Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
contact met zus hersteld
8 January 2019 in Hoofd & hart

‘Na 50 jaar heb ik eindelijk contact met mijn zus’

Corrine van der Kolk komt uit een gebroken gezin. Zij en haar drie zussen groeiden op zonder echt met elkaar te praten over dingen die je als zussen normaliter zou bespreken. Na 50 jaar zocht Corrine het contact met haar oudste zus toch op en spraken ze van hart tot hart met elkaar. “We hebben ons allebei erg eenzaam gevoeld.”

“Ik heb al tien jaar geen contact meer met mijn ouders en twee van mijn zussen. Er zijn veel dingen in onze jeugd gebeurd die daarvoor hebben gezorgd. Wij hebben nooit geleerd om over onze problemen te praten. Zolang je er geen aandacht aan geeft en zaken niet opnieuw oprakelt, is er niks aan de hand. Ik wil juist graag dingen uitspreken en het over de problemen hebben, zodat ze opgelost kunnen worden. Op die manier kan ik het datgene wat gebeurd is, verwerken.

Geen onderling contact

Dat werd vroeger nooit geaccepteerd: laat de wereld maar zien dat alles goed gaat en veeg wat thuis gebeurt maar onder het tapijt. In plaats van dat we elkaar opzochten, was er eigenlijk geen echt onderling contact tussen mij en mijn zussen. Zo is dat eigenlijk nog steeds. Mijn oudste zus heb ik nooit echt leren kennen toen we thuis woonden. Daarna scheidden onze wegen. Zij ging op haar 18e in Amersfoort wonen voor haar studie. Ik ging vlak na haar in Groningen wonen.

'Als ik haar zie, spreek ik haar aan'

Wel gingen mijn oudste zus en ik allebei elk jaar in de herfstvakantie op vakantie naar Vlieland, zoals we als gezin jarenlang traditioneel hadden gedaan. Door vakantiespreiding zaten we daar niet steeds op hetzelfde moment. Afgelopen oktober zaten we echter tegelijk op het eiland. Ik dacht al een tijdje: als ik haar weer zie, spreek ik haar aan. Dan laat ik haar weten dat ik het jammer vind dat ik haar niet ken. Op Vlieland was dat moment er. Ik heb haar ook mijn excuses aangeboden dat ik niet eerder contact met haar heb opgenomen.

Het begin is er

Het was heel bijzonder om elkaar na 50 jaar zo te spreken. Dat vonden we allebei. Er zijn veel dingen die nog niet zijn uitgesproken, maar het begin is gemaakt. We hebben het over de afgelopen jaren gehad en hoe het zo heeft kunnen lopen. Ook herkenden we veel ervaringen uit onze jeugd en hoe we het leven weer hebben opgepakt. We hebben ons allebei erg eenzaam gevoeld.

We moeten het langzaam opbouwen en geen hoge verwachtingen van elkaar hebben. Ik ben al heel blij dat het begin er is. We whatsappen af en toe, iets wat we daarvoor nooit deden. Ik hoop dat we binnenkort kunnen afspreken om nog wat verder te gaan met onze gesprekken.

Verstand

Het verwerken van alle gebeurtenissen heeft jaren geduurd, en is ook nog niet klaar. Maar God was er altijd bij, al voelde ik dat niet altijd zo. Met mijn verstand weet ik dat Hij er is, en dat besef is gaandeweg alleen maar gegroeid. Dat zal ook voor toekomstige situaties zo blijven, denk ik.”

Lees hier ook een interview met Susanne en Susanne, die al vijftig jaar lang een bijzondere vriendschap vieren.

Foto: Shutterstock