Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Eva Logo
20 december 2017

Kerstfeest 1987

Een huilende engel die haar tekst volledig kwijt was, de boekjes en mandarijntjes van de zondagschool, de kat in de kerstboom; welke herinnering aan het kerstfeest van vroeger staat bij jou nog op je netvlies gegrift? Eva-hoofdredacteur Minella van Bergeijk schreef in ons kerstnummer over haar kerstherinnering

Kerstfeest 1987. De kleine kerk was bomvol mensen en midden op de voorste rij zat ik, met mijn roze gebreide trui, grijze rokje met bretels en zwart-gelakte schoentjes. Rozig van de warme kachel en de slaap voelde ik mijn bonkende hart. Net voor de pauze, waarna de en plakkerige kerstkransjes op mij zouden wachten, moest ik op. Ik weet niet hoeveel keer ik voor de ovale spiegel thuis had geoefend: “…dat zal u de verzenen vermorzelen en gij zult het de kop vermorzelen...” Oh nee, andersom.  En daar dreunde ik weer:

“… En Ik zal vijandschap zetten tussen u en tussen deze vrouw, en tussen uw zaad en tussen haar zaad; dat zal u den kop vermorzelen, en gij zult het de verzenen vermorzelen. Gen 3:15”

Eindelijk mocht ik het hardop zeggen voor iedereen. Op het krukje bij de microfoon. ‘De moederbelofte’ noemde de zondagschool juf het. Voor mij betekende dit vooral een hoop moeilijke woorden op een rijtje. Begrijpen deed ik ze niet!

Kerstfeest 2017. Dertig jaar later denk ik weer aan de moederbelofte met kerst. In het kader van een themajaar langs de Bijbelse vrouwen beginnen we met Eva. Eva die, direct nadat ze van God de vloek hadden gekregen, de meest hoopvolle naam ontvangt van haar eigen man: Moeder van alle levenden. Wat een belofte schuilt in die naam! 

Hier is de hoop! Hier is het leven. Met haar baarmoeder baarde ze leven aan alle zielen.

De jonge Maria ontving duizenden jaren later ook een belofte via haar baarmoeder. De zegen was hierin niet in de naam, maar vooral in de Mens die in haar baarmoeder geboren werd. Opnieuw een moeder van levenden.

God zorgt vanuit zijn  grote moederhart voor de mensen op aarde. El Shaddai betekent: God met de borsten. Deze naam van God in het licht van de moederbelofte raakt me. God zocht verbinding en gaf leven via de moederschoot. Toen via Eva, eeuwen later door Maria. En nu nog steeds. Begrijpen doe ik het nog niet. Raken doet het mij wel.

Minella van Bergeijk