Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
16 juni 2018 in Nieuws

'Ik lachte hard om die televisiedominee'

“Anders word ik gewoon televisiedominee!”, roept Paulien sinds een aantal dagen. Haar zak- en ander geld vragende kinderen worden er wanhopig van. En dan krijgt ze een tip van Brené Brown: zoom in.

Ha, dat is lekker. Een krantenbericht waar ik even besmuikt om kan lachen. Een televisiedominee vraagt vierenvijftig miljoen euro aan zijn volgelingen. Hij heeft het nodig voor de aanschaf van zijn vierde privé-jet. Het vliegtuig dat hij voor ogen heeft is niet zomaar een boodschappenkarretje. Nee, hij wil een superdeluxe uitvoering van het snelste - van - het - snelste type. “Jezus zou vandaag de dag ook echt niet op een ezel rijden,” zegt de predikant. Tjonge, dat opent ineens perspectieven voor een eenvoudige gelovige als ik! Ik zie visioenen van een rijke toekomst als tv-evangelista. En ík zou zelfs al blij zijn met alleen maar een extra auto voor de deur. “Anders word ik gewoon televisiedominee!”, roep ik bij elke daaropvolgende gelegenheid. Mijn zak- en ander geld vragende kinderen worden er wanhopig van.

Maar na even gaat er iets bij mij knagen. Er klopt iets niet. Ik heb net een boek gelezen waarin mijn gedrag uitvoerig beschreven staat. En ik kom er met mijn gegrinnik niet goed vanaf.

Heb je naaste lief. Oók die televisiedominee met zijn vier vliegtuigen

Het boek heet Verlangen naar verbinding. De schrijfster, Brené Brown, geeft in het boek een routekaart naar hoe wij elkaar als mensen beter kunnen leren begrijpen. Want we hebben de neiging om onszelf op te bergen in clubjes en hokjes van wat vroeger OSM genoemd werd, zegt Brené Brown.  Ons Soort Mensen. Mensen die ongeveer hetzelfde in het leven staan als wijzelf. Hetzelfde geloven, hetzelfde denken, op dezelfde manier praten over wat goed is en wat waar is in het leven. Binnen die clubjes voelen we ons veilig. En vrij om hard lachend of heilig verontwaardigd naar andere clubjes te wijzen. Wij zitten goed. Zij zitten ernaast.

En dat was wat ik deed. Ik lachte hard om de televisiedominee. En heilig verontwaardigd was ik ook. Ik wist het beter, hij zat fout. Hij was dom en kortzichtig. Ik had een smeuïge blog kunnen schrijven over hóe fout en hóe dom en hóe kortzichtig. Maar Brené Brown vliegt het anders aan. Zij vertrekt naar bestemming ‘heb je naaste lief als jezelf’. Heb je naaste lief. Oók die televisiedominee met zijn vier vliegtuigen.

Misschien wil hij liever met pensioen, samen met zijn vrouw

“Het is moeilijk om van dichtbij een hekel aan mensen te hebben,” zegt ze. “dus: zoom in.” Het is de eerste richtingaanwijzer naar ‘onderlinge liefde’ die Brené Brown geeft.  Inzoomen. Oog hebben voor het verhaal áchter het verhaal. Want wat gebeurt er als ik na mijn eerste grinnik eerlijk ‘inzoom’? Als ik me verdiep in de beweegredenen van deze man? Misschien is de flamboyante dominee wel geweldig in tweestrijd. Misschien wil hij liever met pensioen, samen met zijn vrouw in een oude camper de wildernis in, in plaats van met zijn zoveelste vliegtuig op pad. Heeft hij een roeping die hij niet eens aan zichzelf uit kan leggen. Misschien voelt hij zich wel Mozes bij de brandende braambos.

Stel dat ik een avondje met de man bij een kampvuur kon zitten? Zijn verhalen horen over zijn verdrietige jeugd, over zijn gehandicapte broer, over zijn strijd en zijn twijfels. Zijn gevoel dat hij niet echt geliefd is, en dat de vliegtuigen hem de allure geven die nodig is om gezag te hebben. Zou ik dan óók nog zo’n oordeel hebben?

Pijnlijk om te ontdekken. Er is werk aan de winkel.  De christelijke gemeenschap waar de televisiedominee en ik bijhoren heeft als één van de belangrijkste opdrachten meegekregen:  ‘hebt elkander hartelijk lief’.  Ik moet vaker inzoomen, bedenk ik me. Tot ik haarscherp in beeld heb wie de mens is achter mijn oordeel. Het werd me al eens voorgedaan. Door de Man die zei: ‘Ik ben niet gekomen om te oordelen’. En gelukkig: afkijken mag. Inzoomen ook.

Brown, B. (2018). Verlangen naar verbinding. Er echt bij horen en de moed om alleen te staan. Amsterdam: A.W. Bruna Uitgevers B.V.