Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
20 maart 2018 in Huwelijk en relaties

'Kent de liefde dan toch een einde?'

Esther voor Lunteren interviewde voor Eva acht gescheiden vrouwen. "Na de acht interviews, knaagt de onzekerheid. Niemand trouwde met het idee om er na twee, twintig of dertig jaar een punt achter te zetten."

Met een nietsziende blik staar ik naar de smartphone die zwaar in mijn hand ligt. Nog geen minuut geleden nam ik afscheid van de achtste dappere vrouw die haar verhaal wilde delen. Het verhaal over haar scheiding. Net als de zeven anderen. Wat zeg ik: net als de zestig (!) anderen die na een oproep bereid waren hun verhaal aan de lezers van Eva te vertellen.

Bedankt
Een schampere lach komt over mijn lippen. We dachten dat scheiden in christelijke kringen taboe was. Wilden toch woorden geven aan de verhalen. Maar misschien is de conclusie eerder dat het onderwerp scheiden onder (gelukkig) getrouwden in christelijke kringen taboe is. Want deze vrouwen deelden hun verhaal open, eerlijk, zonder omhaal van woorden, zonder vragen die niet gesteld mochten worden. Hier en daar volgde zelfs een "bedankt dat je wilde luisteren.”

Taboe
Ik kijk naar mezelf als christelijke naaste. Ik ken genoeg gescheiden christenen. Vrouwen die ik af en toe spreek, maar nooit over de gebroken trouw. Ben ik - zijn wij - in staat om zonder oordeel naar hun verhalen te luisteren? Naast ze te staan. Trouw te zijn. Samen te bidden, te huilen, te (be)vragen? Ik laat het vraagteken nog maar even staan. Voel schroom. Heb geen idee wat ik moet zeggen, maar weet nog zekerder: het taboe ligt hier, bij mij, niet daar.   

Einde
De verhalen maken mij ook onrustig. "Het brengt je toch niet op gedachten…," zei Echtgenoot nog quasi-serieus toen ik aan deze klus begon. "Wat denk je zelf," antwoordde ik stoer. Maar nu, na de acht interviews, knaagt de onzekerheid. Niemand trouwde met het idee om er na twee, twintig of dertig jaar een punt achter te zetten. Kent de liefde dan toch een einde? Blijkbaar. Soms. Maar niet hier. Toch?

Gebed
Terwijl ik mijn telefoon aan de kant leg, dwalen flarden van de gesprekken door mijn hoofd. De ontrouw. Hoop. Het verlangen. De pijn. Onmacht. Zonde. Twijfel. Liefde. Geloof. Langzaam vormt zich een gebed. Liever Vader, U die altijd trouw bent. Herstel de liefde. Genees de gebrokenheid. Weef van elk huwelijk een drievoudig snoer dat niet breken kan. Amen.

Esther van Lunteren

De verhalen over echtscheiding lees je in de april-editie van Eva. Gratis proefnummer aanvragen? Dat kan hier