Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
feestvieren Martineke
10 december 2018 in Uit & thuis

Wij kunnen dit niet, wij houden van gewoon!

De feestmaand is weer aangebroken. Waar andere families druk heen en weer appen over sinterklaasavond, hapjes voor het kerstdiner en de locatie voor de nieuwjaarsborrel, blijft het op de familieapp van Eva-eindredacteur Martineke stil. "Wij zijn namelijk niet zo goed in feestjes vieren."

Als kind besefte ik dat natuurlijk nog niet. Mijn moeder was in de week voorafgaand aan een verjaardag altijd druk en humeurig. En in Kerst had ze nóóit zin. Maar ik genoot gewoon van cadeautjes krijgen, de mooie kerstboom en gourmetten.

Wie moest ik uitnodigen? 

Het werd anders toen ik over mijn eigen feestjes moest gaan nadenken. Zo liet ik de diploma-uitreikingen aan me voorbijgaan, ik haalde mijn diploma’s gewoon ergens tussendoor op. Het leek me zoveel gedoe als iedereen daarvoor speciaal naar mijn studentenstad moest afreizen. Verjaardagen van mijzelf en mijn man: ik deed weleens een poging om er iets van te maken, maar sjonge, wat had ik er van tevoren stress van. Kinderverjaardagen vond ik nog ingewikkelder. Wie moest ik uitnodigen? Wanneer moest ik ze vieren? Op de dag zelf? Of toch in het weekend daarna? En moest ik de familie die ver weg woonde dan laten mee-eten?

Chips en slagroom

Een keer constateerde ik op de verjaardag van mijn dochter dat ik door al mijn getob uiteindelijk vrijwel niemand had uitgenodigd en bovendien niets lekkers in huis had. Huilend belde ik mijn vader op. Hij begreep wat er aan de hand was en stond nog geen uur later voor mijn deur met wat volgens hem de oplossing was. “Martje,” zei hij – en hij zette een volle Albert Heijn-tas op tafel – “voor een verjaardag heb je niets anders nodig dan chips, soesjes en slagroom.” Hij had natuurlijk gelijk. Want nadat toch nog wat buren aanschoven en ook de andere opa en oma kwamen, werd het best gezellig.

Wat voor cadeau moesten we geven? 

Toch bleef ik moeite houden met hoogtijdagen. In de aanloop naar mijn broertjes bruiloft laaide de paniek weer op. En ik stond deze keer niet alleen in mijn stress. Ook mijn zussen en moeder waren de maanden voorafgaand aan de grote dag niet zichzelf. We maakten ons zorgen om ‘het stukje’. Ons nuchtere en rommelige optreden zou vast in het niet vallen bij dat van de emotionele familie van mijn aanstaande schoonzus. Wat voor cadeau moesten we geven? En wat moesten we aan? Regelmatig riepen we tegen elkaar: “Wij kunnen dit niet! Wij houden van gewoon!”

Natuurlijk was de bruiloft uiteindelijk fantastisch. Het bruidspaar straalde en ons hele gezin straalde mee. Waarom hadden we ons er van tevoren zo druk over gemaakt, vroeg ik me na afloop regelmatig af. Ik hield het op onze ‘familiekwaal’.

Verslagen stonden we rondom het bed van mijn vader

Toen gebeurde er iets ergs met mijn vader. Verslagen stonden we met z’n allen rondom zijn bed en dachten we aan alles in onze familie waaraan we zoveel waarde hechten. Aan het gezellige huis van mijn ouders. Aan de fietswedstrijden van mijn neefjes en nichtje waar oop – zoals de kleinkinderen hem noemen – bijna altijd bij is. Aan het eerste kropje sla van zijn tuin in de lente en de prachtige bossen dahlia’s in de herfst. Aan alle zaterdagochtenden klussen in ons huis. Aan de erwtensoep die we ieder najaar samen eten. En aan de krant die hij al 45 jaar elke ochtend van a tot z leest. We dachten allemaal aan de heel ‘gewone’ dingen.

Het alledaagse koesteren

Ik realiseerde me dat we helemaal niet zo slecht zijn in feestjes vieren. Wij vieren ze zelfs heel vaak. Ze zijn alleen onvoorbereid, onverwachts en je hoeft er geen feestkleren voor aan. Het zijn de alledaagse gebeurtenissen die wij met hart en ziel koesteren en die wij dag in, dag uit vieren: feestjes van dankbaarheid. Voorzichtig aan hopen we op mijn vaders herstel. We hoeven elkaar niet te appen over wat we zullen eten deze Kerst. Het maakt ons niets uit. Als we maar lekker bij elkaar zijn!

Martineke Poppe is eindredacteur van Eva en schrijft sinds deze maand ook columns voor het magazine. Wil je haar blijven volgen? Neem dan een abonnement! Deze maand hebben we een mooie actie, waarin je een jaar lang het magazine ontvangt voor slechts 25 euro. Kijk hier voor meer informatie. 

Foto: Willem-Jan de Bruin