Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
7 juni 2018 in Uit & thuis

Vloggend in Italië de strijd aan tegen de terror wall

Marlies gaat op groepsrelaxreis naar Italië met een reeks beeldschone bloggers en vloggers. Waarbij ze op het vliegveld haar boardingpass kwijtraakt en een lesje stressmanagement krijgt.

Met mijn prachtige Manana-mandje met eigen initialen, een flesje cola en mijn handbagage sta ik in de rij. De gate sluit over vijf minuten. Mijn bijzondere reis naar de Italiaanse stad Bari – met een opmerkelijk gezelschap - komt officieel ten einde. Ik grijp naar mijn paspoort en mijn boardingpass. Mijn boardingpass. Waar is mijn boardingpass?

Het zweet breekt me uit. Ik tast al mijn zakken na. Kieper mijn Manana-mandje om. Alle cantuccini-koekjes die ik voor het thuisfront heb gekocht rollen eruit. Geen boardingpass. “Heb je hem misschien bij het pizzatentje laten liggen?”, vraagt reisgenote Annet. Ik werp een blik op de klok. “De rij is lang,” helpt Jeannine, de Eva-fotografe. Ik zet ‘m op een lopen.

Carrot cake

Grace Rivellino

Heb je weleens het gevoel gehad dat je ergens bent, maar toch ook niet? Je lijf is er wel, maar je geest bevindt zich al op een andere plek en denkt vooruit. Dat is een bekend verschijnsel bij drukke vrouwen, leerde ik dit weekend van Grace, onze coach, en zo werkt dat bij mij nu ook. Mijn lijf rent door de grote hal en mijn hart slaat grote slagen, maar mijn gedachten zitten al in de pizzatent. Op de balie, waar ik het flesje cola en een stuk carrot cake heb gekocht – een mooie afsluiter van een verwenweekend waar we toch al van voor tot achter volgestopt werden met allerlei Italiaanse heerlijkheden.

Ambitieuze vrouwen

Even terug naar het begin. Het is een onverwacht uitje: een paar dagen in het prachtige Puglia (spreek uit: Poe-lia), op uitnodiging van superleuke Jelly, die sinds een paar jaar in Bari woont en spontaan een mailtje stuurde. Een weekend voor drukke ambitieuze vrouwen die toe zijn aan een momentje bijtanken. Zonder hakken, tijd om echt te proeven (niks babyproof, maar puur Italiaans genieten), ongedwongen ontmoetingen, zinderende natuur en gewoon even helemaal niets. Dat klinkt als een gouden combinatie voor iemand die toe is aan een beetje ontspanning in combinatie met wat werk.

Mijn reisgezelschap bestaat uit een kleine twintig vrouwen. En omdat het om een promoweekend gaat, zijn het opmerkelijke vrouwen. Vloggers, bloggers, instagrammers, schrijvers en een heuse BN’er. Stiekem heb ik vooraf de namen gegoogeld van de dames die nog meer door Jelly zijn benaderd. Ze hebben tienduizenden volgers en hun haar is lang en weelderig. Ik ben er een beetje van onder de indruk. Gelukkig zijn er ook een paar ‘gewone’ vrouwen bij, peins ik.

Vooroordelen

Al bij de kennismaking, in een vorstelijke masseria, blijkt hoeveel vooroordelen ik kan hebben. Of ze nu prachtig zwartgelakte gelnagels hebben of kortgeknipt puur natuur, of ze nu de nieuwste sneakers dragen (‘die vrouw draagt sneakers van 1200 euro!’, appte mijn welingelichte fashionable zoon toen ik hem een paar foto’s appte) of budget-gympen: vrouwen zijn uiteindelijk gewoon vrouwen. De zoektocht tussen werk en privé is universeel. Het meest opmerkelijke verschil is dat men tijdens dit weekend met grotere frequentie naar zijn Instagram-account staart, maar dat is deels het doel van het weekend: het is immers de bedoeling dat naar aanleiding van al die Insta-vlogs en -foto’s volgende keer meer gasten komen.

