuigenis hebben. Tot vanavond bleef het steeds stil. Maar deze avond komen twee mensen naar voren. Een daarvan is de vrouw waarvoor ik de vorige week aarzelend gebeden heb voor genezing. Ze vertelt stralend hoe ze nog kreupel naar huis ging na dat gebed. Maar de volgende ochtend was ze helemaal verlost van haar klachten en kon ze zelfs de ladder op en af kon om ramen te lappen. Het is bijzonder om te merken hoe mijn aarzelende, kleingelovige gebed toch verhoord is. Het hangt dus niet af van mijn stoere geloof!

Na twee praatjes rond het thema vergeving (ontvangen en geven) bidden we weer voor en met elkaar. We mogen het dit keer helemaal zelf regelen. Hoe pakken we het goed aan, wat zeggen we, wie bidt voor wie? Het is mooi om deze avond te merken hoe mensen groeien door de cursus. We beginnen al wat bedrevener te worden. En sommigen zijn echt natuurtalenten. Of is dat een foute kwalificatie als je bidt in de kracht van de heilige Geest?

Bijkomend voordeel van de cursus is dat er steeds voor je gebeden wordt. Normaal zal ik niet zo snel gebruik maken van de voorbidders in mijn eigen gemeente. Ik bid zelf wel, maar nu staan er steeds ‘vreemde’ broers en zussen klaar die samen met jou naar God gaan. Hoe mooi is dat!

Avond 5

De laatste avond. Vijf avonden lang zijn we opgetrokken met 36 vreemden die allemaal op een of andere manier een verlangen hebben om met ministrygebed bezig te zijn. Heel gewone mensen, maar wel met een bijzonder verlangen.

We beginnen de avond met het lied Machtig God, sterke rots.

Deze avond staan we stil bij hoe we kunnen reageren op kwade machten. Hoe we macht hebben gekregen van Jezus. En ons dus ook niet bang hoeven laten maken door zijn tegenstander.

Als we gaan bidden, merk ik dat het langzamerhand vertrouwd begint te voelen. Ik hoef me niet verantwoordelijk te voelen voor wat er nu gaat gebeuren. Dat leg ik nou juist in Gods hand! Aarzelend ben ik op pad gegaan, maar door de avonden heen merk ik dat mijn vertrouwen is gegroeid.

En als mooie afsluiter krijg ik van een van de teamleden zelf nog een speciale zegen mee wanneer er voor de laatste keer voor me gebeden is. “Ik kreeg heel sterk het gevoel dat ik tegen je moet zeggen dat God echt ontzettend veel van je houdt.” Wat een cadeau! Het raakt me diep in mijn ziel. 

Over de ministrycusus

Marianne de Groot is lid van het kernteam dat al twintig jaar via de organisatie New Wine ministrycursussen organiseert in de Nederlands Gereformeerde kerk in Houten.

“Het is zo gaaf om tijdens het ministrygebed te mogen ervaren hoe God door ons heen werkt. Ik weet nog goed dat ik zelf voor het eerst de cursus deed. Het was allemaal nieuw voor me. De heilige Geest kende ik wel vanuit de Bijbel, maar ik had geen idee dat Gods Geest zo’n impact kon hebben.

In het ministrygebed nodig je de heilige Geest heel expliciet uit om te spreken en je te leiden. Daarom zijn we ook veel stil tijdens het gebed. Dat is best moeilijk. Uit oprechte belangstelling willen we graag de ander iets zeggen, maar juist in de stilte gebeurt er veel. Degene voor wie je bidt, kan in de stilte een enorme rust en vrede ervaren. Dat kan ik niet geven.

Wat we ook zien is dat God jouw ervaring en kennis gebruikt. Als jij heel veel teksten uit de Bijbel kent, zul je misschien vaak een tekst krijgen voor de persoon waarvoor je bidt. Andere mensen krijgen vaker een een lied of een beeld.

Wat heel belangrijk is, is dat de persoon voor wie je bidt, zich veilig en prettig kan voelen. Het moet vertrouwelijk zijn en gepaard gaan met respect. Daarom zijn er bepaalde regels waaraan we ons houden.

Mensen denken soms wel eens dat je heiliger moet zijn om ministrygebed te doen. Maar iedereen kan bidden. Andersom denken mensen ook wel eens dat ministry alleen nodig is als je grote problemen hebt. Terwijl iedereen gebed nodig heeft. Als ministryteam laten we ook heel regelmatig voor onszelf bidden. En je kunt ook gaan als je blij of dankbaar bent, of omdat je graag gezegend wilt worden.”

Meer weten over de ministrycursus? Kijk hier!

Dit artikel verscheen eerder in Eva 10, 2015.

Reacties