Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
8 mei 2018 in Psychologie

Rouwen mannen wel echt?

“Het is heel duidelijk dat er niet een correcte manier van rouwen is,” vertelt Manu Keirse met zijn zachte Vlaamse accent. Hij is een specialist op het gebied van rouwverwerking en ziet hoe vrouwen de manier waarop hun man rouwt niet altijd begrijpen: “Twee mensen rouwen nooit op dezelfde manier.”

Manu Keirse: “Het is erg belangrijk dat mensen weten dat mannen en vrouwen vaak een andere stijl van rouwen hebben. Je hebt de instrumentele stijl en de intuïtieve stijl. De eerstgenoemde komt vaak voor bij mannen en wordt gekenmerkt door innerlijke reflectie en uiterlijke activiteit. Je ziet mannen nadenken over hun verlies en dat verlies omzetten in activiteiten in de buitenwereld. ‘We moeten er iets aan doen. We moeten dit oplossen.’ Ze zijn veel minder gericht op emotionele pijn of het delen van gevoelens.

Vrouwen daarentegen ervaren vaak de intuïtieve stijl, die tot uitdrukking komt in emoties. Rouw gaat gepaard met intens verdriet, machteloosheid, ongeloof, verlies van controle en weinig energie of motivatie om probleemoplossend op te treden.

'Haar man is permanent op stap'

Dit verschil in stijlen wordt niet bepaald door de biologie van de man of de vrouw, maar door de opvoeding. Kwetsbaarheid en zwakte worden gezien als niet-jongensachtig en jongens worden zeer snel in de oplossende en in de beschermende rol geduwd. Zij missen dan ook de taal van rouw en hebben geen woorden of zinnen klaar als hen een verlies overvalt.

Ik denk aan een echtpaar wiens dochtertje vermoord is. De vrouw huilt veel en wil voortdurend over haar dochter praten. Haar man is permanent op stap, acties aan het organiseren en geld aan het inzamelen. Vier keer per jaar gaat hij naar dorpen in Afrika om waterbronnen te bouwen. Ik hoor mensen zeggen: “Wanneer gaat die man nu ook eens tijd maken voor zijn verdriet?”, maar die man is constant met zijn verdriet bezig. Hij wil bronnen bouwen, omdat geen enkel kind nog vroegtijdig mag overlijden. Toen deze beide mensen wisten van de twee verschillende rouwstijlen, die evenwaardig zijn, ging die vrouw mee naar Afrika. Terwijl hij bronnen aan het bouwen was, zat zij op een stoel te wenen en te vertellen over haar dochter.  

Druk op je relatie

Het verlies van een dierbare is een zeer ernstige belasting voor je relatie. De persoon waar je het meest op rekent voor steun, is geraakt door hetzelfde verdriet. Hoe dichter je bij elkaar staat, hoe meer je de pijn van de ander voelt bovenop je eigen pijn. Hoe meer kans ook dat je agressief en geïrriteerd op elkaar reageert. Pijn komt in boosheid en irritatie naar buiten. Dan hoor ik mensen vaak zeggen: ‘Ik dacht dat wij een betere relatie met elkaar hadden.’ Dat heeft niets te maken met een slechte relatie, dat heeft juist alles te maken met een goede relatie.”

Op wat voor manier kunnen vrouwen rekening houden met het rouwproces van hun man?

“Het is erg belangrijk dat je als vrouw de rouwstijl van je partner kent en accepteert. Het kan helpen om vaste momenten af te spreken waarin over het verlies gepraat wordt. Wanneer er door het verlies twijfels ontstaan over de relatie, is het goed om terug te denken aan hoe je je man hebt leren kennen. Waarschijnlijk was het juist zijn wat meer zakelijke omgang met situaties wat je tot hem aantrok. Besef ten slotte dat je man evenveel verdriet heeft als jij, maar dat hij dit op een andere manier verwerkt.” 

Tekst: Elsina Neutel

Kijktip: After Inez

Op woensdag 9 mei zendt de EO de film After Inez uit, waarvan de foto bovenaan deze tekst afkomstig is. Deze indringende film gaat over hoe ouders omgaan met het verlies van een doodgeboren baby. Lees hier een interview met de maakster van de film en bekijk hieronder de trailer.
After Inez, NPO 2, 9 mei 23.25 uur.