Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
Gods liefde
6 December 2018 in Geloof

Hoe lief is God?

God houdt zoveel van je! Hij vindt je geweldig! Je bent zijn oogappel! Kerk- en conferentiebezoekers krijgen tegenwoordig vaak een ‘lieve God’ gepresenteerd. Maar is dat het hele verhaal? Of heeft God ook nog een andere kant? Die van toorn en van oordeel? Zitten er grenzen aan zijn liefde?

Gods liefde

Op die laatste vraag zou ik zelf zonder meer ‘nee’ antwoorden. Gods liefde is eindeloos en grenzeloos. Maar toch kom ik ook teksten in de Bijbel tegen die gaan over Gods toorn. Denk maar aan de vrouw van Lot. Zij keek om en kreeg straf. Terwijl ik het best kan begrijpen dat ze omkeek. Dat is trouwens mijn reactie bij veel van wat ik denk en doe: ach, dat begrijpt God wel, Hij kent mij door en door. ‘Knuffeltheologie’ zou je dat kunnen noemen. Hebben wij een knuffelgod gecreëerd terwijl God helemaal zo lief niet is?

Maar...?

Toch wel, zegt schrijver/theoloog Reinier Sonneveld als ik hem bel met mijn vraag: “God is liefde. Punt. In Hem is geen tegenstelling. Hij is niet liefde met een ‘maar’. Het besef dat God liefde is, is revolutionair. Het is een verademing in een mensenleven. Gods liefde is een medicijn tegen cynisme en wanhoop. Het laat ons zien: uiteindelijk is het leven mooi. Het noopt tot dankbaarheid. We zien door die liefde weer schoonheid, we gaan de goede weg weer zoeken.”

Geen oordeel

“Wees volmaakt, want God is volmaakt,” zegt Jezus in de Bergrede. En dat staat in de context van dit gebod: Je naaste liefhebben als jezelf. En dus ook je vijanden. Op zo’n manier wordt Gods eeuwige, onvoorwaardelijke liefde voor iedereen een opdracht: God houdt van jou, dus ook van je vijanden. Hij houdt van jou, maar ook van die boze buurvrouw. Als je dan een splinter bij een ander tegenkomt, weet je dat er bij jou ook een balk zit.

Tegelijk kunnen wij niks doen waardoor God minder van ons gaat houden. Nee, want bij God is geen ‘meer’ of ‘minder’. Hij ís liefde, dat is zijn wezen. Hij kan zichzelf niet loslaten en wij kunnen niet uit zijn handen vallen. Deze hele werkelijkheid wordt gedragen door Liefde. Als wij de liefde kennen, kennen wij God, zegt Johannes.”

Oordeel over liefdeloosheid

Maar hoe zit het dan met Gods oordeel? “Dat is altijd een verlengde van zijn liefde,” zegt Reinier, “het is een oordeel over onrecht en dus over liefdeloosheid. God oordeelt altijd daden, niet mensen. De mensen worden door het vuur heen gered, lees ik in 1 Korintiërs 3. En omdat het God is die oordeelt, moeten wij ons onthouden van oordeel. Dat is waarom ik weg zou willen blijven bij Gods toorn, of straf voor onze zonden. We nemen zo snel Gods plek in. Terwijl Hij juist zijn oordeel uitstelt. De maatschappij is al zo boos, is al zo vol van wijzen naar elkaar. Laten wij in Gods liefde blijven en niet oordelen. En laat de kerk een oefenplaats zijn van die liefde. Ja, ik zou zeggen: blijf maar zwelgen in Gods liefde, dat hebben we hard nodig in deze wereld. Alleen zo leren we hoe God de mensen ziet: hoe Hij in liefde naar de mensen kijkt en dat wij dat dan dus ook moeten doen.”

Gods liefde

Echte vrienden

Theoloog Anne Westerduin wil, behalve liefde, ook ‘die andere kant’ van God niet wegredeneren, ook al weet ze niet goed hoe dat er dan uitziet: “Net zoals Job het niet begrijpt, begrijp ik het ook niet. Maar als we ‘ja’ tegen God kunnen zeggen, dan kunnen we ook ‘nee’ zeggen. Als er een hemel is, is er ook een hel, hoewel ik niet weet wat dat inhoudt. God is eerlijk en radicaal, Hij wil een persoonlijke relatie met ons. En als ik kijk naar de aardse relaties die ik heb, dan zijn het de goede die mij wijzen op de dingen die ik anders zou moeten doen. Ik wil geen vrienden die mij altijd maar geweldig vinden en me een aai over m’n bol geven. Ik wil gewezen worden op een heilloze weg zodat ik daarvan kan terugkeren.”

Jezelf tekortdoen

“God gaat niet om het kwaad heen, maar hoe dan wel?” vraagt Anne zich hardop af. “Ik wil zeker niet terug naar vroeger, toen er gedreigd werd met een toornende en straffende God. Ik denk dat de straf ’m erin zit dat je jezelf tekortdoet als je dingen doet waar God niet achter staat. Mijn vader zei dat weleens als ik een fout had gemaakt: ‘Je hebt je straf al wel gehad.’ Ik kreeg er nooit een preek overheen.”

Lief, lief, lief

Anne vervolgt: “Ik heb veel voorbeelden gezien van mensen die met de hand op de Bijbel keuzes maakten die op z’n zachtst gezegd discutabel waren. ‘God staat erachter, Hij begrijpt het wel dat ik deze keuze maak,’ zeiden ze. Als we al kunnen spreken over een straffende God dan is het in de gevolgen die onze verkeerde keuzes met zich meebrengen. Zoals een vriendin zei: ik ervaar enerzijds Gods liefde nog steeds op dezelfde wijze als voorheen, maar ik ben me wel bewust dat ik moet dealen met de gebrokenheid die ik zelf heb aangericht. Dat neemt Hij niet weg, daar moet ik mee leven. Dat is het gevolg van die keuze.”

Zoon (6): ‘Ik heb het al aan God gevraagd hoor en Hij zegt ja!’

“Ik kan niet zoveel met de Max Lucado-variant van God: lief, lief, lief,” gaat Anne verder. “God heeft grondbeginselen gegeven voor een gelukkig leven. Maar zijn visie op geluk is gelaagder dan die van ons. Dat wat Hij van ons vraagt, gaat soms in tegen ons gevoel. Als God zichzelf vergelijkt met een vader en een moeder, en ik dat vervolgens vertaal naar mijn eigen ouderrol, dan zie ik dat ik laveer tussen heel veel liefde geven maar ook duidelijk zijn over wat fout is en niet door de beugel kan. God geeft ons ongelooflijk veel ruimte, maar Hij is niet gek!

Mijn zoon vroeg, toen hij een jaar of zes was, of hij na het eten nog buiten mocht spelen. Hij zei er meteen achteraan: ‘Ik heb het al aan God gevraagd hoor en Hij zegt ja!’ Zo werkt het bij mensen heel vaak: dat we God voor ons karretje spannen, maar wat vraagt Hij nu eigenlijk van ons? Die vraag zouden we elkaar wat vaker moeten stellen. Waarbij we altijd in gedachten moeten houden dat het per persoon en per situatie verschilt wat het beste is, natuurlijk. Maar als we elkaar bij Gods geboden houden, worden we het gelukkigst.”