Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
21 juni 2017 in Eva Prayer Course

Hotline met de hemel

Bijna twee jaar geleden volgde ik een cursus Ministry gebed, ook wel luisterend bidden genoemd. Aarzelend zette ik mijn eerste schreden op het pad van deze vorm van voorbede. En tijdens de training mocht ik groeien in vrijmoedigheid en ervaren dat God spreekt, echt.

Nu was het niet zo dat ik voor die tijd niet geloofde dat God kon spreken, zeker niet.

Maar desondanks kunnen we erover aarzelen of dat ook in ons persoonlijk leven en in deze tijd gebeurt? “Dat gebeurde vroeger in de tijd van het Oude Testament en toen Jezus nog op aarde rondliep”, hoor je soms zeggen. Of we denken dat het meer iets is voor mensen met supergroot geloof. Die hebben een hotline met de hemel!  

Hoe komt het toch dat het luisteren naar Gods stem vaak omgeven is met de schroom en onzekerheid? Het luisteren naar Gods stem wordt iets spannends, bovennatuurlijks en ongewoons. En dat terwijl de bijbel vol staat met verhalen van God die van zich laat horen. Het lijkt eigenlijk de normaalste zaak van de wereld, dat Gods schepselen Zijn stem horen.

Zijn stem kennen!

In de vorige Eva stonden we stil bij het thema omgaan met teleurstellingen en volharding in gebed (aflevering 4 van de Prayer Course). Kunnen we met Gods hulp door beproevingen heen beter worden of worden we bitter door teleurstellingen, was de grote vraag.

En nu kauwen we met de schaapjes op die tekst uit Johannes: ‘De schapen volgen Hem, omdat ze zijn stem kennen.’ Hoe leren we dan Gods stem kennen? Denken wij bij het horen van Gods stem te vaak aan een stem uit de wolk zoals ooit in de televisieserie De Bijbel. Praten we van de weeromstuit soms zelf ook zo tegen God. Vroeger kwam ik regelmatig bij vrienden van mijn ouders thuis. Als de heer des huizes ging bidden veranderde zijn stem compleet. Het leek wel of hij een ander mens werd. Als kind voelde ik haarfijn aan, dat het eigenlijk wel bijzonder was. God kwam er voor mij mee op afstand te staan.

Misschien is het allemaal normaler dan we verwachten? Over Mozes staat er: “De HEER sprak persoonlijk met Mozes, zoals een mens met een ander mens spreekt.” (Exodus 33:11). Dat klinkt behoorlijk vertrouwelijk. Wat nou als Gods stem klinkt als die van je vader of je beste vriendin? En stel dat God hen ook gebruikt om tot je te spreken? En de Bijbel en je eigen geweten?

Belangrijk bij het herkennen van Gods stem is dat we vertrouwelijk met hem zijn. Als je iemand slecht kent of net kent, is het herkennen van de stem van die persoon lastiger dan wanneer je al jaren met elkaar optrekt en steeds vertrouwelijker wordt. Belangrijke bron daarbij is het biddend lezen van de bijbel. Vaak is dat iets wat we gescheiden van elkaar zien. We bidden of we lezen de bijbel. Maar als we nu eens biddend gaan lezen?

Bidden met de bijbel

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar wat ik bij het luisteren naar Gods stem ook lastig vind, is dat er in mijn hoofd vaak nogal wat stemmen klinken. En wat die stemmen zeggen leidt af en is ook niet perse positief. Het kan behoorlijk lawaaierig zijn. Wat ik echt nodig heb is rust en stilte. Het luisteren van muziek helpt me daarbij,

Heer, ik wil horen Uw zachte stem.

Laat andere stemmen in mij zwijgen.

Open mijn ogen, Heer opdat ik het licht van uw aangezicht mag zien.

 

Sleutelvers

‘De schapen volgen Hem, omdat ze zijn stem kennen.’ – Johannes 10: 4b

Quote

“Een man bad en aanvankelijk dacht hij dat bidden praten was. Maar hij werd steeds stiller en uiteindelijk realiseerde hij zich dat bidden luisteren is.” - Søren Kierkegaard, filosoof

God van het alledaagse

Knip opvallende foto’s uit tijdschriften en leg ze verspreid
op de grond in het midden van de kamer. Gebruik geen religieuze foto’s. Nodig de groepsleden uit om een foto te kiezen, waarna ze God biddend vragen om via de foto tot hen te spreken. Laat ze daarna twee aan twee vertellen wat ze ‘zagen’ of ‘hoorden’ via de foto.