Eva Logo
Rolstoel vakantie
23 juli 2019 in Lijf & leven

Op vakantie met een rolstoel: erkennen dat niet alles kan

Op vakantie gaan met een rolstoel kan betekenen dat je wensen van je lijstje moet schrappen, heeft Marike ontdekt.

Nog even en het is zomervakantie. Mijn man en ik hebben het voorrecht om met vakantie te kunnen gaan. Ons wensenlijstje is door de jaren heen veranderd. Vakanties waarin we veel wandelden of fietsten kunnen niet meer. Dat is jammer, want we deden het graag. Maar ook zonder deze activiteiten, is er nog genoeg te genieten in binnen- en buitenland.

Een normaal vakantiepatroon

Lange tijd probeerde ik een redelijk normaal vakantiepatroon te volgen. Oké, niet wandelen en fietsen maar genieten van de natuur, steden bekijken en bezienswaardigheden opzoeken, dat moest kunnen. Mijn rolstoel zou die plannen niet verijdelen.

We raggelden met de rolstoel over vele keitjes en zagen prachtige oude binnensteden. We stopten de rolstoel in een stoeltjesliften en genoten van het uitzicht in de bergen. We propten hem in een hop-on-hop-off-bus en zagen met eigen ogen de high-lights van Parijs. We sjouwden over mulle zandpaden om een ‘wandeling’ te maken. Terug van vakantie was ik redelijk gesloopt en had ik een week nodig om bij te komen. Maar, ik hád die beroemde kathedraal, dat uitzicht en Parijs gezien!

'We raggelden met de rolstoel over de vele keitjes'

Geen voorpret

Dit jaar wilden we naar Berlijn. We boekten met zorg een hotel, vlakbij U-bahn en bekendste attracties en de voorpret kon beginnen. Maar er gebeurde iets vreemds. Ik had geen voorpret. Ik zag er alleen maar tegenop. Weer dunke-dunke-dunk over keitjes, weer merken dat een stad niet rolstoelvriendelijk is, weer uitgeput op een hotelkamer liggen omdat de korte dagtrip toch weer te lang was.

'Ineens was het genoeg'

Ik weet niet of het ‘de leeftijd’ is, mijn beperkingen of een combinatie ervan, maar ineens was het genoeg. Ineens vond ik het niet meer belangrijk om Berlijn of welke bezienswaardigheid ook, gezien te hebben. Eindelijk erkende ik dat op reis gaan, beperkte energie plus rolstoel een moeilijke combinatie is die mij niet de vreugde brengt die bij vakantie hoort. Ik verlangde naar een plekje waar we in alle rust kunnen genieten van elkaar en van de mooie omgeving, met misschien een kort bezoekje aan een mooie stad. Mijn man? Die was gelijk voor en ik annuleerde het hotel.

Niks meer moeten

Nog even en we gaan. Ik heb er zin in. Eindelijk ‘moet’ ik niets meer van mijzelf waardoor ik toch weer over mijn grenzen ga. Dat geeft rust maar het doet ook zeer. We zullen een aantal wensen van ons lijstje moeten schrappen. Maar we krijgen ook veel terug omdat we volop kunnen genieten van dat wat het belangrijkste blijkt te zijn.

Ik wens ook jou een goede vakantie, uit of thuis!