Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
12 april 2018 in Geloof

Bijbelstudie: grenzen verleggen met Jozua

“Elk stuk grond dat jullie zullen betreden geef Ik jullie,” staat er in Jozua 1:3. Esther Vorsterman van Ooijen dook in de betekenis van deze tekst. “Ik ben gaan nadenken: heb ik me laten beperken door alle omstandigheden in mijn achtertuin?”

Ooit hoorde ik een Amerikaans spreker tegen het Nederlandse publiek zeggen: “Jullie zijn pioniers en kunnen denken in mogelijkheden. Jullie kunnen zeeën bevaren en nieuw land uit water ontginnen. Maar jullie hebben je laten terugdringen tot je achtertuin!” 

Deze woorden raakten me. Ik ben erover gaan nadenken: heb ik me laten beperken door alle omstandigheden in mijn achtertuin? Is mijn potentieel hierdoor begrensd geraakt, zodat ik geen aandacht meer had voor de grote dingen die God voor me heeft bedoeld en ben ik deze over het hoofd gaan zien? Toen heb ik voor mezelf een besluit genomen: “Vanaf vandaag kies ik ervoor om vooruit te zien naar het land dat voor me ligt. Samen met Hem wil ik mijn grenzen verleggen en er terrein bij nemen.”

Vraag: herken je dat je zo druk kunt zijn met de achtertuin van je leven?

Land veroveren
God gaf een krachtige belofte aan Jozua: “Elk gebied waar jij je voet op zet, dat zal Ik je geven, dat zal jou toebehoren. Alleen, wees zeer sterk en moedig.” 

In Jozua 18 kun je lezen dat zelfs de streek aan Israël onderworpen was en te hunner beschikking stond. Er werd echter wel de vraag bij gesteld: “Hoelang zul je traag blijven om het land in bezit te nemen dat de Heer je gegeven heeft?” Jozua mocht er land bijpakken en zijn grenzen gaan verleggen. Hij had hier echter veel moed en kracht voor nodig en moest niet vroegtijdig opgeven. 

De ervaring leert ons dat bij het verleggen van een grens je ongetwijfeld op weerstand gaat stuiten. Elke verandering roept iets op. Waarom niet bij oud en vertrouwd blijven? Dat is tenminste bekend en veilig terrein. Weerstand kan van binnenuit of van buitenaf komen. Je eigen gedachten of gevoelens kunnen je tegenhouden om een nieuwe stap te nemen. “Wie ben ik? Ach, dat is toch niet voor mij weggelegd, ik ben maar…” Mensen en situaties kunnen je ook limiteren en vasthouden in het oude gebied. Ook kan de vijand je behoorlijk intimideren. Daarom vandaag opnieuw de aanmoediging: “Wees sterk en moedig!”

Land staat in het Midden-Oosten niet alleen voor bouwgrond, maar het heeft ook alles te maken met je identiteit. Er werden stammen verbonden aan land. De belofte die aan Jozua gegeven was, is ook nog steeds van kracht voor ons. Met Hem mogen we terreinen in ons leven erbij nemen, gebieden die ons zijn toegezegd, beloften die er liggen, visies, dromen, woorden, gaven en kwaliteiten, de terreinen waar we ons uit hebben laten terugdringen of hebben opgegeven. Opnieuw mogen we hier in geloof onze voet opzetten... immers, Hij geeft het ons.

Straaljager
Vroeger dacht men dat een straaljager niet hoger of harder kon vliegen dan de geluidsmuur. De mensen lieten zich door beperkte kennis limiteren en zagen de geluidsmuur als een grens die niet te doorbreken was. Daarom gingen ze eronder vliegen, met andere woorden: zich conformeren aan de situatie.

Een straaljager is hier echter niet voor gemaakt. Hij is er niet voor bestemd onder deze grens te vliegen. Zo ben jij er ook niet voor bestemd onder de maat te leven of angst als een geluidsmuur te laten werken boven je leven. Net als die straaljager mag je doorbreken en doorstoten naar heel nieuwe hoogtes, naar vrijheid en ruimte. Op het moment dat de kop van de straaljager zich in de geluidsmuur zet, klinkt er eerst een enorme knal en ontstaat er veel turbulentie. Laat je hierdoor niet afschrikken. Haak niet vroegtijdig af als alles rondom je begint te schudden, je bent er dan bijna. Breek met Hem door naar een nieuw level, een heel nieuw terrein dat Hij heeft (voor)bereid voor jou.

In Psalm 18:20 staat zo mooi: ‘Hij leidde mij uit in de ruimte, Hij redde mij, omdat Hij mij liefhad.”Hij wil je er terrein bijgeven, simpelweg omdat Hij van je houdt.

Step across the line
“Zegen mij: maak mijn grondgebied groot en bescherm me tegen het kwaad.” (1 Kronieken 4:10)

Ken je het gebed van Jabes? Hij liet zijn toekomst niet langer door zijn afkomst bepalen. Jabes was in smart geboren, maar hij bleef hier niet in hangen. Hij had een verlangen naar gebiedsvergroting. Meer invloed en impact hebben als een Zegenbrenger in zijn omgeving. “Wil toch mijn landpale vermeerderen,” staat er in een oude vertaling. Vermeerderen houdt in dat er eerst grenzen worden verlegd waardoor je meer landpalen nodig hebt om het nieuwe gebied mee af te bakenen. Dan staat er: ‘en God schonk hem wat Hij had gevraagd.” Om gebiedsvergroting vragen is dus bidden naar Gods wil.

Het is zijn verlangen dat we in vrijheid en ruimte mogen leven en ons persoonlijke leven en hart uitbreiden naar links en rechts. Dat we in onze geest, ziel en lichaam terreinen die nog braak liggen of zijn afgenomen, terug gaan winnen.

Vraag
Heb je je laten terugdringen uit een deel van je grondgebied of zijn je grenzen misschien gekrompen Verlang je naar meer ruimte en vrijheid? Dan mag je samen met mij het gebed van Jabes uitbidden over je persoonlijke situatie.

Gebed
Dank U wel, lieve Vader, dat ik vrijmoedig tot U mag komen. Net als Jabes wil ik U vragen: “Wil mij toch overvloedig zegenen en mijn gebied vergroten. Laat uw hand met mij zijn en weer van mij het kwade, zodat mij geen smart treft.” Dank U dat U me niet heeft bedoeld om onder de maat te leven en dat ik samen met U een nieuwe stap in geloof mag nemen. Elke angst, gedachte die, elk gevoel dat me proberen te limiteren, zullen worden teruggedrongen in de naam van Jezus. U leidt me uit in de ruimte, omdat U van me houdt! Amen!

Vond je dit een mooie bijbelstudie en zoek je naar meer verdieping in het geloof? Klik dan hier voor het nieuwe werkboek van Esther Vorsterman van Oijen.