Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
14 december 2017 in Liefde & relatie

Het is niet eerlijk

Sytze (onze collega van Radio 5) is onlangs vader geworden. Op onze website deelt hij zijn belevenissen en bespiegelingen. "Je mag best weten dat ik daarmee zit. Waarom krijgen wij wel een kind en vrienden die er al jaren op hopen en om bidden niet?"

Wat leven we in een oneerlijke wereld, je mag best van me weten dat ik daar soms ook in mijn geloof mee zit. Waarom wordt de één ziek en de ander niet, waarom zijn er zoveel mensen die leven in mensonterende omstandigheden, waarom groeien zoveel kinderen op zonder hoop? Waarom krijgen wij wel een kind en vrienden die er al jaren op hopen en om bidden niet?

Er kwam een reactie binnen bij de Eva-redactie. "De columns van Sytze zijn nogal confronterend, want wij kunnen geen kinderen krijgen." Dat raakt me. Het is iets waar ik mee worstel sinds dat we wisten dat er een kindje op komst was. Waar hebben wij het aan verdiend dat we een kind mogen ontvangen? Waar haal ik het lef vandaan om er mee te koop te lopen dat ik vader ben geworden. Om te klagen over mijn nachtrust, over gedoe, over een veranderend leven? Waarom moeten onze vrienden de molen van medische behandelingen in en gebeurde het bij ons zomaar? Ik heb daar geen goed antwoord op en ik merkte dat ik het moeilijk vind om met ze af te spreken. Je wilt hen geen verdriet doen door over Noah te praten en zij weten dat wij Noah ‘zomaar’ hebben gekregen en worden op die manier weer keihard geconfronteerd. Zelf zeggen ze: het mag naast elkaar bestaan; ons verdriet en jullie vreugde. Ik vind het bijzonder mooi dat ze dat zo zeggen, maar heel eerlijk: ik kan dat maar moeilijk geloven en ik weet gewoon niet hoe ik er mee om moet gaan..

Misschien herken jij dit in jouw omgeving ook, hoe ga jij daarmee om?