Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
20 December 2018 in Lijf & leven

‘God gaf geen antwoord op onze vragen, maar zei: Ik ben er’

Rolienke had lange tijd een onvervulde kinderwens. Met haar boek ‘Dan neem je toch een hond?’, wil ze andere vrouwen helpen die hetzelfde meemaken. “Ik vond het heel moeilijk dat je op iets wat je zo graag wilt, geen invloed hebt.”

“Een onvervulde kinderwens heeft heel veel invloed op je leven. Net als bij rouw en ziekte is het belangrijk dat je je verdriet niet wegstopt, anders komt het een keer in je leven weer terug. Je moet dat niet onderschatten. Het verdriet mag er zijn.”

Je had zelf lange tijd een onvervulde kinderwens. Wat deed dat met jou?

“Ik vond met name de onzekerheid heel lastig. De kans dat we kinderen zouden krijgen, was bij ons wel aanwezig, maar we wisten niet of het ooit zou komen. Ik vond het moeilijk dat je op iets wat ik zo graag wilde, geen invloed had. Ik werd overal geconfronteerd met mijn verdriet. Overal waren vrouwen met kinderwagens. Ik voelde me alleen. Waarom lukte het bij iedereen, maar bij mij niet?”

Heb je Gods aanwezigheid gevoeld in die periode?

“Mijn man en ik hebben er bewust voor gekozen dat we dit samen met God wilden doen. Maar we hadden zoveel vragen. De enige die er iets aan kon doen was God, waarom deed Hij dan niks? Maar we zijn Hem blijven zoeken. Steeds opnieuw kwam dezelfde Bijbeltekst tot ons. Dat was Spreuken 3:5:  Vertrouw op de HEER met heel je hart en steun niet op eigen inzicht. God gaf geen antwoord op onze vragen, maar zei: ‘Ik ben er.’”

Uiteindelijk werd je toch zwanger, hoe was dat?

“Via behandelingen werd ik zwanger. Dat was sowieso al heel wonderlijk. Ik was al eerder zwanger geweest en kreeg toen een miskraam. Deze keer dachten we: eerst maar eens zien of het goed gaat. Ik had ontzettend veel buikpijn, dus ik dacht gelijk dat het weer mis ging. We bezochten de gynaecoloog, toen bleek er een tweeling in mijn buik te zitten. We waren verbijsterd. Het was zo onwerkelijk en wonderlijk en we waren zo blij. Daarin hebben we echt Gods leiding gezien.

Tegelijk is het ook heel dubbel. Je denkt ook aan al die ouders die nog steeds wachten op een kindje. De ervaring die je daar zelf mee hebt gehad, vergeet je nooit meer.” 

Hoe ging je, toen je nog geen kinderen had, om met de momenten dat je geconfronteerd werd met je gemis? Bijvoorbeeld bij kraamvisite of als je naar mensen toe ging met veel kinderen?

“Het lag er heel erg aan in welke periode van mijn cyclus ik zat. Als ik ongesteld was, kon ik er niet zo goed mee omgaan. Maar na een paar dagen zag het leven er al heel anders uit. Ook maakte het uit wiens kinderen het waren en hoe die mensen ermee om gingen.

Als ik op een verjaardag kwam waar ook veel kinderen waren, vond ik dat vaak moeilijk. Vooral omdat ouders dan continu over hun kinderen praten. Kraamvisite deed ik bij voorkeur alleen of samen met mensen die ook geen kinderen hadden. Niet met moeders, omdat het dan voornamelijk over borstvoeding, bevallingen en slapeloze nachten ging.”

Je schreef een boek over het verdriet rondom kinderloosheid. Waarom heb je dit boek geschreven?

“Mijn vader was overleden en ik kreeg de tip om te gaan schrijven om zo door het rouwproces te gaan. Terwijl ik dat deed, bedacht ik dat schrijven voor mensen met een onvervulde kinderwens ook goed zou zijn. Er komt zoveel op je af en je hebt ook te maken met rouw. Het leek mij mooi als er een soort schrijfboek zou komen om op een bewuste manier om te gaan met je onvervulde kinderwens.”

Wat doe je als in jouw omgeving een baby wordt geboren? Tips van Rolienke:

  • Als je voor kraamvisite wordt uitgenodigd, en je ziet er tegenop, denk dan van tevoren goed na of je moet gaan. Bij mensen die dichtbij je staan, is het wenselijk dat je daarnaartoe gaat. Maar bij collega’s of kennissen hoeft het niet altijd. Blijf dichtbij jezelf. Als je iets niet aankunt, doe het dan niet.
  • Maak het bespreekbaar, wees eerlijk. Als ik in een moeilijke periode zat, dan ging ik niet en legde ik dat uit. Mensen begrijpen dat echt wel en als ze het niet begrijpen, is dat hun probleem.
  • Ga op kraamvisite als er niet heel veel andere mensen zijn. Of ga met iemand die ook een onvervulde kinderwens heeft. Dan kun je er daarna met elkaar over praten.

Meer weten over Rolienkes boek, ‘Dan neem je toch een hond?'? Kijk hier. Naar aanleiding van het boek heeft Rolienke, samen met een aantal mensen, deze site opgericht om christenen met een onvervulde kinderwens met elkaar in contact te brengen.

Jorien Ouweneel heeft een onvervulde kinderwens en schreef daar een ontroerend gedicht over.