Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
16 februari 2018

Wereldvrouwen: Harriëtte woont tussen de Aboriginals

Harriëtte woont sinds januari 2017 in Arnhemland (Noord-Australië) tussen de Aboriginals. Ze woont daar samen met haar man, die piloot is voor MAF, en haar twee zoontjes. “Hier kennen ze het woord ‘planning’ niet. Er wordt eerst even gekeken of de piloot al op het vliegveld is, daarna rijdt men weer naar het dorp om het geld voor de vlucht op te halen.”

“Wachten… in Nederland was dat al niet onze grootste kwaliteit. Alles moet snel en haastig. Strakke planningen waren van levensbelang. Druk zijn was bijna een status. De mensen hier leven in een heel ander ritme dan dat wij gewend zijn. En ja, dat botst ook weleens. Zij kiezen de iets minder hete namiddag, avond en nacht om actief te zijn. Wij zijn om 6 uur in de ochtend klaarwakker. Zij willen het liefst een Bijbelstudie om 17.00 uur, waarbij de eersten pas om 17.30 uur komen opdagen en de studie echt niet voor 18.00 uur begint. En dat is nu precies de tijd waarop onze jongens moe worden. Toch genieten we ook van dit kalmere leven. Het is fijn om gewoon stil te staan in de drukte.

Ik heb orthopedagogiek gestudeerd in Utrecht en werkte in de jeugdzorg. Nu we uitgezonden zijn door MAF, hoop ik door te gaan met het kunnen ondersteunen van jongeren.

Sinds 5 januari 2017 wonen we in Australië. We wonen in Ramingining, één van de communities waar MAF een basis heeft. Het dorp heeft ongeveer 700 inwoners (voornamelijk Aboriginals) en bevindt zich op de grens tussen oost en west Arnhemland. Dit gebied heeft zijn naam te danken aan De Arnhem, een Nederlands schip uit de 17e eeuw dat naar de stad Arnhem is vernoemd.

Dit is mijn man Wilfred. Na zes jaar training en eindeloos veel thuisstudie, zie je hem hier eindelijk voor zijn 'eigen' vliegtuigje staan stralen. Zeven jaar geleden hebben we al biddend gekozen om voor MAF te gaan werken. Daarvoor werkte Wilfred al een aantal jaar bij een ICT-bedrijf. Toch wist hij dat dit niet zijn uiteindelijke verlangen was om te doen. Nu is hij MAF-piloot en wonen we samen met onze twee jongens in Arnhemland.

Ramingining is een afgelegen community van ongeveer zevenhonderd Aboriginals en dertig blanken. Het is niet altijd makkelijk om zo geïsoleerd te wonen, maar het mooie is dat je veel van de Aboriginalcultuur meekrijgt.

Dit is ons huis. Het staat op palen ter bescherming van ongedierte.

De Aboriginals staan bekend om hun kunst. In vele kunstgalerijen kun je versierde totempalen of schilderijen kopen. Hier zie je een vrouw een aantal schelpen verven in traditionele kleuren en patronen. Om te verven gebruiken ze mensenhaar. Er werd eerst een pluk van mijn haar geknipt voordat de vrouwen aan de slag konden.

Arnhemland is adembenemend mooi. Er mogen maar weinig toeristen komen op dit grondgebied, dus het voelt als een voorrecht dat wij hier mogen wonen. De wegen zijn voornamelijk onverhard. Als het regenseizoen begint, worden ze modderig en zijn ze niet meer te berijden. Vandaar dat de MAF-vliegtuigen hard nodig zijn om mensen van A naar B te krijgen.

Onze jongens, Micha (vijf jaar) en Ruben (drie jaar) zijn helemaal gewend aan het vliegen. Ook zij moeten continu flexibel zijn om dit leven te kunnen leven. Micha’s school is op loopafstand. Hij gaat naar een Australisch schooltje in Ramingining en krijgt bovendien Nederlands thuisonderwijs. Ruben gaat met mij naar de playgroup. We zijn super trots op onze boys.”  

Benieuwd naar het werk van de MAF? Bezoek dan hun site. Ook houdt Harriëtte een eigen blog bij waarop ze haar ervaringen in Arnhemland deelt.