Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
7 March 2018

Theanne Boer wil meer Maria

Theanne Boer raakt steeds meer onder de indruk van Maria, schreef ze in de nieuwste Eva. "Omdat Maria zo stil is in de Bijbel, denken we niet zo vaak aan haar. Terwijl haar stilheid, haar introvertie juist haar kracht is."

Soms komen een schrijfopdracht en mijn eigen zoektocht toevallig samen en dat is dan altijd een feest. Zo mocht ik mij pas betaald verdiepen in Maria, de moeder van Jezus. Het vrouwenmagazine Eva wilde weleens weten hoe rooms-katholieke vrouwen met haar omgaan en of wij protestanten daar iets van kunnen leren. Moeten wij meer met Maria in ons geloofsleven of niet? En wat voor plek zouden wij haar dan kunnen geven?

Een paar katholieke dames waren zo gevonden en ik vond ook de protestantse dominee en ‘Maria-fan’ Herman de Vries bereid commentaar te geven. Het resultaat is te lezen in het paasnummer van Eva.

Mooi vind ik dat. Dat Maria juist aandacht krijgt met Pasen. Toen er een zwaard door haar heen ging, zoals de oude Simeon voorspeld had. Toen ze een nieuwe zoon kreeg, in Jezus’ beste vriend Johannes, die haar bij zich in huis nam. Overigens was deze tekst voor dominee De Vries aanleiding om te concluderen: ja, wij zouden, net als Johannes, Maria bij ons in huis – in de kerk – moeten nemen. Een Maria­zondag zou wel gepast zijn, rond 25 maart, de dag waarop, volgens de traditie, Maria door de engel bezocht werd. Dan zouden we tenminste nog een beetje recht doen aan de tekst: ‘Voortaan zullen alle geslachten mij zalig prijzen’.

Moederfiguur
Omdat Maria zo stil is in de Bijbel, denken we niet zo vaak aan haar. Terwijl haar stilheid, haar introvertie juist haar kracht is. Ze bewaarde alle woorden in haar hart. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Zou dat de reden zijn waarom we haar een beetje vergeten? Of zijn we doodsbenauwd dat we haar gaan ‘aanbidden’, dat we ‘de katholieken achterna gaan’?

Zelf ben ik wel gefascineerd door haar als moederfiguur. We hebben tenslotte in de Vader en de Zoon alleen maar manfiguren om ons toe te verhouden. Dat is voor vrouwen en ook voor mannen best eenzijdig. Op die godsdienstpsychologische vraag heb ik tijdens mijn zoektocht trouwens geen antwoord gevonden. Ik houd me aanbevolen.

De twee katholieke vrouwen die ik interviewde, geven Maria een duidelijke plek in hun leven. Ze branden een kaarsje bij haar beeltenis en vertellen haar hun zorgen en hun dankbaarheid. En dat is volgens hen beslist geen vorm van aanbidding of verering. Het is eerder zo dat ze de Vader en de Zoon zo hoogachten dat ze Maria wat makkelijker bereikbaar vinden. Ook daar zit wel een leerpunt in voor protestanten, die de hoogheid en verhevenheid van de Vader en de Zoon misschien wat te weinig zijn gaan benadrukken, omdat Jezus vooral je beste vriend en God vooral een aardige vader moet zijn.

kaarsje branden
Een van de geïnterviewden vertelde mij over het schilderij ‘Maria Knotenlöserin’. Daarop staat Maria afgebeeld met een wit koord in haar handen, waarin allemaal knopen zitten die zij ontwart. ‘Ik mag de knopen in mijn leven bij Maria neerleggen en erop vertrouwen dat zij me helpt die te ontwarren’, vertelt mijn katholieke gesprekspartner. En dat ‘neerleggen’ bestaat dan uit een kaarsje branden – ook weer zo’n handeling die ons wat vreemd is. Maar die ervoor zorgt dat je letterlijk stilstaat en je aandacht erbij houdt, met een brandende lucifer en een waxinelichtje. Zo praktisch en aards moet ik dat zien.

Dominee De Vries zei iets wat mij raakte: Maria wijst altijd naar Jezus. Zij staat nooit in het middelpunt. In kerken tref je haar altijd in een zijbeuk aan, nooit in het midden. Hoewel de enorme devotie rond haar beeltenis helaas een heel andere indruk wekt. Maar haar doel was en is: Jezus en Jezus alleen. Dat is de boodschap van haar leven. Maria is vanaf de eerste negen maanden tot en met de lange lijdensuren aan het kruis Jezus blijven volgen. Zij bleef bij Hem, tot onder het kruis, tot bij het graf en tot voorbij Pinksteren. Want zij was er ook bij toen er tien dagen lang gebeden werd om de Geest, waardoor zij Hem voor altijd weer terugkreeg.

Ik heb in elk geval de afgelopen veertig dagen Maria bij mij in huis genomen.

Deze column is verschenen in het Nederlands Dagblad (16-03-2018).