Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
4 juli 2017 in Getuigenissen

'De demonen dansten door mijn kamer'

Er was een tijd dat Ans van der Putten-Sealey (62) mensen dacht te helpen door haar gaven als paranormaal genezer in te zetten. Maar zelf werd ze steeds ongelukkiger… tot de dag waarop ze ontdekte dat God de waarheid was die ze haar hele leven al zocht.

Levendig, expressief, veelkleurig, vurig, enthousiast… en een tikje apart. Woorden die bij me opkomen als ik Ans voor het eerst ontmoet. Ze is zich er goed van bewust dat ze een opvallende verschijning is. "Ik merk heus wel dat de mensen naar me kijken en nieuwsgierig worden. Er is iets met die vrouw, zie ik ze dan denken. Dat geeft niet, ik vind het juist fijn om met hen in gesprek te raken, want ik heb ze een boodschap te vertellen." Welke boodschap dat is, is duidelijk: mensen waarschuwen om zich niet in te laten met occulte praktijken, zoals bijvoorbeeld new age, alternatieve geneeswijzen en contact zoeken met overledenen. "Paranormaal is niet normaal," benadrukt ze, "hoeveel mensen ook beweren dat het wel zo is." En Ans weet waar ze het over heeft, want ze heeft diep in de occulte wereld gezeten en had een praktijk als paranormaal genezer. "De demonen dansten door de kamer," vertelt ze als ze erop terugblikt. "Angst was me vreemd, en nog  - ik ben zelfs voor de duvel niet bang. Ik ken nu mijn identiteit in Jezus, maar toen was het wel verschrikkelijk duister."

 

Wel duister, niet donker

Van oorsprong komt Ans uit een rooms-katholiek gezin. "Ik geloofde met hart en ziel in Jezus. Als klein kind zat ik iedere avond op mijn knietjes voor mijn bed en bad tot Hem. In mijn schriftjes schreef ik gebedsverzoeken met de aanhef: Lieve Jezus. Toen ik ouder werd, zakte dat af. Ik kreeg steeds minder belangstelling voor het christelijk geloof en voelde me in mijn tienertijd aangetrokken door astrologie. Het begon met het lezen van horoscopen, maar al snel kreeg ik belangstelling voor allerlei religies, met name voor de oosterse, vaak mystieke levenswijze. Ik kocht stapels boeken over dat onderwerp en las ze tot op de laatste bladzijde. Niet dat ze me een steek verder brachten in mijn zoektocht naar wat waarheid was, maar ik vond het wel heel interessant en werd door de dingen die ik zei en deed ook interessant voor de mensen om me heen. Een paranormaal genezer, naar wie ik toe was gegaan voor lichamelijke klachten, vertelde me dat ik ook over genezende gaven beschikte, wat voor mij aanleiding was om een opleiding tot paranormaal genezer te volgen. Ik zag er geen kwaad in. Sterker nog, voor mijn gevoel hielp ik juist mensen door ze de hand op te leggen en in te stralen. Ik leefde vanuit de sterren en de waarzeggerij, en meldde me aan voor de school voor Filosofie, waar ik gelijk in de hoogste klas werd geplaatst. Ik begreep niet waarom, maar blijkbaar had ik een hoge positie in de occulte wereld. En waar ter wereld ik ook was, er kwamen altijd wel spiritisten en waarzeggers naar me toe. De band met Jezus was helemaal weg. Hij kende mij nog wel, en ik wist ook nog wel wie Hij was, maar voelde geen liefde meer voor Hem. Ook niet voor mijn man, dus besloot ik gewoon weg te gaan. Ik was helemaal vol van mezelf, ging in Amsterdam wonen, reisde veel en vond mijn nieuwe leven heel opwindend. Nu weet ik dat ik in de duisternis leefde, maar omdat ik het licht van de Heer niet kende, was ik me er toen niet van bewust. Integendeel, ik voelde me geweldig, want het was wel duister, maar niet donker.

 

Praten met bomen

Na een aantal jaren zakte het opwindende gevoel helemaal in en ging het steeds slechter met me. Mijn vader stierf, de relatie met Phillip, mijn huidige man, liep op de klippen en op mijn werk ging het ook niet goed; ik zag en zei allemaal vreemde dingen, waardoor ik niet langer te handhaven was. Het zoeken maar niet kunnen vinden van de waarheid resulteerde in een flinke burn-out, waarin ik mijn wanhoop zelfs met bomen begon te praten. In die tijd kwam ik Phillip weer tegen, die inmiddels tot geloof was gekomen en een evangelische kerk bezocht. Hij vroeg me een keer met hem mee te gaan, wat ik daarna regelmatig deed.

