Icon--npo Icon--EO Icon--eva Icon--eva-slogan Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--pinterestCircle Icon--facebook Icon--facebookCircle Icon--twitter Icon--snapchat Icon--instagram Icon--clip Icon--whatsapp Icon--pinterest Icon--youtube Eva Logo
vader
18 maart 2019 in Liefde & relatie

Hester verloor als kind haar vader

Nadat de vader van Hester Donk overlijdt op jonge leeftijd, verhuist haar moeder met zes kinderen naar het huis naast hun beste vrienden, familie Ten Brinke. Buurmeisjes Hester en Nieske leggen de basis voor een vriendschap die levensbepalend is.

“Onze ouders woonden allebei in Kampen en zaten in dezelfde kerk,” vertelt Hester (37). “Onze moeders leerden elkaar beter kennen toen ze tegelijk zwanger waren. Ze hadden een ontzettende klik. Ook onze vaders kenden elkaar al van vroeger en konden het vooral op geloofsgebied goed vinden: ze hadden dezelfde passie voor God. Samen gingen ze dan naar de kroeg, praatjes aanknopen met mensen om te vertellen dat bij God redding en geluk te vinden is.” Wanneer Hesters drie oudste broers geboren zijn, wordt Hesters vader uitgezonden als zendeling en verhuist het gezin naar Nigeria. Vlak voor de geboorte van Hester kwamen ze even terug naar Nederland. “Daar ontmoetten ze hun vrienden weer. Ze zijn toen ook een weekend weggeweest, met Nieske – die een maand jonger is dan ik – en mij als baby’tjes erbij. Weer even als vanouds bij elkaar. In die tijd was contact houden helemaal niet zo makkelijk, je had nog geen Skype.”

Je vader verliezen: ‘Ik was vijf toen mijn vader verongelukte’

vader verliezen

Plotseling verandert het leven van het zendingsgezin drastisch: tijdens een binnenlandse vakantie in Nigeria verongelukt de vader van Hester. “Ik was toen vijf. Er moest van alles geregeld worden, maar gelukkig konden we terug naar Nederland. De buren van de familie Ten Brinke waren net verhuisd. Al heel snel kwamen we naast hen te wonen.”

Kerkje spelen

Tussen de buurmeisjes Hester en Nieske klikt het snel. “Voor mij was het best spannend, een nieuw land en een klas met zoveel kinderen. Maar Nieske nam me op sleeptouw. We liepen samen naar school en zochten elkaar altijd op. We speelden vaak kerkje; dan was zij de dominee met de Bijbel, en ik zat dan met knuffels naast me op een stoeltje, hoedje op en tasje erbij. Een leuke herinnering is die keer dat het grofvuil werd opgehaald en de buurvrouw haar oude schoenen buiten had gezet. Wij vonden dat geweldig en haalden al die schoenen er tussenuit; even later paradeerden we in haar hakken en laarsjes over het plein.”

‘Nieskes vader was ook een beetje mijn vader’

vader verliezen

In die tijd is de vader van Nieske, ‘Oom Rien’, er ook voor Hesters gezin. “Dat was heel bijzonder. Als wij op bed gelegd werden kwam hij soms ook met ons bidden of zingen. Als ik ziek was en mijn moeder weg was, kwam hij mij halen en droeg me in een deken naar hun huis. Natuurlijk heb ik mijn eigen vader gemist, maar ik heb wel een hele gelukkige jeugd gehad. Nieskes vader was ook een beetje mijn vader; hij was net zo lief voor mij.”

Verhuizing

Na 4,5 jaar hertrouwt Hesters moeder en verhuist het gezin naar Zuid-Holland, als Hester tien jaar is. “De verhuizing veranderde de vriendschap tussen mij en Nieske wel, maar we zagen elkaar nog regelmatig. We logeerden in vakanties en schreven elkaar brieven over de dingen die we meemaakten en vragen die we hadden. Over het overlijden van mijn vader, maar ook bijvoorbeeld over verliefdheid. Ik heb veel aan Nieske gehad; samen groeiden we in ons geloof.”

Leiding

De vriendschap met Nieske is bepalend geweest voor de rest van Hesters leven. “Het is niet toevallig dat we juist naast hen terechtkwamen, dat is leiding geweest. We hadden geen vader meer, maar we kregen veel mee van wat een vader aan een gezin geeft. Daardoor heb ik geen trauma opgelopen. Ook onze vriendschap tijdens de puberteit heeft me ontwikkeld; mijn liefde voor God en het evangelie, en om daaruit te leven. Het bleef altijd de rode draad door mijn leven. Welke stormen je ook meemaakt, je mag weten dat God niet loslaat. Mijn moeder heeft weer een lieve man leren kennen, en wij hadden weer een vader.”

‘Welke stormen je ook meemaakt, je mag weten dat God niet loslaat’

Nog steeds zijn Hester en Nieske goede vriendinnen. “We wonen niet dicht bij elkaar en zijn druk met kinderen en werk. Maar we bellen en appen regelmatig, bijvoorbeeld of de ander ergens voor wil bidden, en zien elkaar zo’n 3 à 4 keer jaar. Dan hebben we aan een half woord genoeg om de draad op te pakken. Als je in Christus met elkaar verbonden bent, geeft dat zoveel liefde voor elkaar en voor God. We hebben allebei het verlangen om Gods licht en liefde te laten zien aan de mensen die ons leven kruisen. Ook onze moeders zijn nog dikke vriendinnen. En Nieskes vader ziet ernaar uit om zijn vriend straks te zien bij God. Hij zegt altijd: ‘We gaan Jezus en je vader tegemoet’.”

 

Joke werd al jong weduwe. "Ik heb voor ons beiden een troostkleed van de kleding van Job gemaakt.” Lees haar verhaal hier!