Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
1 June 2018 in Geloof

‘Het voelde alsof ik opnieuw bekeerd was’

Door het nummer ‘I am not alone’ van Kari Jobe heeft God Esther Vlasblom-van Essen (34) vrijgemaakt. Ze heeft een heftig jaar achter de rug, maar God heeft haar ook heel veel moois gebracht. Juist door die heftige gebeurtenissen. “Ik ben nog nooit zoveel gegroeid in mijn zestien jaar als christen als in dit afgelopen jaar.”

“Toen mijn vader naar de dienst wilde komen waar ik zong, is hij verongelukt. Ik was woedend op God en heb Hem uitgescholden, zo boos was ik. Hoe kon Hij dit laten gebeuren? Waarom greep Hij niet in? Ik was klaar met het leven. Als het zo moest, hoefde het van mij niet meer. Mijn vertrouwen in Hem was verdwenen, alles was zwart. Het hele fundament dat ik had opgebouwd in de 16 jaar dat ik christen ben was afgebroken.

Kijkje in de hemel

Ondanks dat ik zo boos op Hem was, heeft God toch laten zien dat Hij er altijd is. Hij heeft me ontzettend veel laten zien op geestelijk gebied, ook met betrekking tot mijn vader. Vijf weken na de begrafenis, was ik op de begrafenis van de zus van een vriendin van mij. Terwijl de kist binnen neergezet werd, kreeg ik van God een beeld: een kijkje in de hemel. 

Ik zag mijn vader daar. Op een gegeven moment kwam die zus van mijn vriendin daar ook naar binnen lopen. Hij gaf haar een hand en zei: ‘Fijn dat je er bent.’ Op dat moment brak ik, zo intens was dat. Alle twijfel over of de hemel nou echt was of niet, was in één klap weggenomen. Het was waar.

Onheil

Toen ik vorige week zondag naar het worshipconcert van Kari Jobe ging, was het drie weken geleden dat mijn oom was overleden. Zijn overlijden was ook heel plotseling, dus het herinnerde me enorm aan de periode dat mijn vader net was overleden.

Wil je opnieuw je leven in Mijn handen leggen?

Door het overlijden van mijn vader sliep ik een tijd lang heel slecht. De gedachte dat het in één klap over kan zijn, liet me niet los. ’s Nachts was ik heel alert, omdat ik zo bang was dat er nog meer onheil zou komen. Dat er iets met mijn man en kinderen zou gebeuren.

Op een avond was ik zo misselijk van angst, dat ik tegen God zei: ‘Heer, waarom doet u niks, waarom laat u me verdrinken?’ Ik hoorde God toen tegen me zeggen: ‘Wil je opnieuw je leven in Mijn handen leggen?’ Ik besloot dat ik dat weer wilde doen. Het voelde echt alsof ik opnieuw bekeerd was.

Genezing

Kari voelde tijdens het concert aan dat ze voor genezing moest bidden. ‘Er is iemand die zijn of haar linker vuist niet kan ballen’, zei ze. Nou had ik acht weken geleden mijn linker middelvinger in de sportschool gebroken. Hij was na zes weken weer genezen, maar vlak daarna klapte die vinger dubbel toen ik de arm van mijn man wilde pakken. Ik had zoveel pijn en moest een aantal uur per dag een spalkje erom houden.

Toen Kari die linker vuist noemde, voelde ik gewoon dat het over mij ging. Ik kon wel een voorzichtige vuist maken, maar knijpen of kracht zetten kon ik absoluut niet. Ik zei die dag nog tegen mijn tante, die mee was naar het concert: ‘Als ik die vinger op een bepaalde manier beweeg, voelt het echt heel raar. Niet fijn.’ Dat nare gevoel was weg nadat ik de genezing had aangenomen. Na het concert ben ik bijna elke dag gaan sporten en de dingen die ik niet kon, kon ik nu. Pijnloos.

Ik verlangde van God dat Hij me vrij zou maken van het kwaad.

In de periode van het concert had ik vanwege het overlijden van mijn oom ’s nachts weer dat onheilspellende gevoel wat ik ook had toen mijn vader net was overleden. Toen ik in de concertzaal stond, zei Kari dat God aan ons vraagt wat we van Hem nodig hebben, vanuit Zijn Vaderschap. Ik verlangde van God dat Hij me vrij zou maken van het kwaad. Ik wilde vrij zijn en leven! Een aantal dagen voor het concert had ik een slaappil genomen, maar dat hoefde nu niet meer. Hij heeft me vrijgemaakt van mijn angsten.

Het afgelopen jaar was dus ontzettend bewogen. Ik heb veel verdriet en angst meegemaakt dit jaar, maar God heeft dat voor me weggenomen. Dat concert was eigenlijk de kers op de taart. Hij heeft me daarheen geleid en er is zoveel moois gebeurd tijdens het concert. Ik sta steviger in mijn schoenen dan ooit tevoren. Ik ben geliefd en Hij is er altijd voor mij. Wat er ook gebeurt.”