Eva Logo
Harriette Verwey
10 januari 2019 in Geloof

Harriette Verwey: 'God is mijn partner'

Eva-hoofdredacteur Minella van Bergeijk ontmoet in haar favoriete restaurant in haar woonplaats Houten krachtige en inspirerende vrouwen met een bijzondere positie in de samenleving. Vrouwen die zij graag wil ontmoeten. Samen hebben ze het over geloof, schoonheid en ambitie. En ook over de vrouw die in deze Eva centraal staat.

Ester was een simpel, Joods meisje dat in een harem bij een vreemd volk werd gezet, het schopte tot koningin en daarmee heel veel levens redde. Harriette Verwey (66) groeide op in een arm, Surinaams gezin, ging studeren in het voor haar vreemde Nederland en schopte het tot topcardioloog in het LUMC, waar ze 33 jaar lang werkte, vele harten veroverde en levens redde. Vorig jaar ging ze met pensioen en werd ze benoemd tot officier in de orde van Oranje-Nassau. Harriette is alleenstaand en woont in Leiden.

M: “Ester kreeg een heel bijzondere positie. Jij kwam in de jaren ’70 als gekleurde vrouw naar Nederland en kreeg een heel bijzondere positie in het ziekenhuis. Dat is nogal wat!”

H: “Je zegt ‘kreeg’, maar ik heb er hard voor gewerkt, haha! Het was geen cadeautje. Mensen zeggen weleens: als jij ergens binnenkomt, weet iedereen dat je bent gearriveerd. Dat is lang niet altijd zo geweest. Als meisje was ik erg mensenschuw. Op ouderavonden zeiden de leraren: ‘Ze kan goed leren en is heel intelligent, maar er gaat niks van haar terechtkomen. Ze is zo verlegen, als je haar aankijkt begint ze te huilen.’ Vanaf mijn dertiende wilde ik al voor zieke mensen zorgen, net als in de doktersromans. Mijn vader zei: jij wordt geen verpleegster, maar je gaat geneeskunde studeren in Nederland. Dat deed ik.”

M: “Net als Mordechai die een taak had voor Ester.”

H: “Wat me treft is Esters gehoorzaamheid aan haar oom Mordechai. Doordat ze allebei hun plek innamen, kwamen zij en het volk Israël op hun bestemming terecht. Ester had kunnen zwijgen, maar dat deed ze niet. Ongeacht welke positie je hebt, je kan altijd invloed hebben. Ik ben de tweede van acht kinderen, maar toch een leider. Ondanks dat ik het heel moeilijk had toen ik in Nederland aankwam, ben ik blijven staan. Mijn juf geloofde haar oren niet toen ze hoorde dat ik als arts was afgestudeerd en in een ander land mijn bestemming had gevonden.”

M: Ester groeide op als wees, moest altijd gehoorzamen en pleasen. Ineens moest ze in een vreemd paleis een belangrijke taak vervullen. Hoe veranderde jij van het verlegen meisje naar de warme, spontane vrouw die je nu bent?

H: “Ik vond het heel opwindend om in Nederland te gaan studeren, want ik had nog nooit in een vliegtuig gezeten. Op 24 augustus 1970 arriveerde ik op Schiphol, 24 uur later dacht ik: mijn hemel, wat doe ik hier? Het was koud, grijs en grauw. Ik vond Nederland geen uitnodigend land. Ik moest een studentenkamer met iemand delen. Het eten was anders, de mensen waren anders. Ik was weggerukt uit mijn gezin, aan mezelf overgelaten. Ik kwam in drie maanden 25 kilo aan, omdat ik alleen maar patat met frikandellen at. Ik had een gevoel van paniek, ontreddering en intense eenzaamheid. Ik had er fysiek pijn van. Op een dag – ik weet nog precies waar ik liep – dacht ik: nu is het genoeg. Ik laat mijn hoofd niet meer hangen, maar ga rechtop lopen. Sommige mensen zeiden dat ik daardoor arrogant overkwam, maar dat kon me niks schelen. Later las ik in Leviticus 26:13: ‘Ik heb het juk gebroken waaronder je gebukt ging, zodat je weer met opgeheven hoofd kunt rondlopen’. Ik wil mezelf niet groter, maar ook niet kleiner maken. Ik ben Harriette Verwey, met mijn positieve en negatieve dingen, maar God vond het genoeg en ik dus ook.”

Harriette Verwey

M: “Voordat Ester naar de koning stapte, vastte ze.”

H: “Een tijdje geleden organiseerde mijn gemeente Maranatha Ministries een grote kerkdienst in de RAI. De voorganger stelde voor om veertig dagen te bidden en te vasten en God om hulp te vragen. Ik deed mee op een sobere manier, omdat ik lange dagen in het ziekenhuis werkte. De kerkdienst werd een waanzinnig groot succes. Toen ik op een avond naar huis reed en overwoog om te stoppen met vasten – de doelen waren immers bereikt – hoorde ik een stem: ga nog even door. Een paar uur later belde mijn broer. Mijn nichtje was heel ziek geworden. Ze werd binnenstebuiten gekeerd, maar de artsen konden niks vinden. In de Bijbel staat dat we niet strijden tegen vlees en bloed, maar tegen machten in de hemelse gewesten. Ik dacht: ik ga deze strijd winnen op mijn knieën. Ik ben voor mijn nichtje op de bres gaan staan en heb tot God geroepen. Het duurde maanden, maar ze genas. Ik leerde dat we als christenen alert moeten zijn. We zijn Gods oogappel, maar de duivel wil ons ook hebben. God heeft ons autoriteit gegeven. Het is mijn taak om te praten met mijn Vader en in beweging te komen als Hij het zegt.”

M: Is dat jouw geheim, jouw connectie met God?

H: “Hoewel ik er niet vaak over spreek is dat toch waar het om draait. Alles wat ik doe, doe ik voor God. Dus dan moet het wel het allerbeste zijn wat ik op dat moment kan geven. Er komt een moment dat ik voor zijn troon sta en verantwoording af moet leggen. Dan wil ik dat Hij zegt, zoals de bekende gospelzanger Andraé Crouch al zong: ‘Well done’. God is mijn partner in mijn leven. Niet als kompaan, want hij is soeverein, maar als mijn Leider. Om 7 uur ’s ochtends heb ik mijn agenda al bij hem neergelegd. Mijn visie was niet om een topfunctie in het ziekenhuis te krijgen, maar ik heb wel keihard tot de laatste dag gewerkt om de beste dokter te zijn die de patiënt op dat moment aan zijn bed kon krijgen. Ik ben authentiek: mijn ja is ja en mijn nee is nee, dat wist iedereen. Dat maakte me geliefd bij mijn patiënten. En daardoor kreeg ik steeds meer verantwoordelijkheden.

M: “Ester werd koningin, jij werd geridderd.”

H: “Net als Ester heb ik veel grace in mijn leven gehad. Zolang ik leef heb ik zijn zegeningen nodig. Daarom wil ik leven zonder rancune en blokkades. God zal uiteindelijk recht verschaffen. Tijdens het feest dat voor me is georganiseerd, kreeg ik iets waarop stond: ‘The best is Jet to come’. Voor mijn familie heet ik Jet. Nu ik met pensioen ben, geloof ik dat er een nieuw seizoen aanbreekt. God heeft nog heel mooie dingen voor me klaarliggen.”

Klik hier om een 'achter de schermen' filmpje te bekijken en het gehele interview terug te luisteren in de Minella meets... podcast.

 

Beeld: Marjan van der Meer
Interview: Minella van Bergeijk
Tekst: Charlotte van Egmond