Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
17 oktober 2018 in Lijf & leven

Marijke had borstkanker: ‘Ik wil gewoon lekker genieten van het leven’

Zelfs toen ze borstkanker kreeg, bleef Marijke (43), illustratrice van onder andere de Prentenbijbel, optimistisch en vol goede moed. “Tussen de chemokuren door ging ik naar mijn atelier om lekker vrij te schilderen. Maar mijn grootste overlevingsgeheim waren mijn stiltemomenten met God.”

Twee jaar geleden is het nu, dat Marijke ineens een knobbeltje voelde in haar borst. Ik moet hier toch even mee naar de huisarts, dacht Marijke, maar even later had ze die gedachte alweer van zich afgewimpeld. “Ga toch maar even”, had haar man Jonathan aangedrongen. “De dokter stuurde me voor de zekerheid door voor een mammografie en in het ziekenhuis kreeg ik te horen dat het kwaadaardig was, borstkanker. “Hoe kan dat nou?” zei ik tegen de arts. Ik die nooit wat had, zelfs geen hoofdpijntje, en nu had ik dit!

Een klap

“Dit was serious business, misschien ging ik wel dood! Ik viel en viel en wist niet waar ik uit zou komen, zo voelde dat. En toen was daar ineens God, die mij opving. Ik voelde gewoon dat ik opgevangen werd en dacht: dit is mijn geloof, dit is het! Ik weet nu dat ik diep vanbinnen vertrouwen heb in God. De rest is allemaal bijzaak.

Het was gelukkig niet uitgezaaid, zei de arts. Maar omdat het toch een agressieve kankersoort was, moest ik wel aan de chemo. Dat was opnieuw een klap, want ik wilde geen chemotherapie. Ik ben iemand van zo natuurlijk mogelijk en liefst niet al te veel pillen. Ik sprak met mensen die voor een natuurlijke behandeling hadden gekozen, maar durfde dat uiteindelijk zelf niet aan. Ik had per slot van rekening drie jonge kinderen, daar moest ik wel rekening mee houden.

De dokter verzekerde me dat mijn ziekte goed behandelbaar was. Op dat moment viel alle spanning van me af. Ik ging niet dood, ik zou gewoon weer opknappen! Mijn optimisme was weer terug, zo kende ik mezelf weer. Vol goede moed begon ik aan de chemo. 

Stem van God

Na mijn eerste chemo zat ik thuis op de bank. Ik wist nu hoe het voelde: de eerste week ben je misselijk, daarna heb je twee goede weken en dan begint de volgende behandeling. Wat zou ik in mijn twee goede weken gaan doen? Met thuis op de bank zitten zou ik dit jaar niet doorkomen, dat wist ik wel. 

Op dat moment hoorde ik opnieuw letterlijk de stem van God die tegen mij zei: “Trek je maar terug, je hoeft niet altijd uit te zenden.” Ik mocht bij Hem, maar ook bij mezelf, tot rust komen. Toen wist ik wat ik zou doen: in mijn goede weken zou ik naar mijn atelier gaan om te gaan schilderen. Geen opdrachten voor anderen, maar gewoon voor mezelf, lekker vrij werken en mijn emoties van me af schilderen.

Op dit moment lijkt mijn ziekte zo ver achter me. Ik ben alweer een jaar kankervrij. Door mijn ziekte ben ik ook geconfronteerd met de rauwheid van het bestaan. Ik wil tekenen hoe mensen emotioneel het leven verwerken. Voorlopig dus ideeën genoeg. En ik wil gewoon lekker genieten van het leven, want ook dat ben ik ten voeten uit.” 

Dit artikel komt uit een ouder Eva Magazine. Meer artikelen lezen? Vraag een gratis proefnummer aan!

Wil je meer weten over Marijke? Neem een kijkje op haar website.

Geschreven door: Jolande Bijl
Fotografie: Ruben Timman
Visagie en styling: Vera Timman