Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
Jemen oorlog bruiloft Corine Verdoold
7 november 2018 in Hoofd & hart

Blog vanuit Jemen: een bruiloft, lipstick en kalasjnikovs

Corine Verdoold en haar team van ZOA-medewerkers zijn als een van de weinige hulpverleners nog actief in het door oorlog verscheurde Jemen. Corine schreef een blog over wat ze meemaakt.

Als we de straat inrijden, weet ik al hoe laat het is in Jemen. Ik hoor het geronk van een stroom-aggregaat, ik hoor harde, vrolijke Arabische muziek, en de straat hangt vol met lichtjes. Een bruiloft!! Ik zie dat Nabil, de chauffeur, via z’n binnenspiegel mijn gezicht bestudeert. ‘Wordt ze hier blij van, of juist heel chagrijnig?’

Eigenlijk weet ik het zelf nog niet. Het is 7 uur ’s avonds, en het kan nog alle kanten op. Vroeger, vóór de oorlog, duurde een bruiloft gemiddeld 3 dagen. De volledige straat werd afgezet, en de muziek bleef de hele nacht doorgaan, op volumestand rinkelende ramen. Maar nu is het andere koek. De Jemenitische munt is de laatste weken extreem in waarde gedaald, waardoor voedselprijzen de lucht in zijn geschoten, en de benzineprijs al vier keer over de kop is gegaan. Dus misschien valt het allemaal best mee, en is de diesel voor de aggregaat gauw op.

De bruid danste een eenzame dans

Nabil kan me ook vertellen dat dit het vrouwenfeest is. Dat hoort hij aan het type muziek. Bruiloften worden hier gescheiden gevierd. De vrouwen vieren het met de bruid, de mannen met de bruidegom. Pas was ik nog op een bruiloft. De zus van een ZOA-collega ging trouwen. De hal bood plek voor 400 mensen, en er was een enorm lang podium. De bruid danste een eenzame dans, en toonde haar mooie bruidsjurk in slow motion aan de aanwezige gasten. Er was een ZOA-tafel voor ons gereserveerd. Naast een heel aantal vrouwelijke collega’s hadden een aantal mannelijke collega’s hun dochter, zus, vrouw of tante gestuurd.  

'Nu stilzitten en niet knipperen met de ogen!'

De avond voor de bruiloft was ik nog meegetroond door een collega, om voor mij een avondjurk te kopen. Verbazing alom dat ik geen avondjurk bezat. En ook geen make-updoos. De jurk was snel geregeld, en de make-up eigenlijk ook. Bij aankomst in de bruiloftshal werd ik voor een spiegel geparkeerd en trok dezelfde collega haar make-updoos open. Iedereen keek toe hoe zij me vaardig bepoederde en belipstickte. De mascara maakte haar wel wat zenuwachtig: "Ik heb nog nooit bij iemand mascara opgedaan, en al helemaal niet bij mijn baas." Toen de grapjes van iedereen om onze oren vlogen en ik ook niet meer kon stoppen van het lachen, werd ze heel kordaat. "Directeur of niet, nu stilzitten en niet knipperen met de ogen graag!"

De vrienden van de bruidegom laden hun Kalasjnikovs

De bruiloft in onze straat intrigeert me wel. Als ik eenmaal boven ben en wat eten opgewarmd heb, ga ik bij het raam zitten. Niet dat je kunt zien hoe mooi de vrouwen zijn die naar het feest gaan, want op straat blijft dat allemaal bedekt onder de zwarte burka. Maar een beetje vertier is altijd leuk. Rond een uur of tien hoor ik twee auto’s de straat in scheuren. Gierende remmen, knallende portierdeuren. Rauwe stemmen. Ik sta nu breeduit voor het raam toe te kijken wat er gebeurd. En dan klikt het in m’n hoofd: de bruidegom is gearriveerd! Ik schiet naar achteren, maar zie nog net hoe de vrienden van de bruidegom hun Kalasjnikovs laden en in de lucht beginnen te schieten. Vreugdeschoten. Plezier. Opwinding…. Ik deins achteruit. Hoeveel doden zijn er al gevallen door deze traditie. Niemand houdt het bij, maar ik heb al zoveel verhalen gehoord….

Elke burger heeft gemiddeld 3 wapens

Terwijl ik afwacht in de hoek van de kamer, ver bij het raam vandaan, bedenk ik me weer hoe bizar deze oorlog is. Het regent bommen. De grenzen zijn gesloten. Er komt weinig voedsel via de commerciële markten binnen. Meer dan 8,4 miljoen mensen in Jemen overleeft alleen dankzij de humanitaire hulpverlening. Gezondheidszorg is er nauwelijks meer. En toch blijft een traditie van schieten en geweld bestaan. In Jemen heeft elke burger gemiddeld 3 wapens in bezit. Ik krijg er m’n vinger niet achter. Zegt dit nu iets over hoe onschuldig men is, en totaal geen kwaad ziet in het dragen van een wapen? Of zegt dit iets hoe afgestompt je raakt als je al drie jaar in een oorlog leeft, en denkt dat het normaal is om met Kalasjnikovs rond te schieten.

(G)een druppel op gloeiende plaat

Eén ding weet ik wel: oorlog went nooit! En al voelt het misschien als een druppel op de gloeiende plaat, elk mensenleven wat we kunnen redden, elk kind wat we toch van medicijnen of voedsel kunnen voorzien, elke moeder die we kunnen helpen om veilig te bevallen is het waard. Dat is onze opdracht. Daarom zijn we hier.

 

In Jemen woedt op dit moment een ernstige hongersnood. Veertien miljoen Jemenieten dreigen te sterven van de honger. Meer lezen en direct doneren? Kijk hier. 

Lees hier een uitgebreid interview met Corine.