Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
27 juli 2019 in Hoofd & hart

Maghalie strijdt voor hoop op Curaçao

Vechten. Dat doet Maghalie van der Bunt-George dagelijks sinds ze aan het hoofd staat van de Vereniging voor Protestants Christelijk Onderwijs (VPCO) op Curaçao. Ze vecht voor het recht op goed onderwijs op het eiland. Ze vecht voor degelijk lesmateriaal. En ze vecht voor hoop in de levens van de jongeren die veelal opgroeien in armoede.

Haar opa mocht bollenboer zijn in Lisse, zelf woont Maghalie al bijna haar hele leven op Curaçao, waar haar vader vandaan komt. Een onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden, benadrukt ze meer dan eens: “We horen bij jullie.”

'Heer, stuur iemand uit Nederland'

Als partner bij een groot bedrijf in de accountancy had ze amper onderwijservaring. Behalve als bestuurslid van de VPCO. En juist in dat bestuur – met zes scholen onder haar hoede voor basis, middelbaar en speciaal onderwijs – viel een groot gat toen de algemeen directeur terug naar Nederland verhuisde. “Je moet weten dat er in Curaçao maar weinig mensen rondlopen die zo’n complexe organisatie kunnen leiden. Complex vanwege de grootte. Maar ook complex vanwege het gebrek aan beleid en middelen rondom onderwijs op Curaçao. Dus ik bad: Heer, stuur iemand uit Nederland die bereid is om zijn salaris en pensioen in te leveren om hier van betekenis te zijn.”

Volg mij

Niet lang nadat gebed hoorde Maghalie Gods stem. “Hij vroeg mij: Ben je zelf bereid de VPCO te leiden? Ik had op dat moment een goedbetaalde baan. De nieuwste laptop en smartphone. Maar liefst twee secretaresses. Een goed pensioen. Maar toen onze predikant sprak over Jezus die zijn discipelen opdraagt ‘volg mij’, wist ik dat ik ‘ja’ moest zeggen. Ook zonder rijkdom ben ik rijk. God heeft mij altijd gezegend. In mooie en moeilijke tijden. Daarom was er maar één antwoord mogelijk. Ik zou mij met hart en ziel inzetten als algemeen directeur van de VPCO.”

Ze heeft er nog geen dag spijt van gehad, ondanks de zware taak die op haar schouders rust. “Ik houd het vol omdat ik weet dat ik van toegevoegde waarde ben”, legt ze uit. “Ik mag kinderen hier laten zien dat er hoop is, dat ze mogen dromen, dat ze talenten hebben. Kinderen op Curaçao hebben niet allemaal dezelfde kansen. Veel van hen moeten knokken om iets van hun leven te maken vanwege armoede of gebroken gezinnen. Het is mijn missie dat ieder kind zich bij ons geliefd voelt, onderwijs krijgt dat hoop biedt op een goed leven en groeit in het geloof. ”

Prioriteit(loos)

De omstandigheden waarin het onderwijs plaatsvindt, helpen daar niet aan mee. Maghalie: “Er is bijvoorbeeld geen geld voor goede airconditioning, we hebben te maken met veel achterstallig onderhoud, de digitalisering loopt ver achter, en ook veel van onze andere (les)materialen sluiten niet aan op de arbeidsmarkt of bij vervolgstudies in Nederland.”

Dat er geen geld beschikbaar is komt onder meer vanwege de economische situatie op Curaçao die – mede door de Venezolaanse vluchtelingencrisis – in zwaar weer zit, maar daarbij heeft onderwijs in de politiek niet de prioriteit die het zou moeten hebben, aldus Maghalie: “Dat is iets waar ik voor vecht. Bewustzijn onder politiek leiders en de bevolking: het kan niet langer zo.”

Bid voor ons

Omdat het van de overheid voorlopig niet gaat komen, zoekt Maghalie naar andere manieren om zorg te dragen voor het onderwijs op Curaçao. “Ik geloof stellig dat God de benodigde mensen en spullen op ons pad brengt. Hij voorziet. Ik weet ook dat wat Hij geeft genoeg is, zolang we ons werk doen als voor de Heer.”

Toch maakte ze onlangs een tour door Nederland om (christelijke) bedrijven en organisaties om lesmaterialen en vakdocenten te vragen. “Als christenen op Curaçao voelen we ons verbonden met onze Nederlandse broeders en zusters. We hopen dat christenen in Nederland die verbondenheid ook voelen. Samen zijn we zo’n mooie meltingpot of cultures. Bid voor ons. Curaçao heeft jullie nodig!”