Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
4 December 2018 in Hoofd & hart

‘Ooit worden haar tranen gedroogd’

Leona heeft een bijzondere band met haar schoonmoeder. ”Op haar goede momenten is mijn schoonmoeder een ontzettend vrolijk en positief mens. Maar soms is het ook heel donker.”

Leona komt oorspronkelijk uit Roemenië. Daar in Roemenië ontmoet ze haar Nederlandse man. Drie jaar later trouwen ze en verhuizen ze naar Nederland. “Voor mijn verloving had ik mijn schoonouders nog geen enkele keer gezien. Maar vanaf de allereerste ontmoeting was er een heel warm welkom. Mijn schoonouders gaven mij het gevoel dat ik er echt bij hoorde.”

 “Op onze bruiloft las mijn schoonvader voor uit het boek Ruth. ‘Ons land is jouw land, en onze God is jouw God.’ Zo heb ik het ook ervaren. Ik was 19, eigenlijk piepjong, en voelde me reddeloos en alleen. Ik miste mijn vader en moeder. Maar mijn schoonouders waren er altijd voor mij. Zij waren er in plaats van mijn ouders.”

Duisternis

“Op haar goede momenten is mijn schoonmoeder een ontzettend vrolijk en positief mens. Maar soms is het ook heel donker. Ze lijdt aan een ernstige depressie. Ze is een tijd opgenomen geweest in de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Daar had ze ook waanbeelden. Ze dacht dat ze zweren in haar gezicht had en dat haar haren uitvielen. Door behandeling met elektroshocks ging het iets beter.” 

Intussen is Leona’s schoonmoeder opgenomen op de Intensive Care. “Dat is ook min of meer een gevolg van haar depressie. De medicatie die ze gebruikt, heeft grote invloed op haar bloedspiegel. Daardoor heeft ze een vergiftiging opgelopen, waarbij haar organen het stuk voor stuk begeven. Haar longen en haar nieren werken niet meer. Haar situatie is nog steeds kritiek en ze kan nooit meer thuis wonen.”

“Het is heel heftig. De vrouw die ze twee maanden geleden was, is weg. Haar eigenheid, haar mensheid is verdwenen.”

Liefde

“Mijn schoonmoeder is een van de liefste, zachtmoedigste mensen die ik ken. Maar door haar lijden is ze soms net een klein bang kind: ontredderd en wanhopig. Het enige wat ik dan wil doen, is haar knuffelen, vasthouden en haar haren kammen. Ik houd zo ontzettend veel van haar. Ik wil haar liefde geven, maar ik kan haar pijn niet verlichten.

Wanneer er ergens lelijk werd gedaan over een ander, zei mijn schoonmoeder altijd: ‘En toch vind ik het een sympathieke vrouw.’ Zo was ze. Ze zag altijd iets goeds of moois in anderen. Ze had zoveel liefde, mildheid en interesse. Eigenlijk een heel vreemde combinatie met haar depressie.”

De toekomst

Leona’s geloof in God geeft haar veel troost. “We weten niet waarom dingen gebeuren. Maar we weten wel dat het ooit goed zal zijn. Als ze moet gaan, weten we dat haar tranen gedroogd zullen worden en dat er geen pijn meer zal zijn. Straks is er alleen nog vreugde. Daar houden we ons aan vast.”

Henrike worstelt ook met een depressie, haar verhaal lees je hier. 

Meer weten over Leona? Neem een kijkje op haar website.