Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
17 april 2018 in Column

Maria is klaar met mindfulness, maar nog meer met multitasken

Mindfulness, steeds meer mensen krijgen er jeuk van. Zo ook Maria van Beelen. "Ikzelf moest het even laten bezinken toen ik voor het eerst hoorde dat ik al jaren schijnbaar verkeerd op een appel kauwde."

Nu de ene mindfulnesstraining na het andere mindfulboek uit de grond is geschoten, krijgen bepaalde deskundigen er nogal wat jeuk van, zo meldde RTL-nieuws laatst. De enorme voordelen - namelijk dat het hét medicijn zou zijn tegen stress en burn-out - dat zouden de grondleggers wetenschappelijk gezien nog helemaal niet hard kunnen maken.

Appelstukjes
Ikzelf moest het even laten bezinken toen ik voor het eerst hoorde dat ik al jaren schijnbaar verkeerd op een appel kauwde. Dat het kauwen aandachtig hoorde te gebeuren, zodat je jezelf in het moment bevindt en je geen tijd had om na te denken over toen en straks. Nu heb ik een vriendin die veel kan hebben, maar er ís iets waar zij innerlijk onrustig van wordt: als mensen een appel voor haar neus opeten. Voor haar zou het tergend langzaam kauwen op zorgvuldig afgekloven appelstukjes dezelfde kwelling geven, maar dan uitgesmeerd over meer minuten. Dus eigenlijk nog erger. Maar ik dwaal af.
Mindfulness is een soort afgekalfde vorm van boeddhisme, zegt psycholoog Miguel Farias in een opiniestuk in Vrij Nederland. Als meditatiejunkie vindt ook hij dat de effecten van meditatie in de vorm van mindfulness zwaar worden overdreven. En als mensen eens zouden weten waar de oorspronkelijke filosofie echt voor zou staan – het hoogste haalbare is leven als een monnik, ontdaan van alle bezittingen en seculiere denkbeelden – dan zou hen zeer onmindful de stuipen op het lijf worden gejaagd.

Wat ben ik heerlijk aan het multitasken, dacht ik blij en verlicht

"Als je ontspanning in je leven wilt, kun je net zo goed gaan bowlen," zegt klinisch psycholoog Carien Karsten in het artikel van RTL-nieuws. Hm… zit wat in, maar wel een beetje kort door de bocht. Volgens mij is de kunst van mindfulness nou juist om een leven met aandacht te leiden, dit in je dagelijkse routine te betrekken. Bovendien moet je om te weten waar je blij van wordt ook kunnen bedenken wat dat dan precies is. En ja, dat sommige mensen daar door stress en tijdgebrek niet eens meer kunnen opkomen, daar speelt mindfulness weer zo handig op in.

Twee hoofden
Of mindfulness nou helpt of niet, ik denk dat het in elk geval het antwoord wil zijn op iets wat in het verleden door managementgoeroes veelvuldig werd aangeprezen, maar waarvan we inmiddels zeker weten dat het níet werkt, maar het wel nog steeds doen. Maak kennis met het allergrootste monster dat er bestaat: multitasken.
Dingen tegelijk doen is de absolute tegenhanger van leven met aandacht. Wie dat ooit heeft verzonnen moet in het bezit van twee hoofden zijn geweest. Ik probeerde eens een mooie film te zien en tegelijkertijd een document na te kijken. Wat ben ik heerlijk aan het multitasken, dacht ik die avond blij en verlicht. Tot ik de volgende dag het bewuste document erbij pakte en ik onmiddellijk naar zuurstof begon te happen. Het leek wel alsof een dronkenmannetje de avond daarvoor met zijn vingers over het toetsenbord had gestreken. Multitasken, het werkt niet.
Hoeveel maaltijden zijn niet verpieterd doordat het koken werd gedaan met een spatel in de ene en een mobiel in de andere hand? Multitasken maakt gejaagd, juist op het moment dat je ontspannen hoort te zijn. Uiteten gaan met je man en dat op facebook zetten, doe het niet lieve mensen. De onrust die door je lichaam giert na het posten van die foto van jullie tweeën – want hoeveel likes zal deze foto halen? - krijg je door zelfs de komende twee uur mindful op een mals stukje zalm te kauwen niet weg.

Dat brengt me op een idee: als we multitasken nou eens en voor altijd uit ons leven bannen. Scheelt ons weer een dure mindfulnesstraining, een hoop kopzorgen en een onrustig hart. Het leven zou daarna zowaar best simpel kunnen worden.
Verrek, ik zou hier best een boek over kunnen schrijven.
 

Maria van Beelen