Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
18 augustus 2018 in Uit & thuis

Een bijzondere ontmoeting in Sri Lanka

“Mama, vindt God het niet erg dat wij nu in een land zijn waar ze in een andere God geloven?”, vraagt de dan negenjarige Anne-Mar Zwart aan haar moeder. Bezoeken aan de tempels, de kaalgeschoren monniken en de armoede maken indruk. Met de hele familie, inclusief grootouders, zijn ze op vakantie in Sri Lanka. Niet alleen voor de plaatselijke cultuur, maar ook om een heel bijzonder iemand te ontmoeten.

Anne-Mar: “We stonden al vroeg op, anders konden we de reis niet in één dag afleggen. We moesten vier uur door de rimboe lopen, om op de plek van bestemming te komen. Eerst werden we met een busje naar de onderkant van de berg gebracht. Een heel avontuur, zeker toen we door het hoge water reden. Gelukkig ging het allemaal goed. Vervolgens liepen we uren door de rimboe. Met bewondering keek ik naar voren, naar mijn 72-jarige oma, die gewoon stug bleef doorlopen. Zelf begon ik na die lange wandeling al aardig vermoeid te raken. Mijn grootouders hielden het vol, ook met hun oude beentjes. Dat vond ik erg bijzonder.

Koninklijke familie

De gids leidde ons twaalven door de rimboe. We kwamen langs verscheidene dorpjes en hutjes. Waar het meisje dat we gingen ontmoeten precies woonde, was niet helemaal duidelijk. Wel trokken we als familie veel bekijks. Kinderen die ons zagen, werden nieuwsgierig en begonnen achter ons aan te lopen. Uiteindelijk kwamen we in een hele optocht aan op de plek van bestemming. Ik kreeg even het gevoel alsof ik lid was van de koninklijke familie, met zoveel eer werden we binnengehaald. Er werd zelfs een lied voor ons gezongen.

'Waarom maakt ze onze cadeautjes niet open?'

Toen was het moment daar: we mochten eindelijk kennismaken met Anoeska. Ik had al veel gehoord over het sponsorkindje van mijn grootouders. Ik vond het dan ook ontzettend speciaal dat we haar nu echt mochten ontmoeten. Al gauw merkte ik dat Anoeska en haar dorpsgenoten het nog bijzonderder vonden om óns te ontmoeten. De dorpelingen vonden het spannend en eervol om ons - blanke mensen - te begroeten. Er heerste een enorme verlegenheid. Waarom de anderen naar ons en onze familie opkeken, snapte ik niet. Eigenlijk vond ik het maar raar. Ik had zo lang uitgekeken naar de ontmoeting met Anoeska en ik vond het niet meer dan logisch dat we op visite kwamen.

1500 balpennen

Het werd tijd voor de meegebrachte cadeaus. Toen we deze aan het meisje overhandigden en ze deze niet uitpakte, keek ik verbaasd mijn moeder aan: ‘Ja, maar mam, waarom maakt ze onze cadeautjes niet open?’ Graag wilde ik weten wat Anoeska van de cadeaus vond, maar een cadeau openmaken met je gasten erbij scheen in deze cultuur niet zo te horen. Wel had ik gezien hoe andere mensen, waaronder leeftijdsgenoten, eerder ontzettend blij waren met hun meegebrachte balpennen. Op advies hadden we namelijk ongeveer 1500 balpennen meegenomen naar Sri Lanka. De vreugde die dit kleine cadeau teweegbracht bij de mensen, maakte indruk op mij.

'Pap, pap, maak een foto!'

Hoe leuk Anoeska onze cadeaus vond, zou ik niet zien. Wel werd mijn aandacht getrokken door een andere bijzondere gebeurtenis. ‘Pap, pap, maak een foto, maak een foto!’, riep ik wijzend naar de palmboom. Een man uit het dorp was bezig met zijn klim naar boven. Niet in een klein lullig palmboompje, maar in een joekel van een boom. Daar ging hij, zonder hulp van iets, gewoon met zijn blote benen en knieën. De kokosnoten die hij uit de boom haalde, waren voor onze familie. Toen hij weer veilig op de grond stond, gutsten de zweetdruppels van zijn hoofd. Toen was ik degene die zich bezwaard voelde en niet helemaal snapte dat die man dat allemaal voor ons overhad.

Verbaasd

Na een twee uur durend bezoek kwam er een einde aan. Niet dat de dorpelingen daarmee akkoord gingen: die bleven nog twee uur achter ons aanlopen. We zijn alweer bijna op de helft en nog lopen ze achter ons aan, dacht ik verbaasd, terwijl we door de rimboe weer richting het busje liepen.

Heel wat jaartjes later

Nu, ruim twintig jaar later, denk ik met een glimlach terug aan deze vakantie. Een reis die veel indruk maakte en mijn verlanglijstjes een stukje deed inkrimpen. Ik heb al op jonge leeftijd leren relativeren hoe we hier in Nederland met spullen omgaan. Het was een bijzondere reis, voor de hele familie. Stel, je zou een belrondje doen, dan denk ik dat iedereen die mee was, deze vakantie zou benoemen. Ik denk dat het voor iedereen een heel bijzondere ervaring was. Dit is echt een herinnering forever.

Ook Checkpoint-presentatrice Rachel Rosier had als kind een bijzondere vakantie in Sri Lanka. Lees hier haar belevenissen.