Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
10 december 2016 in Getuigenissen

Bijbel | Vergeleken met wat ons te wachten staat, is dit leven een beginnetje.

Want stel dat je denkt dat het na je dood definitief klaar met je is, dan moet je zoveel mogelijk in het heden ‘proppen’. Maar proppen hoeft niet meer, ontdekte Reinier Sonneveld. Je kunt gerust elke dag leven alsof het je eerste is.

Een vriend van me kreeg onlangs te horen dat zijn arbeidscontract niet wordt verlengd. Over drie maanden staat hij op straat. Sindsdien gaat hij nog steeds elke dag gewoon naar zijn werk, hij doet dezelfde klussen, het ziet er hetzelfde uit – maar vanbinnen voelt alles anders. Er zijn wel twee kindermonden die ook straks nog gevoed moeten worden. Er is een hypotheek die nog steeds ‘onder water’ staat. Hij maalt. Wie wil hem hebben met zijn opleiding? Moet hij misschien een nieuwe opleiding gaan beginnen?

Een familielid hoorde onlangs dat het bedrijf waarbij ze werkt binnenkort failliet gaat. Maar dat vertelde een manager haar, die meteen doorging met: ik wil een doorstart maken en jou dan aannemen, tegen betere voorwaarden – doe je mee? Ook in haar geval lijkt alles hetzelfde. Sommige collega’s weten zelfs nog niet eens dat het einde nadert. Mijn familielid  doet dezelfde taken. Maar vanbinnen is ze blijer dan ooit met haar werk.  

De eerste dag

Wat een verschil! Het doet me denken aan het verschil waarmee niet-gelovigen en gelovigen hun situatie kunnen beleven. Een niet-gelovige gelooft dat met de dood het avontuur ten einde is. Een gelovige is ervan overtuigd dat het avontuur dan nog veel groter wordt. En net zoals bij die vriend en dat familielid maakt deze toekomstverwachting nogal wat uit voor hoe je nú in het leven staat.

Want stel je dat werkelijk denkt dat het elk moment definitief klaar met je kan zijn, dan moet je zoveel mogelijk in het heden ‘proppen’. Youp van ’t Hek zong eens dat je moet leven ‘alsof het je laatste dag is’. Het lijkt me een drama! Telkens weer al je vrienden bij je bed uitnodigen en… – nee, zonder gekheid, het moet gewoon erg stressvol zijn. Alsof je vastzit in een krap hokje van zeventig, tachtig jaar en daarin moet dan alles gebeuren.

Als je gelooft, weet je dat er een deur is. Als je sterft, stap je daardoorheen en zie je een gigantisch landschap met telkens nieuwe prachtige horizonnen. Dat geeft een ontspanning die wel wat lijkt op wat dat familielid van me nu voelt. Je doet gewoon je best, je blijft je werk doen, maar je hoeft niet meer te ‘proppen’. Het is het omgekeerde van wat Youp van ’t Hek adviseerde: je kunt nu elke dag leven als het je éérste is. Want vergeleken met het uitgestrekte leven dat straks komt, is dit hier gewoon een beginnetje. Elk begin is moeilijk – maar meer dan een begin is het niet.

1 Korintiërs 3:12-15

“Of er op dat fundament [Jezus] nu verder wordt gebouwd [door u] met goud, zilver en edelstenen of met hout, hooi en stro, van ieders werk zal duidelijk worden wat het waard is. Op de dag van het oordeel zal dat blijken, want dan zal het door vuur aan het licht worden gebracht. Het vuur zal laten zien wat ieders werk waard is. Wanneer iemands bouwwerk blijft staan, zal hij worden beloond. Wanneer het verbrandt, zal hij daarvoor de prijs betalen; hijzelf zal echter worden gered, maar door het vuur heen.”

Vuur dat zuivert

Niet dat dat altijd zo tot ons doordringt. Wat je gelooft heeft niet telkens evenveel effect. Niet-gelovigen ervaren niet voortdurend doodsangst, Youp van ’t Hek leeft zelf bepaald niet elke dag alsof het z’n laatste is – hij zou weinig theatershows meer doen, lijkt me. Ook christenen laten hun prachtige toekomstbeeld niet altijd even diep landen. Hoe vaak heb jij bijvoorbeeld de laatste tijd gedacht: o, heerlijk, dat boek hoef ik niet óók nog te lezen, dat komt later wel…? 

Want zo concreet mag je worden. Na je dood neemt God je bij zich in de hemel, maar uiteindelijk sticht Hij hier een nieuwe aarde en dat is onze uiteindelijke toekomst. Dat woordje ‘nieuw’ kun je ook vertalen met: fris, gerepareerd, gerestaureerd. In de meeste Bijbelteksten die erover gaan blijkt dat het een prachtige wereld wordt zonder ellende, maar die nog steeds veel lijkt op onze planeet. Het gaat dan over vuur dat zuivert, zoals een smid erts verhit tot er puur zilver overblijft. We hebben een stukje daarvan al gezien: toen Jezus was opgestaan, had Hij een lichaam dat wij allemaal zullen krijgen. Een gezuiverd, puur lijf. Maar dat konden zijn leerlingen gewoon herkennen, aanraken, enzovoorts. De littekens waren zelfs nog zichtbaar! 

Zoveel blijft er van ons over. God maakt niet allemaal totaal nieuwe wezens, maar transformeert ons. Hij vernietigt dit leven niet, maar repareert ons. Er is nog zoveel goeds hier,  dat vaagt God echt niet weg. Hij is een redder en Hij redt jóú. Ook je malle trekjes, je herinneringen, je talenten. Als dat allemaal zou verdwijnen, wat zou er dan nog van jóú overblijven? 

Toeleven naar de reparatie

Dit is een belangrijke reden dat ik geloof. Er zijn lange jaren geweest dat ik mezelf geen christen meer noemde. Er zijn bijzondere dingen gebeurd waardoor ik nu weer van harte Jezus volg. Een van de keerpunten was toen tot me doordrong hoe uniek dit geloof in een nieuwe aarde is. Dit vind je echt nergens: een diep geloof dat dít leven al zó mooi is, dat het alleen nog een reparatie behoeft en dan is het klaar.

Als dat tot je doordringt, word je zuinig op deze aarde. Dat lijkt wel wat op dat familielid. Ze loopt niet de kantjes ervanaf omdat het toch binnenkort allemaal afgelopen is – juist niet. Zij is zuinig op haar collega’s omdat ze beseft dat ze nog lang met hen zal werken, en vanbinnen heeft ze alvast voorpret op haar nieuwe baan. Dat kan geloven zijn: voorpret vanwege de nieuwe klus die op ons wacht, het prachtige landschap waar we straks in kunnen reizen en genieten.

Reinier Sonneveld

Verwerkingsvragen

  • Schrijf tien dingen op die je graag op de nieuwe aarde wilt doen
  • Wat heb je vandaag niet kunnen doen dat je graag op de nieuwe aarde zou doen?
  • Is er iets wat je maar uitstelt, maar eigenlijk wel voor je dood zou moeten doen, in dit leven al?

    Reinier Sonneveld

    Reinier is spreker, columnist en schrijver van meerdere boeken. Hij is getrouwd en vader van een zoon. Reinier schrijft ook liedjes en geeft regelmatig lezingen.

    Dit artikel is eerder verschenen in Eva Magazine en is met toestemming van Reinier Sonneveld overgeplaatst op deze website.