Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
14 July 2018 in Liefde & relatie

'Door God is onze relatie ontstaan'

Marianne (32) werd christelijk opgevoed, woonde op haar achttiende samen en kwam in de schuld terecht. Na een aantal jaren leerde zij haar huidige man Jan op een bijzondere manier kennen. “God opende onze ogen. We bleken heel anders dan we elkaar ooit hadden gezien.”

“Ik kom uit een reformatorisch gezin en had altijd het idee dat er een bepaalde levenswijze werd verwacht. Een rokje aan en een hoedje op naar de kerk, bijvoorbeeld. Mijn klasgenoten kregen verkering en trouwden jong. Ik had het gevoel dat dat ook van mij werd verwacht. Achteraf gezien waren mijn ouders best ruimdenkend. Maar zo voelde het toen niet. Ik zette mij af tegen de regels die ik voor mijn gevoel kreeg opgelegd.”

Samenwonen

“Op mijn achttiende ging ik samenwonen met een collega die qua leeftijd mijn vader had kunnen zijn. Hij was de eerste man in mijn leven bij wie ik het gevoel kreeg dat hij me écht zag. Ik denk dat dat mijn valkuil was. Hij had veel problemen, was alcoholist, dealde in drugs en had veel gedoe om zijn dochtertje met zijn ex-vrouw. Voor mij ging er een wereld open. Ik was helemaal niets gewend vanuit de plaats waar ik was opgegroeid. Al snel werd ik erin meegetrokken en belande ik in de drugswereld. Het werd erger en ik meldde mij vaker af op mijn werk bij de banketfabriek.

Van donker naar licht

“Na twee jaar was mijn wereld zo donker. We hadden enorme schulden, veel ruzie en vrijwel geen vrienden. Ik leefde van de ene leugen naar de andere en vertrouwde niemand meer. Op een dag stond de balkondeur open en zongen twee kleine meisjes onderaan de flat: ‘Ik stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God.’ Het raakte mij in mijn hart en ik ging voor het eerst in jaren op mijn knieën. Ik bad of God mij uit de problemen wilde halen. Ik was me er bewust van dat ik ze zelf had veroorzaakt en ik zag God als een toornige Vader die straft en naar de zonde kijkt. Dit werd vooral door de kerk benadrukt. Ik vond het mezelf niet waard om bij God vergeving en hulp te zoeken. Op dat moment was dat mijn enige weg, omdat ik het niet alleen kon. Zeven jaar later heb ik belijdenis mogen doen. Dat moment was overweldigend. Ik voelde Gods liefde zo dichtbij. Vanaf de dag dat ik op mijn knieën ging veranderde alles in mijn leven. Ik verbrak de relatie en mocht weer bij mijn liefdevolle ouders komen wonen.”

Rustpunt

“Op mijn 21e kreeg ik een nieuwe baan: een frisse start. Ik kwam in een slachthuis terecht als keurmeester. Dat was fysiek zwaar. Na drie jaar ging ik aan de slag bij een koffiebranderij. In die tijd kocht ik een paard om te kunnen genieten van de buitenlucht en om een rustpunt te hebben. Het dier stond gestald bij een hengstenhouder waar ik dagelijks over de vloer kwam. Zijn zoon Jan was vrijgezel en we maakten altijd een praatje.”

'We hebben elkaar gevonden in een prachtige natuurrijke omgeving'

“Ik kon een goedkope vakantie boeken via Vakantieveilingen naar Noorwegen en toen dacht ik: ‘Wie ga ik eigenlijk meenemen?’ Ik denk dat God mij daarin gestuurd heeft, want ik moest meteen aan Jan denken. Hij is een natuurmens en houdt van rust. Bij hem voelde ik mij veilig en ik zag hem als een verstokte vrijgezel. Hij vond het bijzonder dat ik hem meevroeg. Eenmaal op vakantie leerden wij elkaar beter kennen. We hadden diepgaande gesprekken over het geloof en hoe we relaties voor ons zagen. Op dat moment hadden we nog geen oog voor elkaar. Elke dag viel er een stukje meer van het gordijn af. Ik leerde Jan kennen zoals hij echt was. Hij had ook nooit gedacht dat ik was zoals ik ben. Op deze manier opende God onze ogen. We bleken heel anders dan we elkaar ooit hadden gezien. We hebben veel gepraat, maar de stilte tussen ons was ook fijn. We hebben elkaar gevonden in een prachtige natuurrijke omgeving.”

“De laatste dag gingen we naar het eiland Jomfruland. We spraken naar elkaar uit dat we toe waren aan een nieuwe relatie. Ik zei dat ik niet zomaar ergens meer in zou stappen. Als ik dat zou doen, moest het meteen de goede man zijn. Jan dacht daar anders over. Hij stond er wel voor open om meer vrijblijvend te kijken of het iets zou worden tussen ons, zei hij. Terug in de auto begon ik te peinzen. Moet ik mij er toch aan overgeven?, dacht ik bij mezelf.”

'Ik vroeg hem ten huwelijk'

“Het weekend na de vakantie kwam ik bij Jan thuis om hem de vakantiefoto’s te laten zien. Ik had me voorgenomen dat als ik iets zou voelen, het dan goed zou zijn. Jan dacht precies hetzelfde. Toen we elkaar zagen, voelden we allebei iets. Vanaf dat moment zijn we er samen voor gegaan. Na een halfjaar was hij een weekendje weg met vrienden. Ik had hem ontzettend gemist en besefte dat ik met hem verder wilde. Ik vroeg hem ten huwelijk en hij zei ja! We gingen op zoek naar een huis en konden een woonboerderij kopen. Een jaar later trouwden we, de mooiste dag uit ons leven.”

'God is onze basis'

“Het vertrouwen in onze relatie en vriendschap staat op nummer één. Jan gaat voor honderd procent voor de familie. We hebben vertrouwen in elkaars kunnen en zijn trots op elkaar. We wonen prachtig in de natuur en hebben inmiddels twee gezonde kinderen (van drie en één jaar oud). Ik zie het als een zegen dat ik elke dag bij mijn en andermans kinderen mag zijn als gastouder. God laat ons ook tot een zegen zijn voor anderen: ons mooie plekje dient als weekend- en vakantieopvang voor kinderen die niet thuis kunnen wonen. Alle beslissingen die we nemen, zoals een huis kopen en veranderingen van banen, leggen we samen in Gods handen. Als basis hebben we God. Door Hem is onze relatie ontstaan. Wij zijn niet bang dat wij ooit zullen scheiden. We hebben elkaar, door dik en dun.”