Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
21 september 2017 in Geloofsvragen

'Jij hoeft niet de held van het verhaal te zijn'

Deze maand is Elisabeth van Zijl ‘Eva van de maand’. Elisabeth worstelde ooit met eetproblemen, en helpt nu als coach anderen die deze worsteling hebben. Lees hier haar blog over loslaten: "Niet jij, maar Jezus in jou is moedig."

Het is iets wat we veel horen of over lezen en zo snel is gezegd: ‘Laat maar los.’ Ja, lekker makkelijk! Makkelijker gezegd dan gedaan, want, zo zou je kunnen denken, wat gebeurt er als ik loslaat? Wat ga ik voelen als ik loslaat? En zolang je dat niet weet, is loslaten moeilijk en ingewikkeld. En dat, terwijl je eigenlijk heel goed weet dat loslaten soms de beste en in sommige gevallen de enige optie is.

Je moet eerst vastpakken

De enige optie? Voor wat? Om verder te kunnen. Om niet te blijven waar je bent. Loslaten wordt dus eigenlijk pas noodzakelijk wanneer je je realiseert dat dat waar je nu bent te pijnlijk, te groot, te ingewikkeld of te schadelijk is om te blijven. Wil je verder kunnen, dan is loslaten van dat wat je belemmert om verder te kunnen, de beste optie.

Het tegenstrijdige is dat wanneer je wilt kunnen loslaten je eerst moet vastpakken. Je kunt pas loslaten als je weet wat je moet loslaten. En misschien is dat wel datgene wat de angst oplevert om los te laten: datgene wat je moet loslaten, moet je eerst in de ogen kijken. Je moet het eerst werkelijkheid laten worden voordat je er afscheid van kunt nemen. Dat vergt moed. Moed en moedig zijn is niet de afwezigheid van angst. Maar moedig zijn, is dat waar te tegen opziet en bang voor bent, toch aangaan, in de wetenschap dat het moet gebeuren en dat het je iets goeds oplevert. Dat het angstzweet je kan uitbreken bij de gedachte om een moeilijke stap te zetten, is logisch. Maar wat is het dan fantastisch om te weten dat jij niet zelf moedig hoeft te zijn. Jij hoeft niet de held van het verhaal te zijn, maar jij kunt de Geest van moed in jou de ruimte laten om te moeten doen wat moet. In 2 Timotheüs 1 vers 7 staat: ‘Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht en liefde en bezonnenheid.’ En precies hier begint het eerste ‘vastpakken en loslaten’: laat de gedachte los dat jij krachtig en moedig bent of moet zijn. Je kunt wel strijdbaar zijn en dat is prima. Maar laat vervolgens de strijd, de kracht en de moed maar komen van de Heilige Geest. De Geest van Jezus in jou. Wat een heerlijke rustgevende gedachte is dat. Niet jij, maar Jezus in jou is moedig. Kijk samen met Jezus de pijn, de angst of de gebeurtenis in de ogen en laat dan los.

Je mag je zorgen op Hem afwentelen

Hoe je dat doet? Door het aan Jezus te geven! Je laat niet iets los in het luchtledige, maar wat je met loslaten doet is Jezus, is God, verantwoordelijk maken voor dat wat jou benauwt. Je maakt Hem verantwoordelijk voor wat jou dwars zit, waar jij mee worstelt. Op een betere plek kan het niet zijn, want God is de schepper van alles. En Jezus heeft alle macht. Dus waarom zou je niet loslaten? Hij wil niets liever dan voor jou zorgen en zorgdragen voor waar jij mee zit. Als kind van God mag jij alles waarmee jij worstelt en waarover je je zorgen maakt, in de handen leggen van jouw hemelse Vader, want jij ligt Hem na aan het hart. Zijn hart gaat naar jou uit: ‘U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want U ligt Hem na aan het hart,’ staat in 1 Petrus 5:7. God staat klaar met open handen om het van jouw aan te pakken, zodat jij in vrede nieuwe stappen kunt zetten!

Wil je doorpraten? Neem contact op met Elisabeth van Zijl.