Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
24 augustus 2018 in Lifestyle

Puur en primitief Cuba

“Eigenlijk wist ik niet helemaal waar ik aan begon,” vertelt Anne Appelo over haar vakantie naar Cuba in 2012. Samen met haar toenmalige vriend en zijn familie vloog ze naar het eiland. Ze had wel artikelen gelezen en verhalen gehoord, maar dat het land zo anders zou zijn dan Nederland, had ze niet verwacht.

Anne: “Het is eigenlijk alsof je teruggaat naar de jaren ’50 - en dan typisch Cubaans. Vervallen kleurrijke huizen, oldtimers die door de straat rijden. Vrouwen die met hun kinderen buiten zijn en oude mannetjes die in de hete zon een potje dammen. Alles is puur. Muziek, salsa, alles wordt daar heel expressief naar buiten gebracht. Muziek, liefde, passie en trots zit helemaal door de bevolking heen verweven.

‘Het was bijna alsof je aan de straat lag’

We sliepen bij een Cubaans gezin, familie van mijn toenmalige (half Cubaanse) vriend. Met zijn hele familie uit Nederland waren we naar Cuba voor een soort familiereünie. We sliepen op een matrasje op de grond. Het huis was vrij open en er zaten geen ramen in, het waren meer een soort van tralies. ’s Avonds als je in bed lag, hoorde je dan ook de zware motoren van de auto’s, het was bijna alsof je gewoon aan de straat lag.

Hagedissen en insecten

Hagedissen en salamanders liepen door het huis heen. Ik werd ook wel eens in de nacht wakker en zag dan een hagedis voorbij lopen. Dat zijn echt grote beesten, soms hebben ze het formaat van een kat. Echt gigantisch. Ik was ook een keer aan het douchen, toen er ineens wat op mijn voet viel. Ik schrok zo ontzettend! Het was een salamander. Die zat blijkbaar boven mij, maar die had ik niet gezien. Misschien zou iemand anders dan heel normaal of rustig reageren, maar ik ben dan helemaal in paniek. Ik dacht: o nee, o nee. Ga weg! Ik hou niet zo van insecten en dat soort dieren. Spinnen vind ik al doodeng, dan wil ik echt gillend wegrennen. Eens in de drie dagen kwam er ook een man met een soort chemische machine tegen insecten. Wanneer die man kwam, moest iedereen het huis uit en dan spoot hij dat chemische spul door het hele huis.

‘De familie bij wie we sliepen, had maar één stoel, een ventilator en een krukje’

Het was alsof je in een andere wereld stapte. Ze hadden daar bijvoorbeeld nog heel weinig technische mogelijkheden. Alles was nog heel primitief. De familie bij wie we sliepen, had maar één stoel, een ventilator en een krukje. Voor mij was het wel een schok: alle dingen waaraan ik als Europees mens gehecht ben, waren daar niet. Achteraf besef ik dat het een hele belevenis was. Ik werd gedwongen om echt even terug te gaan naar niks. Zo stond de ton waarmee je je kon douchen op het dak, zodat het water verwarmd werd door de zon. Het was geen warm water zoals wij dat kennen en uit de douche kwam ook maar heel weinig water. Echt schoon werd je dan ook niet. Je moest met een handdoek het vuil eraf schrobben.

'Ze waren liefdevol, warm en gastvrij'

Het land was prachtig. We hebben heel mooie dingen gezien. Op Cuba heb je gebieden als de jungle, met prachtige bossen en mooie watervallen. Er zijn prachtige witte stranden, zoals je ze ziet op plaatjes, met een blauwe heldere zee. Zo helder dat je de vissen om je heen ziet zwemmen. Cuba is fantastisch en ik zou ook zeker nog een keer terug willen gaan.

De familie bij wie we verbleven maakte de vakantie ook echt bijzonder. Ze waren liefdevol, warm en gastvrij. Ze zorgden voor ons en toonde interesse. Samen gingen we liedjes zingen of bidden. Het was heel puur. Ze hadden niks, maar gaven daardoor alles wat ze hadden. Dat was niet materieel, maar ze gaven vanuit zichzelf.

Dankbaar

Het is gewoon heel bijzonder op Cuba. Je stapt in een heel andere wereld. Je kunt, denk ik, ook niet terugkomen zonder iets over jezelf te leren. Je wordt gedwongen terug te gaan naar jezelf, ook omdat het daar zo puur is. Wie ben ik? En wat ben ik, los van alles wat ik hier in Nederland heb? Ik ging ook terug met het besef dat ik heel dankbaar mag zijn voor de dingen die ik heb en dat ik me daar elke dag bewust van mag zijn.”

Anne Appelo speelt Ruth in de muzikale beeldvoorstelling op Eva’s vriendinnenweekend 2018. In Eva 9 (november) verschijnt een portret van haar en Jonathan de Vroeg (Boaz). Meer weten over het weekend? Kijk dan hier.