Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
19 april 2018 in Getuigenissen

Q-koorts: de onbegrepen ziekte

Esther Hamoen (39) heeft sinds 2009 Q-koorts en kan daar niet meer van genezen. “Ik heb moeten leren aangeven dat ik pijn heb, omdat in het verleden vaak is gezegd dat ik me aanstel.”

“In 2009 ben ik heel ziek geworden. Ik had een bronchitisaanval die net niet resulteerde in een longontsteking. Verder had ik klachten van een heftige griep. Het gevolg hiervan was dat ik steeds vermoeider werd. De huisarts dacht niet aan Q-koorts. Het werd pas in 2012 bekend dat ik dit heb, nadat ik zelf specifiek vroeg of ik op Q-koorts getest mocht worden. Mijn moeder kende een vrouw met Q-koorts, en toen kwam ik erachter dat ik precies deze symptomen vertoonde.

Q-koorts is een infectieziekte die van dieren op mensen kan overgaan, met klachten die ook bij andere aandoeningen kunnen voorkomen. Daardoor is het lastig om te signaleren. Symptomen van Q-koorts zijn onder andere een hoge prikkelgevoeligheid, extreme vermoeidheid, last hebben van je gewrichten en geheugenverlies. Waarschijnlijk heb ik Q-koorts opgelopen toen ik in langs een boerderij met besmette geiten fietste. Ik kwam daar elke dag langs en je kunt al Q-koorts krijgen door de bacterie alleen maar in te ademen. 

Niet serieus genomen

Ik vond het erg lastig dat ik eerst niet serieus genomen werd door de huisarts. Sommige mensen denken dat ik lui ben, omdat ik vaak op bed lig. Ik heb ervoor gekozen om niet meer in die mensen te investeren. Ik steek mijn kostbare energie liever in de mensen die echt wat voor me willen betekenen. Ergens kan ik deze mensen wel begrijpen, omdat er zoveel onwetendheid is over Q-koorts. Maar je zoekt toch naar een oplossing voor je klachten en ik bleef drie jaar in onwetendheid, terwijl mijn klachten alleen maar erger werden. 

Steun

Ik heb veel steun aan mijn hondje Benji. Ze kan me heel goed troosten en helpt me door deze ziekte heen, zonder me te veroordelen. Ik geniet enorm van haar en van mijn twee konijntjes.

Ook probeer ik lekker creatief bezig te zijn als ik genoeg energie daarvoor heb. Ik maak veel kaartjes en geschenkdoosjes en andere leuke kleine dingetjes. Ik kan daar uren mee bezig zijn en ik ben God heel dankbaar voor de creatieve gave die Hij me gaf.

Toekomst

In het begin van mijn ziekte was ik heel opstandig en ben ik enorm boos geweest op God. Voordat ik Q-koorts had, was ik namelijk enorm energiek. Mensen om me heen moesten me echt remmen, omdat ik met zoveel leuke dingen bezig was. Door deze ziekte ben ik stilgezet en moet ik juist heel veel slapen. Ik weet dat God geen ziekte wil en snap nog steeds niet helemaal waarom Hij dit dan wel toelaat, maar ik heb vrede met de situatie hoe die nu is. Ik bekijk mijn leven per dag. Dat moet ook, want de ene dag moet ik de hele dag op bed liggen, terwijl ik de andere dag ‘s middags niet eens hoef te slapen! Natuurlijk zou ik willen dat ik niet ziek was, maar ik ben best wel gelukkig. Niet met de situatie, maar gewoon zoals ik ben. Ik heb zoveel dingen wél: mijn huis en huisdieren, mensen om me heen en mijn creatieve hobby. Ik heb leren genieten van de kleinste dingetjes. Dat ervaar ik echt als een cadeau van God.”


Ook Marjan moest leren leven met haar beperkingen. Dit is haar verhaal.