Hij vroeg me een keer met hem mee te gaan, wat ik daarna regelmatig deed. Terwijl ik naar de toespraken luisterde, kwam het nooit een moment in me op om er iets meer mee te doen dan alleen maar aan te horen. Ik wist wie Jezus was, dus ik hoefde Hem niet meer te leren kennen, dacht ik. Tot op de dag dat er weer een oproep werd gedaan om naar voren te komen om je zonden te belijden en je leven aan de Heer te geven. Ik voelde letterlijk hoe ik in mijn nekvel werd gepakt en naar voren werd gestuurd - ik móest dit gewoon doen. In die dienst heeft God Zich indringend aan mij geopenbaard en laten zien dat Hij de Waarheid is. Ik heb al mijn zonden beleden en Hij heeft me bevrijd van alle occulte banden. Hij heeft me vanuit de duisternis op radicale wijze in het licht gezet.

 

Verliefd op Jezus

Ik was heel hongerig en wilde nu alles over Hem weten. Ik gooide al mijn occulte boeken weg, en wilde nog maar één boek in huis: de Bijbel. Die had ik al eens gekocht, gewoon omdat hij in mijn collectie boeken over religies thuishoorde, maar nu ging ik er echt in lezen. En ik ging de Bijbel begrijpen! Mijn bekering was echt een feest; mijn hele wereld was omgekeerd, ik was nu zo verliefd op Jezus. Sommige mensen dachten dat ik was doorgedraaid en vroegen me ronduit waar ik mee bezig was. Nou, dat vertelde ik hun graag. Want waar ik vroeger alleen maar verwarring bracht, heb ik nu een boodschap! Natuurlijk was het niet alleen maar feest, ik moest ook met mijn beide benen op de grond terugkomen en me laten grondvesten in het geloof. Mijn zoektocht was gestopt, nu moest er verdieping komen. Er moesten dingen verbroken worden, zoals mijn geloof in reïncarnatie, en terreinen die satan had gepakt, moesten worden opgeruimd en aan God worden teruggegeven. Phillip en ik kregen een nieuwe, nu zuivere relatie, volledig in afhankelijkheid van God en binnen een huwelijk."

 

Door haar ervaringen in en met de occulte wereld weet Ans heel goed wat zich daar afspeelt, en juist daarom wil ze zoveel mogelijk mensen waarschuwen voor de duisternis. "Veel mensen weten niet half wat voor vernietigende invloed veel zo onschuldige lijkende dingen kunnen hebben. De wereld is een groot bolwerk van new age en alles wat daaraan is gerelateerd. Ik herken het direct wanneer iemand zich daarmee bezighoudt en wil hem of haar dan vertellen over het gevaar. Ook laten christenen zich vaak beïnvloeden door alternatieve geneeswijzen, yoga, acupunctuur of dingen als voetreflexologie enz. Veel christenen zijn zich er niet van bewust dat dit occulte praktijken zijn, maar je rolt heel makkelijk in de duistere wereld zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Je kunt zelfs bijna geen restaurant meer in of er staat wel een Boeddhabeeld. De oosterse geesten krijgen het Westen steeds verder in hun tentakels.’"

 

Ans maakt zich ook grote zorgen over wat er in de kerken gebeurt. "Heel langzaam zie je dat daar ook dingen uit de wereld worden opgepakt. Satan infiltreert in de kerk en de mensen raken in verwarring. 'Doe niets wat niet in de Bijbel staat,' raad ik hun aan. 'Blijf heel dicht in gebed bij Hem, dan herken je veel beter wat niet van Hem maar van de wereld is.' Ik kom ook regelmatig christenen tegen die zich, met volledig goede bedoelingen, verdiepen in zaken als bijvoorbeeld de vrijmetselarij, omdat ze willen weten waar ze het over hebben als ze mensen tegen deze zonde willen waarschuwen. Maar mijn advies is: als je niet duidelijk daartoe geroepen bent, blijf daar dan van af. Loop er met een grote boog omheen en neem geen risico zelf gebonden te raken! Laat dit over aan mensen die daar een roeping voor hebben; vaak zijn dit mensen die zelf in de occulte wereld gezeten hebben. Men weet vaak wat zich daar afspeelt en welke demonen verantwoordelijk zijn voor verschillende vormen van gebondenheid. Dat is dan ook een missie geworden, om mensen, samen met mijn echtgenoot overigens, vrij te zetten door Gods waarheid over hun leven uit te spreken. Dus ja, laat de mensen maar naar me kijken, ik raak graag met hen in gesprek!"

Dit interview met Ans van der Putten is een aantal jaren geleden in Eva gepubliceerd. Ans komt ook aan het woord het zomernummer van Eva. Gratis proefnummer bestellen? Dat kan hier