Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
De jonge Louisa en Tamara
7 november 2018 in Liefde & relatie

Bijzondere vriendschap: 'Wij waren Duo Penotti'

“We groeiden een periode uit elkaar, maar toen onze vaders ernstig ziek werden, werden we hechter dan ooit.” Louisa (34) en Tamara (33) hebben al 30 jaar een bijzondere vriendschap.

Tamara: “We waren buurmeisjes. Toen we 2 en 3 jaar oud waren, zetten onze bevriende moeders ons bij elkaar en vanaf toen waren we onafscheidelijk. Louisa's moeder noemde ons altijd Sjors en Sjimmie en zelf zongen we vrolijk het Duo Penotti-liedje. Ik ben geadopteerd uit Sri Lanka, en Louisa is blank en blond.”

De wereld ontdekken

Als de middelbareschooltijd aanbreekt, groeien de buurmeisjes uit Bunschoten-Spakenburg uit elkaar. Louisa: “Ik was een jaar ouder dan Tamara en sneller volwassen. Ik ging de wereld ontdekken, vond jongens interessant, kreeg een vriendje en kon me alleen daarop focussen.” Tamara: “Ik was wat jonger en ook kinderlijker. Een kind en een puber is dan wel een verschil.”

Verwaterde vriendschap

Louisa: “Jaren later kwam Tamara’s moeder opeens achter mijn moeder te wonen. We zagen elkaar toen soms wel, maar hadden niet veel contact.” Tamara voegt toe: “Onze werelden waren nog steeds te verschillend. Louisa ging vrij snel samenwonen en ik ging net studeren. Ruzie hadden we gelukkig niet.” Dan gaat in 2004 het roer om. Door een onverwachte gebeurtenis komen buurmeisjes, inmiddels allebei getrouwd en gesetteld, toch weer terug bij elkaar.

'Je kunt met niemand zo goed praten als met iemand die hetzelfde meemaakt’

Louisa’s vader is ziek, hij heeft keelkanker. Toevallig vraagt Tamara dan op straat aan Louisa hoe het met haar gaat. Ze besluiten af te spreken om bij te praten. Louisa: “Toen kwamen Tamara en haar vriend langs. Het was wel spannend of het zou klikken tussen onze mannen. Maar nu zijn zij gelukkig ook net broers van elkaar.” Tamara en Louisa krijgen meer contact met elkaar. Tamara: “Een aantal maanden later kreeg mijn vader slokdarmkanker. Wat heel bijzonder was, was dat onze vaders, die normaal niet echt met elkaar spraken, elkaar opzochten. Het was een soort verbondenheid, omdat ze beiden stervende waren.” 

Louisa en Tamara

‘Je hebt niet veel woorden nodig om uit te leggen hoe je je voelt’

Beide vaders overlijden. Dit zorgt voor nog meer verbondenheid tussen de vrouwen. Tamara en Louisa hebben zo een bijzondere vriendschap. Tamara: “We snappen elkaar zo goed, we weten wat zoiets met de ander doet.” Louisa vult aan: “Ik kan met niemand zo goed praten als met een vriendin die hetzelfde meemaakt. De pijn van zoiets verzacht, maar het doet nog wel pijn.” Tamara: “Soms zijn er heel kleine momenten waarop alles me aanvliegt. We voelen elkaar heel goed aan, ook op momenten dat een van onze vaders bijvoorbeeld jarig zou zijn geweest. We hebben dan niet veel woorden nodig om uit te leggen hoe we ons voelen.” 

Geloof in een bijzondere vriendschap

Tamara: “Ik zie Gods leiding in onze bijzondere vriendschap. Als ik ergens mee struggle, zie ik dat God Louisa gebruikt om mij de juiste kant op te duwen. Zo bid ik soms heel specifiek ergens voor, de volgende dag spreek ik Louisa en precies over dat onderwerp zegt ze iets en ook precies op de manier waarop ik het aan God heb verwoord.” Maar andersom is het ook zo, als ik het gevoel krijg dat ik Louisa moet bemoedigen, dan stuur ik haar een bemoedigende tekst en dan zegt ze: ‘Dat had ik net nodig.’” 

Leunen op God

Louisa: “Ik ervoer Gods rol eerst anders. Ik was boos omdat mijn vader was overleden en deed niet veel meer met mijn geloof. Tamara nodigde me een keer uit voor de kerk en ik ging toch maar mee. Eerst dacht ik: waarom nodig je me nu uit, wil je me bekeren tot het geloof? Tamara zei toen: ‘Ik wil helemaal niks, ga het gewoon een keer beleven.’ Die dienst was echt voor mij. Ik heb zitten huilen in de kerk. Het ging over hoe je mag leunen op God. Dit had ik gewoon nodig. Ik ging een paar keer met Tamara mee en zei op een gegeven moment echt: ‘Wanneer gaan we weer?’”

Tamara: “Ik zie dat Louisa veranderd is, ze heeft veel meer rust en zelfliefde. Ze gaat veel meer stralen en ontdekken wie ze is. Dat is heel mooi om van dichtbij te mogen meemaken.”

 

Van 9-11 en van 16-18 november vindt Eva's Vriendinnenweekend plaats, met het thema: 'In de voetsporen van Ruth.' Ruth betekent 'vriendin'. Rond deze periode delen we veel inspirerende interviews en artikelen rondom vriendschap.

Lees hier over de bijzondere vriendschap tussen Susanne en Susanne.