Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
9 augustus 2018 in Uit & thuis

Mijn vakantieliefde: 'Hij stuurde me elke dag een brief'

Henny deed in 1996 en 1997 vrijwilligerswerk op In de ruimte kinderkampen in Soest, niet wetende dat ze daar haar ware liefde zal ontmoeten. Inmiddels is ze 18 jaar getrouwd met haar Jurgen.

Niet onder de indruk

“In 1996 werkte ik als vrijwilliger in de snoepwinkel en in 1997 in de wasserette. Jurgen was beide jaren ook vrijwilliger en was werkzaam in de technische dienst op het kamp. Ik had hem in ‘96 al gezien, maar in eerste instantie dacht ik niet: dát is hem. Hij hoorde bij het populaire groepje en daar hoorde ik niet bij. Ik was niet echt onder de indruk van hem, om eerlijk te zijn.”

Mijn blik veranderde compleet

“In ’97 zouden we gaan zwemmen met alle vrijwilligers. Hij stond mij op te wachten om samen naar het zwembad toe te lopen. We babbelden wat met elkaar en hadden gelijk een klik. Ik vond het erg leuk om met hem te praten. Tijdens onze gesprekken kwam ik erachter hoe leuk hij eigenlijk was. Dat had ik het jaar ervoor niet verwacht, aangezien ik toen geen interesse in hem had.”

Goede luisteraar

“Ik vond het erg leuk aan hem dat hij zo open was. Ik zat zelf op dat moment in een lastige periode en het bleek dat hij een goede luisteraar was. Ik kon echt mijn verhaal bij hem kwijt. Hij stelde niet zijn eigen belang voorop, maar dat van mij. Ik wist niet dat hij mij leuk vond, want dat zei hij aan het begin niet.”

“Aan het einde van de eerste week vroeg hij mij verkering. Hij vond mij dus leuk. We kregen tegen de regels in verkering. Maar wie kan liefde stoppen? Het voelde erg goed. De medevrijwilligers wisten het wel en één van de leiders wist het ook. Wij wisten aan het einde van het kamp dat dit ware liefde is en dat we voor elkaar waren gemaakt. Dat is nog eens een mooie beloning voor vrijwilligerswerk.”

Lange-afstandsrelatie

“We wisten dat onze relatie lastig zal worden, want ik woonde in het hoge noorden van Nederland en hij woonde in België. Na het kamp hebben we elkaar vier weken niet gezien. Daarna zagen we elkaar op het Flevo Totaal Festival. Daaropvolgend had ik tien weken stage, waardoor ik hem helaas niet kon zien. Na mijn stage, ben ik een weekend naar België gegaan met de trein. Aan het einde van het weekend, heeft hij mij thuisgebracht op de motor. Daarna is hij vrijwel elk weekend naar mij toegekomen. Het was lastig dat we elkaar door de week niet zagen. Hij stuurde mij elke dag een brief. In december 1997 zijn we verloofd en in december 1999 zijn wij getrouwd.”

Kinderen

“We hebben eerst in België bij mijn schoonouders in huis gewoond. Na ons trouwen zijn we samen in ons huis gaan wonen. Wij hebben onze oudste zoon in België gekregen. Toen ik zwanger was van mijn oudste dochter zijn we allebei naar Nederland verhuisd. Daarna hebben we nog een zoon en een dochter gekregen. Onze kinderen zijn nu in de leeftijd van 12-17 jaar.”

Herinneringen aan het kamp

“Er is nu een Facebookpagina van In de ruimte en dan zien we weleens momenten van de kampen. We zijn nog wel een keer met de kinderen naar de locatie toe geweest. Helaas bestaat de organisatie niet meer. Het zag er wel anders uit, want de tenten die wij normaal gesproken opzetten, waren er nu niet. Maar het was leuk om er nog even te zijn en herinneringen op te halen.”