Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
genezing wonder
7 september 2018 in Getuigenissen

'Mijn man is een lopend wonder'

De wereld van Harriëtte (44) stond op zijn kop. Haar dochter kwam levenloos ter wereld en haar man Hilco kreeg te maken met alvleesklierkanker. Ook in deze donkere periodes vertrouwde ze op God.

“Ik had plannen om te emigreren naar Oostenrijk, totdat ik Hilco leerde kennen. Mijn vader werd levensbedreigend ziek en had een scheur in zijn aorta. Toen dacht ik: maar God, mijn vader heeft nog niet eens gezien met wie ik ga trouwen. Dankzij een bloedprop werd de scheur in mijn vaders aorta gedicht. Een maand nadat hij thuiskwam, kreeg ik contact met Hilco via Crosspoint, een christelijke datingsite. Twee jaar later trouwden we. Dat maakte mijn vader gelukkig nog mee.

'Ik had geloof, hoop en liefde, maar geen vertrouwen'

Ik raakte moeilijk zwanger, want ik had geen eisprong. Daarom moest ik zware hormoontabletten innemen. Ik bleef ongewenst kinderloos, dacht ik. Toen ik samen met een vriendin afsprak, cirkelde een vlinder (Kleine Vos) om mij heen. Hij landde op mijn vinger. Dat proces herhaalde zich drie keer. Toen de vlinder op mijn vinger landde, kreeg ik de woorden: ‘Vertrouw maar op Mij, wat er ook gebeurt, want ik zal bij je staan’. Ik besefte dat ik hoop, geloof en liefde had, maar vertrouwen niet. Vanaf dat moment leerde ik los te laten. Twee maanden later was ik zwanger. Elena moest ik na 42 weken zwangerschap loslaten. Bij elke echo kreeg ik weer een heldere stem door: ze zal het levenslicht niet zien, maar ook dan zal Ik bij je zijn. God droeg me in die periode erna.

'Het was alsof ik weer in die put werd gegooid'

In 2010 werd onze zoon Eleazar geboren. De naam past helemaal bij de jongen die hij is. Eleazar Immanuel: als dank naar Jezus en liefde tot God. We mogen weten dat Elena en mijn vader veilig zijn.

In 2015 kreeg Hilco griep en de volgende dag heftige longontsteking. Het bleek alvleesklierkanker met uitzaaiingen naar de lever. De artsen konden zijn leven verlengen, maar verder niets voor hem doen. Ik was net een beetje uit het donkere dal gekropen en het leek alsof ik weer in die diepe put was teruggegooid. Voor het eerst in mijn leven sprak ik boos naar God toe. Niet nóg een keer, laat het niet zo zijn dat ook Hilco gaat. We hebben hem nog nodig...

Knielen en bidden

Ik vertelde het aan familie, maar daarna kwam de moeilijkste opdracht: hoe vertel ik dit aan onze zoon van 4 met autisme? Dat kon ik niet. Ik heb eerst gezegd: heit is erg ziek. Het bleken traaggroeiende tumoren in Hilco’s lichaam en dus behandelbaar. Het was alsof er een blok beton van me afviel. Toen we thuiskwamen, keek ik naar de hemel en zei: “Dank U Heer, nu weet ik hoe ik het onze zoon kan vertellen”. Vanaf dat moment was ik een open boek naar Eleazar. Ik merkte bij Eleazar dat hij vanuit het pure gelovig is. Als ik verdrietig was, kwam hij naar me toe en gingen we samen knielen en bidden. Dan deed Eleazar het woord. Met zijn spraakgebrek verstond ik er niet veel van, maar God begreep het wel.

'Hij is een lopend wonder'

Een aantal organen zijn verwijderd. Hilco stond dichtbij de dood. Hij kreeg te maken met heftige interne bloedingen. Ik heb veel gezongen samen met Eleazar. Vooral het nummer van de gospelband Kutless, ‘Even if’, hielp mij. Ook al bleef het stil van de meeste vrienden, God is bij ons. Voor de heftige operaties van zes en twaalf uur namen we afscheid van elkaar. We namen alle kansen, ook al kon het Hilco’s leven kosten. Mede dankzij de artsen leeft Hilco nog. Maar ik zeg altijd: God was erbij. De artsen kunnen niet met 100% zekerheid zeggen of de tumoren weg zijn, maar vooralsnog lijkt alles schoon. Mijn man is een lopend wonder. Hij is weer die grote beer als ervoor. Niet dat dunne mannetje toen hij zo ziek was. We zijn God dankbaar, maar we voelen ons best weleens schuldig tegenover hen die kanker niet hebben overleefd.

'Daar dansen de vlinders'

Ik sta nu met nog meer verwondering in het leven. Hilco’s gezondheid blijft onzeker. Maar we vertrouwen op de Heer. Mijn geloof staat als een anker vast in een rots. Aan het anker groeien allemaal bloemen en daar dansen de vlinders.”

Tekst: Leonie van Ark

Lees hier ook het verhaal van zangeres Kinga Bàn. Genezing lijkt voor haar ver weg, maar dwars door alle pijn heen blijft ze vertrouwen: "God was goed toen ik gezond was en Hij is goed nu ik ziek ben."