Icon--npo Icon--EO Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
pleegzorg
7 november 2018 in Liefde & relatie

Rachel stond haar dochter af aan pleegzorg

Rachel* heeft al jaren te maken met pleegzorg. Niet omdat ze zelf uit huis geplaatst is, maar omdat ze pleegzorg heeft ingeschakeld voor haar eigen dochter. “Het gaat niet om mijn eigen geluk, maar ik wil dat mijn dochter gelukkig is. Ook al moet ik haar daarvoor missen in huis.”

Toen mijn eerste man was overleden, ben ik met mijn kinderen naar Nederland gekomen. Ik heb daar een relatie gekregen met een Nederlandse man terwijl ik met mijn kinderen nog in het asielzoekerscentrum woonde. Toen werd ik zwanger van Helen* (13). Mijn partner en zijn familie waren erg blij dat ik een kind zou krijgen. Vanuit mijn cultuur is het heel belangrijk als een vader zijn kind erkent, dus ik was daar gelukkig mee.”

Niet aangeboren hersenletsel

“Mijn partner, mijn kinderen en ik konden goed met elkaar overweg, maar een niet aangeboren hersenletsel bij mijn partner zorgde ervoor dat hij zich soms erg onverantwoordelijk gedroeg. Het is een hele aardige en goede man, maar dat maakte de situatie wel heel lastig. Mijn kinderen en ik waren door gebeurtenissen in het verleden al erg beschadigd en toen we in Nederland waren, stapelden de problemen zich op. Dat leidde er uiteindelijk toe dat de familie van mijn partner het vertrouwen in mij verloor. Waar zijn familie eerst nog blij was met mij en mijn zwangerschap, lieten ze me nu volledig vallen. Mijn partner wist door zijn hersenletsel ook niet goed hoe hij met mij en mijn ongelukkige kinderen moest omgaan.”

'Ik beviel in het asielzoekerscentrum'

“In die tijd hebben we ons aangemeld bij Jeugdzorg. Helen was destijds nog steeds niet geboren, maar twee andere kinderen zijn toen naar een pleeggezin en een zorgboerderij gegaan. Mijn dochter zat goed op haar plek, maar mijn zoon vond het leven op de zorgboerderij vreselijk. Mijn partner wist niet meer hoe hij hiermee om moest gaan. Uiteindelijk escaleerde de situatie zo erg dat ik niet meer bij hem kon wonen en ik weer terug moest naar een asielzoekerscentrum, om daar te bevallen van Helen. Mijn partner verloor de bevoegdheid om voor haar te zorgen. Dat resulteerde erin dat ik de keus maakte om Helen onder te brengen in een pleeggezin. Zelf was ik namelijk helemaal overspannen geraakt en haar vader kon dus ook niet voor haar zorgen.”

Vragen 

“Op dit moment woont Helen bij een heel warm en christelijk pleeggezin. Ook al moet ik Helen nu missen in huis, ik wil graag dat zij gelukkig en geliefd is. Daar heb ik alles voor over. Tussen mij en de pleegouders is veel openheid. Als moeder van Helen word ik bij alles betrokken en dat vind ik heel fijn. Daardoor weet Helen ook dat ik haar enige echte moeder ben en zal blijven. Andere moeders zijn misschien bang dat hun kind hen zal haten omdat het in de pleegzorg zit. Mijn kind mag vragen hebben over mijn keuze, als het met haar maar goed gaat. Ik heb dat offer ervoor over. De goede relatie tussen mij, Helen en haar pleegouders zorgt ervoor dat we van elkaar kunnen houden.”

'Die zekerheid van geloof zie ik ook bij Helen'

“Ik vond het heel belangrijk dat Helen in een christelijk pleeggezin terecht zou komen. Die geloofsbasis heeft voor mij heel veel waarde. Helens pleegouders nemen haar ook mee naar de kerk en voeden haar op vanuit Gods liefde. Voor mij is mijn geloof heel belangrijk. Zonder mijn geloof in God ben ik nergens. Het mooiste is dat ik die zekerheid van het geloof nu ook bij Helen zie. God is een God van liefde en Hij zal ons altijd helpen.”

 

*Wegens privacyredenen zijn deze namen gefungeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Rachel en Helen en haar pleegouders staan onder begeleiding van Stichting Timon. Op 10 november stellen zo’n dertig pleegouders van Timon hun huis open voor mensen die benieuwd zijn wat het betekent om pleegouder te zijn. Klik hier voor meer informatie over deze open dag. 

Lees hier ook een interview met Petra, die een pleegzoontje in huis nam. "Hij was pas twee jaar, maar al zes keer overgeplaatst."