Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
2 november 2017 in Gezondheid

'Ik werd in slaap gehouden'

Inge heeft DCIS: een mogelijk voorstadium van borstkanker. In de maand oktober beschrijft ze het proces dat ze doormaakt. "Jan kreeg een déjà vu van mijn overleden vader; ik zag er net zo uit."

Update

Een operatie plus complicatie; vijf uitslagen en een-en-twintig bestralingen verder.

Het verwijderen van de tumor en van de SWK is goed gegaan. Wel was er een rare complicatie: een allergische reactie op het ‘blauwe spul’ dat tijdens de operatie wordt ingespoten om die SWK zichtbaar te maken. Vreemde blauwe plekken op mijn lichaam en een keel die ging opzwellen. Dus aan de beademing en ik werd in slaap gehouden. Jan is zich wild geschrokken en kreeg een deja vu van mijn overleden vader. "Je zag er net zo uit!" Jan was door alle commotie vergeten om mijn zusje een berichtje te doen. Misselijk van de spanning besloot ze om zelf naar het ziekenhuis te gaan. Bij de receptiebalie werd haar verteld dat ik nog niet ontslagen was en op IC lag. Na overleg met het verplegend personeel en Jan mocht ze even om het hoekje kijken. Ik heb er niets van gemerkt. Ongeveer acht uur na de operatie maakten ze me wakker en mocht de slang er uit.  Grote opluchting bij Jan. ‘k Moest nog wel een nachtje op IC doorbrengen. De volgende dag gelijk een appje naar Loes, mijn zusje gedaan: "Het gaat goed. Ben geen smurf meer. Wacht op de dokter. Was je erg geschrokken van je malle zuster?" "Ooh, wat fijn om wat van je te horen!", was haar reactie.

Uitslag van het ‘geopereerde’ weefsel, zowel van de tumor als van de SWK: schoon! Diepe dankbaarheid. Valt niet te omschrijven. Er is geen moment van onbegrip of boosheid naar God toe geweest. De beide littekens genezen goed. Mijn rechterborst mist een stukje natuurlijke bolling. Maar ik vind het nog steeds mooi.

Vier weken bestralen. Uit voorzorg. Iedere werkdag 55 km heen, hooguit 4 minuten onder het apparaat, 55 km terug. Jan had vakantie en was mijn chauffeur. Bij een goede – niet zo door vermoeidheid beheerste -dag maakten we er een leuk uitje van. Een stadje bezoeken, lekker uitwaaien op het strand. Ergens uit eten. Aan het einde van het bestralingstraject begon mijn huid te irriteren, sprong her en der een beetje open, daar was zalf voor. Een enorme verkleuring zoals bij een kneuzing onder mijn geopereerde borst en in de oksel. 

Terugkijkend merk ik dat vooral die extreme vermoeidheid het minst leuke was. Daar tegenover stond als een warme douche de enorme rust die Jan en ik mochten ervaren. Iemand die me had gezien in die vreemde vermoeidheidstijd en me nu weer ontmoette, zei: "Wat een verschil, je straalt weer". Mijn antwoord: "Ik ben er weer! Maak je borst maar nat!"

(en ondertussen dat ik deze update schrijf verschijnt er een appje op mijn foon van een kennisje. We kennen elkaar van de jeugdclub waar ik vroeger leidster was. Ze schrijft dat ze er ook door de bus uit is gepikt. Of ze langs mag komen om te praten. Natuurlijk mag dat. "Tot straks"…).

Dit is de laatste blog uit de 5-delige serie. Deze stukjes zijn een kleine impressie van een groter geheel. Het verhaal gaat verder. Omlijst door gedichten neem ik je mee in de belevenissen, ontmoetingen, kostbare momenten in de aanloop naar ‘de ontboezeming’. Mijn ervaring in en rond de Bevolking bus. De spanning vlak voor de operatie. De complicatie. Tijdens de herstelperiode. De gesprekken aan de stamtafel van wachtkamer 4. Het incasseren van de bestralingen. Lief en leed wordt daar gedeeld. Heel bijzonder.

Wil je het hele verhaal ontvangen? Stuur dan een mailtje naar [email protected] 

DCIS staat voor Ductaal Carcinoma In Situ. Een mogelijk voorstadium van kanker binnen de melkbuisjes. Het is (nog) geen borstkanker maar kan het wel worden. Jaarlijks krijgen ongeveer 2.500 vrouwen in Nederland de diagnose DCIS. En van het jaar 2017 is Inge er één van.