Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
19 december 2017 in Column

Is er iets mis met me?

Danielle (1990) is single. Soms tot volle tevredenheid, en soms wat minder. De komende weken beschrijft ze op onze website een paar momenten uit haar leven. "Hoewel ik nog helemaal niet op een mannelijke wederhelft zit te wachten, zou het best leuk zijn als er een keertje een verliefd op me zou zijn."

Is er iets mis met me? Ongewild bekruipt die vraag me weleens. Om te worden gevolgd door nog een hele horde, in de trant van: Ben ik te saai? Zie ik er niet leuk genoeg uit? Gedraag ik me soms raar? Ondanks dat ik nog helemaal niet op een mannelijke wederhelft zit te wachten, zou het namelijk best leuk zijn als er een keertje een verliefd op me zou zijn. Al is het alleen maar om te kunnen zeggen dat ik een aanbidder heb (gehad).

Maar ja, als je de twee niet bepaald serieuze puberverliefdheden buiten beschouwing laat, is dat nog altijd niet het geval geweest. Dus zit ik nog steeds met die vragen en die krikken mijn hoop op een eventuele aanbidder niet echt op.

Saai ben ik namelijk wel. De keren dat er zich iets spectaculairs in mijn leven voordoet, zijn op een hand te tellen en dan heb ik het niet over het winnen van een jackpot, of bungeejumpen op de pier van Scheveningen. Als er iets buitengewoons gebeurt, zijn dat vaak niet-geplande voorvallen, zoals met de auto een duik in de vijver van de buren nemen of in de verkeerde bus stappen en in the middle of nowhere belanden. Meestal bestaat mijn dag uit drie componenten: slapen, eten, werken. O, en tussendoor nog een paar keer naar de wc. Zo heerlijk voorspelbaar.

Zie ik er niet leuk genoeg uit? Lastig te zeggen, want wat vinden mannen nu geweldig en wat totaal niet? Ik heb geen idee. Zijn bruine ogen aantrekkelijk? Knappen ze af op scheve tanden? Willen ze graag een vrouw met een kuiltje in haar wang als ze lacht? In dat geval kan ik het wel schudden. Net als wanneer ze houden van blonde krullen. De laatste keer dat ik in de spiegel keek, had ik die nog altijd niet. Of het aan mijn uiterlijk ligt, daar ben ik dus nog niet helemaal uit.

Maar raar gedrag… Tja. Wat moet ik daar nu over zeggen? Als je alleen bent, begin je op een gegeven moment gewoon wat singlevrouwtrekjes te vertonen. Je gaat hele gesprekken voeren met je haarborstel of wat er dan ook bereid is om te luisteren naar je diepste zielenroerselen. Als niemand kijkt, doe je je stiekem tegoed aan chocola. (Helaas voor mijn lijn kijkt er nóóit iemand.) Je geeft alle mannen een label: ‘geen denken aan’; ‘twijfelgevalletje’; ‘please, laat-ie nog vrij zijn’. Je swingt met je stofzuiger door het huis, terwijl je luidkeels met Brigitte meezingt: ‘Ik heb een heel zwaar leven. Echt heel zwaar…’

Eigenlijk dus niet zo vreemd dat die aanbidders op een veilig afstandje blijven. Maar toch, heel diep vanbinnen, blijf ik hopen. Op een man die het aandurft met een saaie, niet-knappe, rare mij.

Over Danielle

Daniëlle (1990) woont in Nunspeet en haar leven is net een groot boek. Ze leest alles wat los en vast zit, en het liefst de hele dag. Gelukkig kan dat ook, want haar werk heeft alles met boeken te maken. Ze is eigenaar van tekstbureau Fijnzinnig en werkt op die manier als freelance redacteur, corrector en vertaler voor diverse uitgeverijen en magazines. Ook schrijft ze graag; van artikelen tot blogs en boeken, waaronder het dagboek Elke dag een cadeautje.