Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
1 november 2017 in Op reis naar Namibië

Daphny, tien jaar later

Nienke Bakker werkte tien jaar geleden een aantal maanden bij Beautiful Kidz in Namibië. Afgelopen week ging ze mee als reisleider met de Eva-reis naar dit project. En daar ontmoette ze opnieuw Daphny.
Daphny tien jaar geleden.

Het is een maandag in augustus 2007. De felle zon weerkaatst op de blikken huisjes van de wijk Katutura in Windhoek, Namibië. Samen met mijn man loop ik door de straten van deze sloppenwijk. Wilde honden en stukken glas mijdend, zoeken we het hutje van Paul. Paul is één van de kinderen die naar Beautiful Kidz gaat, de pre-school waar mijn man en ik als vrijwilliger een paar maanden werken.

Het is even zoeken. Een adres is er niet. De blikken hutjes staan op het stukje grond naast de stenen huisjes in deze sloppenwijk, die letterlijk vertaald ‘plek waar je niet wilt wonen’ heet.

Paul is niet op de pre-school gekomen, dus we kijken even bij hem thuis. Als we het van golfplaten gebouwde hutje vinden, lijkt er niemand thuis zijn. Toch besluiten we naar binnen te gaan. In het donker zit Paul met zijn tweejarige zusje Daphny in een hoekje weggedoken. Moeder blijkt weg te zijn en de kinderen hebben een paar dagen geen eten gehad.

Als we ze even later iets te eten brengen, blijkt Daphny te zwak te zijn om de lepel vast te houden. We kunnen alleen maar hopen en bidden dat de moeder snel terugkomt en nuchter is.

Een paar dagen later staat hun moeder aan de poort van Beautiful Kidz, samen met Daphny en een ouder zusje. De kinderen zien er verwaarloosd uit. Moeder ruikt indringend naar alcohol. Ze ziet het niet meer zitten, zegt ze en wil een einde aan haar leven maken. Terwijl een teamlid met moeder praat en bidt, wassen wij de kinderen en kleden we ze opnieuw aan. Met genoeg moed om weer door te gaan en twee schone meisjes vertrekt moeder weer naar haar hutje.

Dit was tien jaar geleden, maar het beeld van die hongerige kinderen in dat hutje zal ik nooit vergeten. Afgelopen week zag ik de nu 12-jarige Daphny weer tijdens de Eva-reis naar Beautiful Kidz. Daphny is een kwetsbare, maar ook dappere tiener geworden. Ze komt na school huiswerk maken op het centrum, ze speelt theater en danst in een jeugdgroep. Van het verwaarloosde en hongerige meisje van tien jaar geleden, herken ik alleen de ogen nog. Wat een zegen is dit centrum voor dit gezin geweest! Elke keer als ik Daphny ontmoette de afgelopen dagen, kwam ze naar me toe om een knuffel te geven. Het afscheid afgelopen vrijdag viel me zwaar. Zie ik haar ooit nog weer?

Ik hoop dat Daphny sterk blijft, dat ze door kan leren en een rolmodel mag worden voor al die kinderen waar niemand naar omkijkt, op de plek waar je niet wilt wonen.