Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
10 januari 2018

Instavader

Sytze (onze collega van Radio 5) is onlangs vader geworden. Op onze website deelt hij zijn belevenissen. "Inmiddels zit ik op zo’n tachtig posts waarvan de laatste plaatjes allemaal wel iets met Noah te maken hebben. Maar daar begint het een beetje voor me te wringen."

Sinds ruim een jaar zit ik niet alleen op Facebook, Twitter en LinkedIn, maar ben ik als @willemsytze ook op Instagram te vinden. Dit (a)sociale medium was eerst volledig langs me heen gegaan, maar toen ik eenmaal een account had snapte ik wel waarom er zoveel mensen al gebruik van maakten. Ik raakte langzamerhand zelfs een beetje verslaafd... Oh dit is een leuk plaatje, oh net even dat filtertje eroverheen, o dit gerecht moet echt op Insta, wacht even met eten! Tijdens het wielrennen, uit eten gaan, de vakantie of gewoon een normaal dagje kijk ik met een Instabril rond of er nog wat te fotograferen en delen valt.

Je snapt en herkent het misschien wel, als het niet op Instagram is, dan bijvoorbeeld op Facebook. Je gaat opeens in perfecte plaatjes denken en als het niet perfect genoeg is ga je zolang schuiven en schaven dat het wel voldoet aan de eisen. Inmiddels zit ik op zo’n tachtig posts waarvan de laatste plaatjes allemaal wel iets met Noah te maken hebben. Maar daar begint het een beetje voor me te wringen, helemaal toen ik afgelopen week het bericht las dat willekeurige Facebook en Instagram foto’s van kinderen op Russische sites terechtkomen waar ook nogal duistere figuren rondhangen die helemaal niets met mijn foto’s te maken hebben.
Dat ik foto’s van mezelf deel, moet ik lekker zelf weten, dat ik foto’s van Anneclaire deel, daar komen we onderling nog wel uit. Maar als Noah geen zin heeft om een foto van zichzelf online te zien, heeft hij voorlopig nog even pech, want hij komt nog niet veel verder dan gehuil, gelach en wat vage geluidjes. Dus moet ik voor hem beslissen of de foto wel geschikt is.
Dat nieuwsbericht van vorige week maakt me dan toch voorzichtiger. Op Instagram vind je echt miljoenen foto’s van baby’s, van Anne Geddes-achtige perfect gestylede plaatjes tot aan baby’s in hun luier op de commode. Maar waar ligt de grens? Wat deel je wel en wat deel je niet? Ik heb me in ieder geval voorgenomen om met foto’s van Noah echt heel goed na te denken: Waarom deel ik dit, kan ik dit niet beter gewoon direct sturen naar de mensen van wie ik wil dat ze het zien? En sowieso zijn het in ieder geval plaatjes met zijn kleren aan, want zijn lichaam is van hem en niet van internet.

 

Ps. Wat hip is tegenwoordig en ook bijdraagt aan de privacy van de kinderen, zijn de toevoegingen van emoji’s in de foto’s die op social media gedeeld worden. Inderdaad, zoals ik op de foto bij de blog heb gedaan...