Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
19 November 2018 in Uit & thuis

Stamboomonderzoek: zo doe je dat!

Wie zijn mijn voorouders eigenlijk? Komt mijn familie uit het buitenland? Of heb ik een beroemde overgrootvader? Zo zoek je het uit met stamboomonderzoek!

Verzamel eerst eens wat informatie bij je thuis of bij familie. Dit is de eerste stap bij je stamboomonderzoek. Ga eens langs bij je (groot)ouders. Zij weten vast wel wat namen en misschien geboorte- of sterfdata van je familieleden. En misschien hoor je nog wel interessante verhalen over vroeger! Duik ook eens op de stoffige zolder van je (groot)ouders, wie weet vind je nog oud trouwboekje of een foto van lang geleden. Zo heb je alvast een begin van je stamboom.

Burgerlijke stand

Bij de burgerlijke stand bevinden zich allemaal registers met geboorte-, huwelijks-, en overlijdensaktes. Gelukkig hoef je hiervoor niet de gemeentearchieven handmatig uit te pluizen om je familie te vinden, en je hoeft ook niet langs een loket. Via Wiewaswie en Open Archieven kom je ook bij deze informatie. Er staan gegevens van zeker 126 miljoen personen online. Grote kans dus dat jouw overgrootopa of -oma ook wel ergens staat vermeld. Ben je hiermee klaar? Dan heb je je stamboom tot 1811 uitgezocht. In dat jaar werd de burgerlijke stand ingevoerd.

Doopboeken

Maar hoe zit het dan met de jaren voor 1811? Toen werden er gelukkig ook al gegevens bijgehouden. Dit deed de kerk met de zogeheten Doop-, Trouw en Begraafboeken (DTB). Wat wel lastig is, is dat er in die tijd nog geen familienamen waren. Die werden pas verplicht bij de invoering van de burgerlijke stand. De DTB kun je vinden in provinciale archieven, maar bij grotere steden liggen ze vaak in gemeentearchieven. Tegenwoordig kun je ze gelukkig ook op internet vinden. De doopboeken geven de meeste informatie. Hierin staan vaak de namen van de ouders en natuurlijk het kind. Zo kun je dus generatie ‘aan elkaar koppelen’.

Bevolkingsregister

Hoe weet je eigenlijk wat je voorouder tussen zijn of haar geboorte en overlijden deed? Hiervoor biedt het bevolkingsregister uitkomst! Het bevolkingsregister werd in 1850 ingevoerd. Hierin lees je onder andere iemands adres en beroep. De overheid hield dit bij in adresboeken. Als iemand verhuisde, werd zijn of haar naam doorgestreept. Later kwamen er gezinskaarten, die in 1938 werden vervangen door persoonskaarten. Persoonskaarten zijn nog niet openbaar, maar een uittreksel van de persoonskaart van overleden personen kan opgevraagd worden bij het Centraal Bureau voor Genealogie (CBG) in Den Haag. Daar worden de kaarten bewaard. In 1994 zijn de persoonskaarten vervangen door de geautomatiseerde Gemeentelijke Basisadministratie (GBA).

Onverwachte verhalen door stamboomonderzoek

Tot slot zijn er natuurlijk nog meer genealogiewebsites. Iedereen kan zijn stamboom en bevindingen online delen. Dit kan erg behulpzaam zijn, maar is niet per se betrouwbaar. Je wilt natuurlijk niet de fout van een ander overnemen. Duik daarom vooral in de officiële archieven. Neem rustig de tijd voor je stamboomonderzoek en wie weet hoor je opeens dat je overgrootmoeder uit Spanje komt of dat ze een gezin met dertien kinderen had. Veel plezier!

Soms zijn er spanningen in een familie. Lees hier hoe de verdeling van zorgtaken voor problemen kan zorgen.