Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
11 January 2019 in Hoofd & hart

Daniëlle had een pornoverslaving: ‘Ik wilde elke dag die prikkel weer’

Daniëlle* (25) was tot voor kort verslaafd aan het kijken van porno en zelfbevrediging. “Als je er met niemand over praat, kun je doen alsof het er niet is.”

Daniëlle vertelt over de worsteling met haar pornoverslaving: “Vanaf mijn 15ben ik er als het ware ingerold. Ik las erotische verhalen en ging uit nieuwsgierigheid steeds een stapje verder. Het was net uit met mijn vriend en ik miste iemand die er helemaal voor mij was. Een arm om je heen of een knuffel. Aan het begin was het niet meteen heel heftig, want mijn ouders hadden een filter op de computer.”

Op kamers

“Toen ik op m’n 20op kamers ging, ging ik van boeken lezen naar films kijken. Eerst gewoon romantische films, maar later zocht ik gerichter naar pornofilms. Dit werd steeds meer, tot ik op een gegeven moment elke dag aan het kijken was. Vaak keek ik in combinatie met zelfbevrediging, dan heb je een soort ontlading en wil je elke dag die prikkel weer.”

‘Uiteindelijk krijg je er wel een rotgevoel van’

“Ik voelde me in die tijd vaak gestrest en alleen. Mijn stage liep op een gegeven moment niet lekker en ik had last van heimwee. Dan wil je je beter voelen en ga je steeds een stapje verder. Ik had het als het ware nodig om te ontspannen wanneer ik me rot of moe voelde. Maar ook als ik blij was. Eigenlijk tijdens elke stemming. Uiteindelijk krijg je er wel een rotgevoel van. En als je je dan rot voelt, wil je nóg meer die prikkels om dat gevoel te vergeten en te ontspannen. Voor jezelf denk je dat je als het ware zo toch een beetje liefde voelt. Maar dat slaat natuurlijk nergens op. Toch probeerde ik dat in de porno en zelfbevrediging te zoeken.”

‘Ik ga het gewoon minder doen’

“Er ging best een tijd overheen voordat ik besefte hoe ik afhankelijk ervan was. En helemaal tot ik de stap durfde te zetten om hulp te zoeken. Ik was ongeveer 21 jaar toen ik er met vriendinnen over ging praten en vertelde dat ik elke dag porno keek. Dit was wel een stap, want als je er met niemand over praat, kun je doen alsof het er niet is. Eerst probeerde ik het zelf op te lossen. Ik dacht: ik ga het gewoon minder doen. Maar als dat vervolgens niet lukt, houd je er echt een rotgevoel aan over.”

Hulp zoeken

“Ik had het verteld en dus kon ik er niet meer omheen dat ik echt verslaafd was. Hoewel ik bang was voor afwijzing van mijn vriendinnen, bleef die uit. En het hielp dat ik wist dat ik met deze meiden kon praten. Vervolgens heb ik op aandringen van vriendinnen de telefoon gepakt en gebeld naar een hulporganisatie. Uiteindelijk werd ik goed geholpen bij Dichterbij Herstel, een christelijke hulporganisatie.”

Eenzaamheid

“Bij de therapie keken we naar de onderliggende oorzaak van mijn pornoverslaving. Bij mij waren dit gevoelens van eenzaamheid en angst voor afwijzing. Ik ging aan de slag met mijn eigen emoties en ook met het herkennen en aangeven van grenzen. Nu durf ik naar familie en vrienden toe veel kwetsbaarder te zijn, óók wanneer het niet goed met me gaat. Vroeger lachte ik dit vaak weg.”

‘Ik durf weer bij God te komen’

“Ook durf ik weer bij God te komen, hier voelde ik me eerst te slecht voor. Ik was bang voor afwijzing als ik naar God ging. Ik wist immers dat ik iets niet goed deed. Hierdoor was er een extra machteloos gevoel. Door vriendinnen en Jantine Stam van Dichterbij Herstel kwam ik erachter dat die angst onterecht was. Jezus is juist gekomen voor zondaren! Ik geloofde dat eerst niet en dat stond me in de weg. Na een poos durfde ik weer te bidden en Bijbellezen en kon ik weer geloven dat Gods vergeving er ook voor mij is. Op een gegeven moment kon ik er echt niet meer om heen. Alleen God kan mij bevrijden. Hij is er altijd al bij geweest, maar ik wilde geen hulp accepteren. Ik wil nu niet meer terug naar porno, maar ik weet dat zelfs als ik het wel doe, ik altijd bij Hem terug kan komen. Dat geeft zoveel rust!” 

Tips van Daniëlle bij pornoverslaving

  • Probeer over je schaamte heen te stappen. Praat over je worsteling. Dat je er met iemand over kunt praten, geeft al een heel bevrijdend gevoel.
  • Zoek hulp. Neem contact op met een hulporganisatie en let erop dat je een klik hebt met je hulpverlener. Als dit er niet meteen is, zou ik verder zoeken.
  • Zoek met hulp van iemand naar het onderliggend probleem. De verslaving zelf is niet het probleem. Het heeft geen zin om de pornoverslaving aan te pakken als je dit niet aanpakt. Bij mij waren dit gevoelens van eenzaamheid en afwijzing.  
  • Ga naar God toe. Hij is er altijd, je kunt altijd naar Hem toe. Daarbij is niemand is zonder zonden en is dit niet per se erger dan andere zonden. 

 

* Daniëlle is niet de echte naam van de geïnterviewde.

Herken je je in het verhaal van Daniëlle? Via doorbrokenschaamte.nl kun je praten met vrouwen die ook worstelen met porno, een pornoverslaving of zelfbevrediging. 

Psychosociaal therapeut Jantine Stam vertelt waarom online platform doorbrokenschaamte.nl zo hard nodig is. “Ik wil het taboe rondom seksverslaving onder vrouwen doorbreken.”