Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
18 februari 2019 in Lijf & leven

‘De Muskathlon veranderde mijn huwelijk’

Marit (47) dacht dat het lopen van een Muskathlon niet voor haar was weggelegd. Tot ze tijdens Eva’s Vriendinnenweekend in 2016 voor zich liet bidden.

“Na afloop van de laatste dienst van Eva’s Vriendinnenweekend kon je voor je laten bidden door het team van Nazorg. De preek ging over wie je bent en de passie die God je gegeven heeft. Mijn hart sloeg over. God heeft mij een passie voor hardlopen gegeven. Op dat moment had ik het verlangen om mee te doen aan de Muskathlon van Compassion (een run van 21 of 42 km). Hiermee zou ik tien kinderen uit extreme armoede bevrijden. De Muskathlon regelen was voor mijn gevoel een hele klus qua organisatie. Mijn man zat thuis met een depressie en daardoor liep ons huwelijk moeilijk. Ik had mitsen en maren en dacht dat het niet voor mij was weggelegd.

Een beeld van God

“Ik liet door het nazorgteam voor mij bidden. Degene die voor mij bad, sprak een gebed uit, en dat gaf mij rust. Ik moest hard huilen en diep vanbinnen was ik blij dat het eruit was. Op dat moment was ik al begonnen met trainen voor de marathon in Nederland. Ik dacht: als ik de marathon kan lopen, moet het een bevestiging zijn van God dat ik ook de Muskathlon voor Compassion kan lopen". De vrouw die voor me had gebeden, kwam later die dag nog naar mij toe en zei dat ze van God een beeld over mij had gekregen. Ze zag mij stralend lopen op een witte weg met een stok met een knapzakje. Ze wist niet wat het betekende, maar het raakte mij heel erg. Het beeld was voor mij een bevestiging, ondanks de omstandigheden thuis. Na dit beeld ben ik gaan nadenken en heb ik werk gemaakt van mijn verlangen.”

(Het artikel gaat verder onder de banner)

'Ze zag mij stralend lopen op een witte weg'

“In april liep ik de marathon in Nederland uit. Ik zag dit als een bevestiging van God. Eigenlijk wilde ik in Griekenland de Muskathlon lopen. Ik voelde mij verbonden met dat land, omdat ik er had gewerkt. De Muskathlon in Griekenland ging niet door en toen kwam Indonesië in beeld. Mijn zus woonde in Indonesië. Ook mijn man komt ervandaan.

Mijn zus wilde graag dat ik eerder zou komen, maar dat leek me geen goed idee. Ik had twee kinderen thuis, een man met een depressie en een ingewikkeld huwelijk. Ze zei: “Je lijkt wel mantelzorger.” Zo voelde ik mij ook wel. Ik hield continu de ballen in de lucht. Toch koos ik ervoor om eerder te gaan. Een paar weken voordat ik wegging, kwam er een ommekeer bij mijn man. Hij ging God weer zoeken. Een van mijn gebedsverhoringen kwam uit.”

Herkenning en begrip

“Ik vertrok naar Indonesië. De tien dagen voor de Muskathlon waren geweldig. Ik had tijd om bij te komen. In Indonesië ontmoette ik veel mensen die op mijn man leken. Daar kwam ik tot ontdekking hoe de mensen denken en bewegen. Vaak begreep ik mijn man niet. Nu zag ik waarom mijn man soms zo deed. Het was een moment van herkenning en begrip. Tijdens de Muskathlon kwamen veel emoties los. God liet zien dat mijn man en ik anders in elkaar zaten. Ik zag mensen die net als hij het liefst op blote voeten liepen. Ik dacht eraan hoe het geweest zou zijn als hij hier was opgegroeid en nooit in Nederland had gewoond. Misschien was dat wel veel relaxter voor hem geweest en paste dat beter bij hem.

Ik probeerde altijd een echte Nederlander van hem te maken en daar ging ik niet altijd goed mee om.  Als er iets in mijn ogen niet goed was of anders moest, legde dat druk op hem.  Dat droeg bij aan zijn depressie. Voor mij was het confronterend en tegelijkertijd een eyeopener.  Na de Muskathlon had ik ’s avonds vanuit Indonesië een videogesprek met hem. Ik zei dat ik hem soms verkeerd behandeld had en hier spijt van had. Ik vertelde hoe het kwam dat ik hem voorheen niet begreep en hoe hij in elkaar zat. En legde uit dat het door Indonesië duidelijker was geworden. We waren beiden ontroerd. Het was een moment waarop we dichterbij elkaar kwamen.”

De verandering

"God heeft deze Muskathlon mogelijk gemaakt. De Muskathlon veranderde mijn huwelijk. Het is niet zomaar een run geweest. Het heeft mij veel meer opgeleverd dan alleen kinderen redden uit de armoede. De Muskathlon was voor mij een geestelijke reis, maar liet ook zien dat niets onmogelijk is. Afgelopen jaar was ik weer bij Eva’s Vriendinnenweekend. Ik dacht na over het beeld van de witte weg. Mijn verlangen uit 2016 was bij dit Vriendinnenweekend begonnen. Daar werd ik bemoedigd er werk van te maken. Ik heb geleerd dat ik durf te leven met wat God op mijn hart legt. Het is niet raar dat ik dat een verlangen heb. Hij kan grote dingen door mij heen doen.”