Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
7 juni 2018 in Minella meets...

Bertho Nieboer: 'Ik merkte wat een life event een bevalling is'

Op maandagavond 11 juni gaat Minella live op onze Facebookpagina in gesprek met 'Twitter-gyneacoloog' Bertho Nieboer. Een tijdje geleden interviewden we hem al voor ons magazine. Maak opnieuw kennis met Dokter Bertho!

Je komt van school en je denkt: ik word gynaecoloog?

“Nou, dat gebeurt sommigen wel, maar mij niet. Ik had wel vroeg het idee dat ik arts wilde worden. Mijn eerste interesse was kindergeneeskunde. Maar tijdens mijn coschappen bleek dat het vak te beschouwend was. Je kunt een diagnose stellen, medicijnen geven, maar het opereren wordt dan uitbesteed aan de kinderchirurg. Bij gynaecologie heb je van a tot z alles in eigen beheer. Je doet heel veel eigen onderzoek, je doet zelf de echo’s, de operatie, de nazorg. Ik vind het mooi, die continuïteit.”

Klopt het dat patiëntes jou aan hun dochter willen koppelen?

“Ja, dat is wel eens gebeurd. Gekscherend hoor. Op de operatiekamer krijgen patiëntes soms een middeltje waar ze nogal eerlijk van worden. Dus vlak voor een narcose hoor je wel eens bijzondere biechten. ‘Ik heb u gegoogeld, en ik heb een dochter die nog niet aan de man is…’”

Heb je de geboortes van je eigen kinderen ook zelf gedaan?

“Nee, bij de eerste was ik nog gynaecoloog in opleiding, en ik had me heel bewust voorgenomen om me er niet mee te bemoeien, om het helemaal over te laten aan de verloskundige en later de gynaecoloog. Mijn vrouw moest naar het ziekenhuis, het werd een vacuümverlossing, en het was heftig om erbij te staan en dat te moeten aanzien. Bij de geboorte van onze tweede zoon heb ik me er wel meer mee bemoeid. Mijn vrouw was weer over tijd, en ze had een vervelende herinnering overgehouden aan die eerste bevalling. Ik heb toen mijn contacten ingeschakeld om ervoor te zorgen dat het een rustige bevalling zou worden. En dat is gelukt.”

Is het anders om je eigen kind geboren te zien worden?

“Toen ik mijn eigen kind geboren zag worden, brak ik. Ik kon niet meer stoppen met huilen. Na al die spanning was het een euforisch gevoel. Misschien is het te vergelijken met wanneer je de hele nacht dienst heb gehad, en het spant erom, en als het uiteindelijk lukt en een kindje komt gezond ter wereld, dan heb je ook zo’n gevoel.”

Je hebt een boek geschreven en je geeft de royalties weg?

“In december 2012 deed ik een oproepje op Twitter: ‘Vat je eigen bevallingsverhaal samen in 140 tekens. Voor elke bevalling doneer ik 50 cent aan Serious Request.’ Binnen een dag had ik meer dan tweehonderd reacties. Gemiste meerlingen, een meisje dat tot vlak voor de bevalling niet wist dat ze zwanger was, een bevalling in een pretpark. Ik merkte wat een life event een bevalling is, hoe het in één keer je hele leven verandert, hoe vrouwen vijftien jaar later nog elk detail weten. Ik heb erover doorgefilosofeerd met journaliste Marieke van Gene, en binnen een week was het idee geboren om dertig vrouwen te interviewen en een boek te maken van hun verhalen. En om de opbrengst te doneren aan Mulago Mama, een stichting die ik samen met mijn collega van mij, Barbara Nolens, heeft opgericht. Ze werkt regelmatig in Oeganda en onder zware omstandigheden. Ze moet soms op een dag tegen zeven moeders zeggen: ‘Sorry, uw kind heeft het niet gered.’ Met de opbrengst van het boek worden bijvoorbeeld wegwerpvacuümapparaten gekocht waarmee veel keizersnedes voorkomen kunnen worden. Een keizersnee is riskant: een bloedtransfusie kan daar niet, vaak is er ook onvoldoende operatiemateriaal.

Ik geloof in dit boek. Op basis van dit boek kun je je als zwangere vrouw prima voorbereiden op wat komen gaat. En er staan ook tips in voor aanstaande vaders. Opmerkingen die ze niet moeten maken als hun vrouw ligt te bevallen, bijvoorbeeld. ‘Joh, dat is best een leuk zustertje.’ Foute opmerkingen maken tijdens het hechten – dat is ook zo’n no-go-area.”

Wat betekent je geloof voor jou in de praktijk?

“Dat betekent voor mij vooral: op een bepaalde manier arts zijn, goed doen, luisteren, mensen behandelen zoals je zelf graag behandeld wilt worden. Maar het zit hem ook in rust vinden als ik zelf moeilijke dingen heb meegemaakt. We hebben onze kinderen laten dopen, we zijn ermee bezig om ze de verhalen uit de Bijbel mee te geven. Ik zie ouders van oudere kinderen die er soms voor kiezen om niet meer te geloven, dat is voor die ouders vaak heftig. Ik houd me er maar aan vast dat God met iedereen een bepaalde weg wil bewandelen.”

Is het lastig om als christen gynaecoloog te zijn? Zoals ethische dilemma's rondom IVF...

“Dat valt erg mee, maar er zijn heel af en toe keuzemomenten. Vóór ik in het Radboud umc ging werken, moest ik aangeven hoe ik tegenover zwangerschapsafbrekingen stond. Persoonlijk werk ik daar niet aan mee als een kindje levensvatbaar is, maar noodzorg verleen ik altijd als er bijvoorbeeld ineens veel bloedverlies is. Gelukkig zorgen wij er altijd voor dat er genoeg mensen zijn die de primaire zorg kunnen en willen verlenen.”

Hoe is het voor jou als een patiënt haar eigen diagnose bij elkaar googelt?

“Dat is soms lastig. Als je op internet bepaalde vragenlijsten invult – je geeft bijvoorbeeld aan dat je veel pijn hebt tijdens de menstruatie en dat je last hebt van hevige vloeiingen, dan komt daar als diagnose endometriose uit. Het is aan mij om dat tijdens een consult open-minded te bekijken. Als ik denk dat dat niet aan de hand is, en de patiënt blijft erop hameren dat haar eigen diagnose klopt, bezoek ik samen met haar zo’n website, en we kijken hoe het komt dat ze daar op uit is gekomen. Ik verwijs naar informatie van onze beroepsvereniging. En heel soms ontkom je niet aan een kijkoperatie om iets te kunnen uitsluiten.”

Wat zou je héél graag nog een keer willen doen?

“Ik heb redelijk last van hoogtevrees, maar ik zou toch een keer parachute willen springen om dat te overwinnen. Het ultieme gevoel van vrijheid in de lucht.”  

Kijk op maandagavond 11 juni om 19.30 uur hier naar de live-uitzending met Bertho! 

 

Tekst: Corien Oranje 

Dit artikel was eerder te lezen in de papieren editie van Eva. Gratis proefnummer aanvragen? Dat kan hier