Strakke jurk

Masseria Montenapoleone

Extreem Instagram-likeable zijn ook de heerlijke hapjes die we in de vorstelijke masseria’s voorgeschoteld kregen en die de hemel een stapje dichterbij brachten. Ik besluit mijn kleding tactisch over het weekend te verspreiden: ik start met de strakste jurk, op dag 2 volgt mijn iets wijdere exemplaar en de tent bewaar ik voor de laatste dag. Door alle focaccia, tiramisu, Italiaanse gebakjes, mozzarella en stevige pastasoorten vrees ik dat mijn jas niet meer dicht gaat.

Tamboerijn

Masseria Torre Coccaro

De vraag is alleen: wat is de antistressfactor van het weekend? De locaties zijn een paradijsje, het programma en de organisatie krijgen een dikke 9, maar mijn hoofd tolt af en toe van de vele ontmoetingen. Ik ben een introvert. Een hele echte. Ik hou van mensen, maar liever in kleine samenstelling met daarna de gelegenheid om even diep in mijn hoofd te graven naar mezelf. Tegelijkertijd wil ik niets missen – niet in het minst al die mooie outfits. Gelukkig ook maar, want anders had ik bijvoorbeeld ook het etentje gemist met een meneer die als een bezetene op een tamboerijn rammelt, waarbij we met z’n allen op de maat slaan met muziekinstrumentjes gemaakt van mosselen. Perfecte content voor al die honderdduizenden volgers. En niets ontspant zoveel als humor.

Terror wall

Polignano a Mare

En daarnaast krijgen we stressmanagement tijdens de masterclass van enthousiaste Grace. Vrouwen lopen zichzelf nogal eens voorbij, zegt ze. En bij je goede voornemens om voor jezelf te zorgen, kun je stuiten op een terror-wall in je onderbewuste. Wie kiest voor een andere aanpak, krijgt een paniekreactie: ‘Dat is niet de bedoeling! Niet zeuren, doorgaan! Je hebt het immers altijd zo gedaan?’. “Daarnaast denkt je onderbewuste in plaatjes en kent het het woord ‘niet’ niet.” Dat is een interessante gedachte. Als ik dus tegen mezelf zeg: ‘Ik ga niet zoveel stressen, ziet mijn onderbewuste ‘stress’ en is die stress er dus nog steeds. Tijd om van mijn ‘nee’ een ‘ja’ te maken in de vorm van ‘ik ga wandelen’. Dan begrijpt mijn onderbewuste dat het relax-tijd is.

IJdeltuit

Olijfboomgaarden achter Masseria Torre Coccaro

We maken een sprong naar mijn boardingpass-loze moment in de rij bij het vliegtuig. Buiten adem sta ik weer bij de gate. De pizzatent heeft mijn boardingpass nergens gezien. “Je mag vast nog wel een nachtje bij Jelly logeren,” zegt Annet lief. Ik slik. Dit is typisch zo’n oefenmoment met stressmanagement. Puglia is prachtig, maar mijn tandenborstel en make-up zitten in mijn koffer, die al in het vliegtuig zit. Stiekem ben ik minstens zo’n ijdeltuit als twintig vloggers bij elkaar.

De ogen van de grondstewardess zijn ongenaakbaar. “You can stand there,” bitst ze. Over vijf minuten stijgt het vliegtuig op. Mijn reisgenoten houden me lief gezelschap, maar ik zie hun voeten wiebelen. En dan, als de hele rij Amsterdam-reizigers gepasseerd, is daar dat knikje van de stewardess. “You may go.” Zo nors was ze dus ook weer niet. Stralend en hijgend holt mijn lijf door de buis richting het vliegtuig. Mijn hoofd zit voor een deel in gedachten al in de passagiersstoel, maar vooral bij de handgeschreven boardingpass die ik in mijn hand heb. Ik geniet van het nu. En ga stressvrij de week in.

Meer weten?

Kijk op de website van Ciao Bella Weekends (de vervolgweekenden zijn kleinschaliger dan het genoemde weekend: voor 6 tot maximaal 10 personen en verblijf op één locatie)

En op Instagram:
@ciaobellaweekends
@jellyinitaly
#weareinpuglia
#ciaobellaweekends

Vanaf 26 juni op onze site: bekijk vijf plekjes die je zeker moet zien als je naar Bari gaat!